20 Δεκ 2009

Γυμνοσάλιαγκες και σκυλάκια

Μετά τους γυμνοσάλιαγκες τύπου Παναγόπουλου (ξανα)βγήκαν στην επιφάνεια και τα His Master's Voice σκυλάκια τύπου Μανώλη Καψή.

Αντιγράφω το δελτίο τύπου του ΠΑΜΕ:

Η "ντουντούκα του ΠΑΣΟΚ"

Το ΠΑΜΕ καταγγέλλει τη ντουντούκα του ΠΑΣΟΚ και υπερασπιστή της αντιλαϊκής πολιτικής και των συμφερόντων των ιδιοκτητών του ΜΕΓΚΑ, τον δημοσιογράφο Μανώλη Καψή. Ο κύριος αυτός σε τηλεφωνική παρέμβαση του ΠΑΜΕ για την αποσιώπηση της κινητοποίησης της 17 Δεκέμβρη, απάντησε: «έτσι γουστάρουμε να σας προκαλούμε, και να μη σας δείχνουμε ποτέ. Έτσι θα κάνει το ΜΕΓΚΑ από εδώ και πέρα».

Δηλώνουμε προς την διοίκηση του ΜΕΓΚΑ και τον χρυσοπληρωμένο δημοσιογράφο της εργοδοσίας ότι οι απειλές στο ταξικό εργατικό κίνημα δεν πιάνουν. Οι χιλιάδες των απεργών στις 17 Δεκέμβρη, αυτό το ορμητικό ποτάμι κατά της αντεργατικής πολιτικής θα έρθει η ώρα που θα συμπαρασύρει στο δρόμο όλους τους κοντυλοφόρους και τα τσιράκια της εργοδοσίας και των πολιτικών της εκφραστών.

Να προσέχουν μόνο οι γυμνοσάλιαγκες και τα σκυλάκια γιατί το μέλλον επιφυλάσσει στους μεν να γίνουν μια άμορφη γλοιώδης μάζα κάτω από την μπότα της εργατικής τάξη, στους δε να τους μαζέψει ο ταξικός μπόγιας.
 
ΥΓ. Πόσο περήφανος μπορεί να νοιώθει κάποιος που έχει ξεπεράσει σε γλίτσα τον Πρωτόπαππα και σε ξεπούλημα των εργατών τον Πολυζωγόπουλο;
 
ΥΓ2. Αναμένω με αγωνία τα σχόλια επί του δελτίου τύπου όλων αυτών που θίχτηκε η "δημοκρατική τους ευαισθησία" από την "αντιδημοκρατική" παρέμβαση του ΠΑΜΕ στο δελτίο ειδήσεων της ΕΤ3.

19 Δεκ 2009

Αθώα διακόσμηση...

Καθώς ο καπιταλισμός τρώει όλο και περισσότερο τις σάρκες του πληθαίνουν οι καθε λογής κρίσεις που δημιουργουν νέες στρατιές αστέγων και ανθρώπων που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν καλά καλά ούτε τις στοιχειώδεις βιοτικές τους ανάγκες.

Καθώς ο χειμώνας έχει έρθει για τα καλά, αποτελεί ζήτημα ζωής ή θανάτου για αυτούς να βρουν κάπου ένα απάγκιο, ένα μέρος να κοιμηθούν μειώνοντας την πιθανότητα να ξυπνήσουν την άλλη μέρα ξεπαγιασμένοι. Καταφεύγουν λοιπόν σε παγκάκια, πεζούλια, υπόγειες εισόδους, προθαλάμους, βιτρίνες, όπου τέλως πάντων μπορούν να περάσουν σχετικά ήρεμα μια νύχτα.

Κάθε κρίση όμως φέρνει στην επιφάνεια τα ανακλαστικά όλων των κοινωνικών τάξεων που, εξ ορισμού, δεν είναι καθόλου μα καθόλου προοδευτικά ή ανθρωπιστικά, ειδικά απέναντι σε όσους βρίσκονται "από κάτω".

Με δεδομένο λοιπον πως οι μεσαίες και μικρομεσαίες τάξεις δεν θέλουν να βλέπουν τους αστέγους γιατι αντιπροσωπεύουν το μέλλον τους, και οι ανώτερες τάξεις δεν θέλουν να βλέπουν τους αστέγους γιατί αντιπροσωπεύουν αυτούς που υπό προϋποθέσεις θα καταστρέψουν το μέλλον τους, έχει δημιουργηθεί ένα κίνημα "ήπιων παρεμβάσεων" που "βελτιώνουν" σημεία που έχουν ως αποκούμπι τους οι άστεγοι προκειμένου να τους απομακρύνουν από συγκεκριμένες περιοχές.

Οι φωτογραφίες που μπορεί να βρει κανείς εδώ είναι κυριως από το Παρίσι.

Μήπως πρέπει να κοιτάμε λίγο καλύτερα γύρω μας και για δικές μας αντίστοιχες αισθητικές παρεμβάσεις;

Επιτέλους, ξυρίστε αυτούς τους παπάδες!

Ψάχνοντας κάτι στοιχεία στο Διαδίκτυο έπεσα πάνω σε ένα post από το blog του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιου. Το post είχε γραφτεί με αφορμή την παγκόσμια ημέρα των ατόμων με αναπηρία και περιλαμβάνει συμβουλές και παραινέσεις προς τις οικογένειες των ΑΜΕΑ και τους οικείους τους.

Παραθέτω παρακάτω ολόκληρο το κείμενο  (προσέξτε ιδιαίτερα τις συμβουλές προς τη μητέρα) και θέτω το ερώτημα: "Πότε επιτέλους θα τους ξυρίσει κάποιος αυτούς τους παπάδες;"

-----------------------------------------------------------

ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ


ΕΠΙΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ

____Με Εγκύκλιό του το Υπουργείο Εσωτερικών κλπ. μας υπενθυμίζει, ότι η 3η Δεκεμβρίου έχει ορισθή διεθνῶς ως Ημέρα των Ατόμων μέ Αναπηρία (ΑΜΕΑ).


____Κι εμεῖς κατά χρέος αγάπης συντασσόμεθα με την υπόδειξη του Υπουργείου, για αυτό και σήμερα στρέφουμε τη σκέψη μας και την προσοχή μας στα άτομα αυτά, μικρούς καί μεγάλους καί στίς οικογένειες που έχουν μέλη τους ΑΜΕΑ.

____Όλως ιδιαιτέρως η σκέψη μας πετάει κοντά στους γονεἰς, που έχουν τέτοια άτομα στην οικογένειά τους. Μερικές -ελάχιστες ίσως- φορές ένα ιατρικό λάθος γίνεται αιτία για να γεννηθή ένα βρέφος με αναπηρία. Μιά άστοχη κίνηση π.χ. του ιατρού κατά την διαδικασία χειρισμού του εμβρυουλκού μπορεί να τραυματίσει ανεπανόρθωρα το βρέφος. Έτσι όμως γεννάται στον κόσμο μας ένα τραυματισμένο νεογνό, το οποίο εφ εξής θα είναι ο σταυρός του μαρτυρίου των γονέων!

ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ:

____Από τη θέση αυτή ένας ταπεινός Επίσκοπος της Ορθοδοξίας αποτίω φόρο τιμής στούς γονείς, οι οποίοι έχουν τέτοια παιδιά. Τους παρακαλώ με όλη τη δύναμη της ψυχής μου



  • Να έχουν ψηλά το κεφάλι, καθ΄όσον ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ υπεύθυνοι για την κατάσταση της υγείας ή για την αρτιμέλεια του παιδιού των. Ο Θεός ρυθμίζει τα της ζωής μας. Εκείνος γνωρίζει τό "γιατί" και το "πώς".
  • Να μή αποκάμουν στον αγώνα τους. Αυτός ο αγών, εφ όσον δεν απωλέσουν την υπομονή τους και εκπληρώσουν με ταπείνωση και με επιμονή το χρέος τους, θα λάβουν το βραβείο του ουρανού από τα χέρια του αγωνοθέτη Κυρίου μας.
  • Να προσεύχωνται για τα παιδάκια όλου του κόσμου και να χαίρωνται τη χαρά της θυσιαστικής αγάπης, στην οποία τους έχει καλέσει ο Κύριος.
  • Να μη απορροφώνται από την φροντίδα του ενός καί παραμελούν τά άλλα παιδιά της οικογενείας. Έχουν κι αυτά μερίδιο στην αγάπη και στην φροντίδα των γονέων τους.
Ειδικώτερα ΠΑΡΑΚΑΛΩ την ΜΗΤΕΡΑ ενός παιδιού ΑΜΕΑ
  • Να μη απορροφάται ολοκληρωτικά ἀπό την φροντίδα του προβληματικού παιδιού της, παραμελώντας την φροντίδα του συζύγου της.
  • Να μη εξαντλείται σωματικά, ώστε να νοιώθει εξουθενωμένη στο συζυγικό κρεββάτι και να παραδίδεται αμέσως στην αγκάλη του μορφέως.
  • Να μη λησμονή ποτέ ότι υπάρχει και η συζυγική αγκαλιά, από την οποία οι σύζυγοι αντλούν δύναμη για τον αγώνα της ζωής.
  • Να μη ξεχνά, ότι αν η μητέρα καταπονείται μέσα στο σπίτι με το προβληματικό παιδί, και ο πατέρας καταπονείται ἐκτός της οικίας, αγωνιζόμενος για την συντήρηση της οικογενείας του! Αλλά στον καθημερινό του αγώνα περιβάλλεται και προσβάλλεται από πειρασμούς, οι οποίοι πολλές φορές είναι ευθέως σαρκικοί.
  • Να μη παραβλέπει λοιπόν τις βιολογικές και ψυχικές ανάγκες του συζύγου τος. Η γυναίκα που είναι πάντα φρέσκια, θερμή καί τρυφερή με το σύζυγό της, ΔΕΝ κινδυνεύει να μείνη μόνη της στον αγώνα της ζωής! Ούτε πάλι κινδυνεύει να νοιώσει απατημένη, προδομένη κλπ από τον άνδρα της!
ΘΕΛΩ την μητέρα, που ανατρέφει ένα παιδί ΑΜΕΑ, να ἐχει τελειώσει εγκαίρως το χρέος της πρός το προβληματικό παιδί, ώστε να δώσει το χρόνο της και την προσοχή της στον άνδρα της, τήν ώρα που αυτός ἐρχεται στο σπίτι.


ΘΕΛΩ την μητέρα αυτή να είναι φρέσκια, ξεκούραστη, χαρούμενη, περιποιημένη, καλοντυμένη, χτενισμένη, όμορφη, ακόμη και μακιγιαρισμένη αν χρειάζεται, προ πάντων όμως γλυκειά, τρυφερή και θερμή την ώρα που υποδέχεται τον άνδρα της. Να τον περιμένει με λαχτάρα στην πόρτα και να του προσφέρεται χωρίς ενδοιασμούς. Έτσι θα κατοχυρώνει τήν δική της ευτυχία, αλλά και την ευτυχία των παιδιών της.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.

  • Ας δώσουμε ένα κομμάτι της ψυχής μας στον συγγενή, τόν γείτονα, τον συνάδελφο που έχει στην οικογένεια ένα ΑΜΕΑ.
  • Ας πλησιάζουμε μέ τρυφερότητα πάντοτε ένα τέτοιο άτομο. Ένα χάδι, ένα φιλάκι, ένα χαμόγελο είναι φάρμακο ζωής για τα άτομα με ειδικές ανάγκες.
  • Φίλοι μου, ελάτε να σκεφθούμε σήμερα ένα τέτοιο άτομο και την οικογένειά του. Ας τους πλησιάσουμε και άς τους δώσουμε ένα "φιλί ζωής". Το έχουν τόση ανάγκη.

Έπειτα από τα παραπάνω θα σας αφιερώσω τώρα την ιστορία του Shay. Καί ἀλλοτε την έχω διηγηθή. Μά σήμερα η ιστορία του Shay είναι εξόχως επίκαιρη. Ελπίζω να σας συγκινήσει. Στο πρόσωπο κάθε ανήμπορου καί κάθε ανάπηρου κρύβεται ο ίδιος ο Χριστός μας. Ας μη τον προσπερνάμε αδιάφοροι! Ας σκύψουμε λιγάκι και ας του δώσουμε λίγη από την αγάπη μας. Είπαμε, η αγάπη μας εί ναι για αυτούς "το φιλί της ζωής'

+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ


Αίγιον, 2 Δεκεμβρίου 2009

-----------------------------------------------------------------------

Το μεγαλύτερο πρόβλημα των οικογενειών με ΑΜΕΑ λοιπόν δεν είναι η παντελής (ουσιαστικά) εγκατάλειψή τους από το κράτος. Δεν είναι τα επιδόματα ελεημοσύνης και η διαδικασία ιδιωτικοποίησης των δομών προστασίας, ενίσχυσης και στήριξής τους. Δεν είναι η απουσία υποδομών κάθε φύσεως (κτιριακών, τεχνολογικών, εργασιακών κλπ.) που θα επέτρεπαν στα ΑΜΕΑ να είναι πολύ περισσότερο ενεργά μέλη της κοινωνίας μας και να προσφέρουν σε αυτή όσο τους επιτρέπουν οι δυνατότητές τους.

Είναι που ο άντρας - αφέντης - αγάς - χρηματοδότης - κολώνα του σπιτιού κλπ (όπως τουλάχιστον παρουσιάζεται εδώ) μπορεί κάποια μέρα να μη γαμήσει....

Ρε ουστ!

17 Δεκ 2009

Γενική Συνομοσπονδία Εργοδοτών Ελλάδας

Από το site της ΓΣΕΕ:

Δελτίο Τύπου - Ενημέρωση ΜΜΕ

--------------------------------------------------------------------------------
Ενημερώνουμε ότι για αύριο Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου, η ΓΣΕΕ ΔΕΝ έχει προκηρύξει απεργία.

Ο ψευδεπίγραφος τίτλος γενική απεργία που χρησιμοποιεί μια παράταξη αφορά μόνο στην πρωτοβουλία της να καλέσει σωματεία που ελέγχει να απεργήσουν αυτή τη μέρα με πλαίσιο αιτημάτων του ΠΑ.ΜΕ (Συνδικαλιστική έκφραση του ΚΚΕ).

Η διευκρίνιση κρίνεται απαραίτητη και για λόγους πολιτικο- συνδικαλιστικούς και για την προστασία των εργαζομένων καθώς δεν καλύπτονται όσοι δεν ανήκουν στα σωματεία που έχουν προκηρύξει την απεργία.

Είναι γνωστό ότι οι παρατάξεις και τα κόμματα δεν μπορούν να προκηρύσσουν Γενικές Απεργίες.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

 
και ένα πιθανό Δελτίο Τύπου - απάντηση:
 
 
Επιβεβαιώνουμε ότι για την Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου η ΓΣΕΕ ΔΕΝ έχει προκηρύξει απεργία.
 
Ο ψευδεπίγραφος τίτλος "Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος" αφορά μόνο την προσπάθειά της να αξιοποιήσει εργατοπατέρες που ελέγχει και να επηρεάσει σωματεία ώστε να μην απεργήσουν οι εργαζόμενοι αυτή τη μέρα με οποιοδήποτε πλαίσιο, πολύ περισσότερο με το πλαίσιο του ΠΑΜΕ (Συνδικαλιστική έκφραση του ΚΚΕ και πολλών άλλων).
 
Η διευκρίνιση κρίνεται απαραίτητη και για λόγους πολιτικο - συνδικαλιστικούς και για την προστασία των εργατοπατέρων, λακέδων, τσιρακίων και λοιπών εργατοθαφτών καθώς δεν καλύπτονται όσοι δεν ανήκουν στα σωματεία που ελέγχονται από την ΠΑΣΚΕ, τη ΔΑΚΕ, την Α.Π. ή απευθείας από τους εργοδότες.
 
Είναι γνωστό ότι αυτές οι παρατάξεις και τα αντίστοιχα κόμματα που τις στηρίζουν αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι να προκηρύσσουν, στηρίζουν ή προετοιμάζουν απεργίες.

10 Δεκ 2009

Αγώνας για εθνική κυριαρχία (και μετά ξύπνησες)

Επιτέλους, η Ελλάδα ύψωσε το ανάστημά της στη διεθνή πολιτική σκηνή!

Στις ιστορικές στιγμές που ζούμε, ένας Έλληνας πρωθυπουργός πάτησε πόδι στα διεθνή fora!

Απέναντι στην παγκόσμια ανθελληνική οικονομική συνωμοσία που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη τις τελευταίες εβδομάδες, ο Γεώργιος Παπανδρέου του Ανδρέα στάθηκε στο ύψος του και τα είπε έξω από τα δόντια!

Δεν θα εκχωρήσουμε την εθνική μας κυριαρχία στους κουτόφραγκους!

Δεν θα αφήσουμε κανεναν ΟΟΣΑ, καμιά Ευρωπαϊκή Ένωση, κανένα Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κανέναν τέλος πάντων εξωτερικό παράγοντα να κάνει κουμάντο στα οικονομικά μας!

Θα κάνουμε τα πάντα για να το αποφύγουμε αυτό!

Ξεκινώντας από την εφαρμογή των μέτρων που προτείνουν για την οικονομία μας ο ΟΟΣΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οι άλλοι εξωτερικοι παράγοντες...

7 Δεκ 2009

Γιατί φωνάζει ο Καρατζαφέρης;

Βλέπουμε συνεχώς εδώ και καιρό τον Καρατζαφέρη να ασχολείται με το σπίτι που δόθηκε στη Κούνεβα, ειδικά από τότε που υπήρξε και νέα απόπειρα εκφοβισμού με καυστικό υγρό ενάντια σε συνδικαλιζόμενη καθαρίστρια.

Τι να κάνει όμως και το ελληνικό κράτος;

Να ξεκινήσει να κάνει σοβαρή έρευνα για τους φυσικούς δράστες της επίθεσης; Δεν παίζει κανείς με αυτά τα πράγματα. Μπορει να γίνει κανένα λάθος και να βρεθούν...

Να ελέγξει την εταιρεία που δούλευε η Κούνεβα για πιθανή ηθική αυτουργία στη επίθεση; Με δεδομένο ότι τέτοια γεγονότα δεν είναι συνήθεις επιχειρηματικές πρακτικές κινδυνεύει να κατηγορηθεί για μεροληψία και απόπειρα επηρεασμού της Δικαιοσύνης. Άλλωστε, όποιος έχει τέτοια στοιχεία μπορεί να πάει στον εισαγγελέα.

Να αναγκάσει την εταιρεία να καταβάλλει πλήρεις μισθούς και ένσημα στις εργαζόμενες, με συμβάσεις αορίστου χρόνου και πλήρη εργασιακά δικαιώματα; Μα, τέτοιες ενέργειες είναι ασύμβατες με τη λογική της ελέυθερης αγοράς. Δεν έκαναν δα και τίποτα παράνομο. Αφήστε που μπορεί να δυσαρεστήσουν τους επιχειρηματίες που δίνουν ψωμί στον κοσμάκη και να αυξηθεί έτσι η ανεργία.

Να προσλάβει μόνιμο προσωπικό καθαριστριών στον ΗΣΑΠ; Η έννοια του "μόνιμου προσωπικού" δεν έχει θέση στη σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα και τη χρησιμοποιούν ως επί το πλέιστον κάτι παρελθοντολάγνοι δογματικοί. Αφήστε που δεν μπορεί μια κυβέρνηση να παρεμβαίνει στη λειτουργία μιας ανώνυμης εταιρείας.

Γιατί λοιπόν φωνάζει ο Καρατζαφέρης; Είμαστε τώρα για να ψάχνουμε για άλλες λύσεις; Ένα σπιτάκι μπροστά στις κάμερες και πολύ της είναι...

7 Νοε 2009

Know your enemy!

Δεν ξέρω αν βλέπετε το X-Factor, εγώ πάντως όχι καθώς απεχθάνομαι αυτού του είδους τα διαγωνιστικά realitoπαιχνίδια και την αισθητική τους. Ωστόσο χθες πάνω στο zapping έπιασα τις νότες του "Know your enemy" των Green Day και στάθηκα να ακούσω την εκτέλεσή του ελπίζοντας πως δεν θα είναι εκτέλεση από τα έξι μέτρα.

Όλα καλά με το τραγούδι, καλούτσικο το συγκροτηματάκι, το μάτι μου όμως δεν θα μπορούσε παρά να πέσει και στις εικόνες που προβάλλονταν επαναλαμβανόμενα στο video wall. Παρολίγο να σηκωθώ όρθιος, να βάλω το χέρι στην καρδιά και να αρχίσω να τραγουδάω "Oh, say! can you see...". Γιατί;

Μα, γιατί το κανάλι του - αγνώστου διαμονής και γι' αυτό ακόμα ασύλληπτου αν και τελεσίδικα καταδικασμένου - Μίνωα Κυριακού ήταν χθες σαφές. Εχθροί μας είναι οι εχθροί της Αμερικής, άρα και όλης της ανθρωπότητας (πολλοί πιστεύουν και θέλουν να πιστέψουμε και εμείς ότι αυτά τα δύο ταυτίζονται). Ποιοι είναι αυτοί;

Μα οι αυτονόητοι. Οσάμα Μπιν Λάντεν, Σαντάμ Χουσεΐν και φυσικά ο Τσε Γκεβάρα. Ο Τσε μάλιστα είχε την τιμή να έχει δύο φωτογραφίες του στο video, προφανώς ως ο πιο επικίνδυνος από όλους.



Γι' αυτό το τελευταίο δεν έχουν και άδικο!

ΥΓ. Αν σκεφτει κανείς τις θέσεις που έχουν εκφράσει τα τελευταία χρόνια οι Green Day σχετικά με τους πολέμους σε Ιράκ και Αφγανιστάν και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, έστω και αν δεν ξεφεύγουν από τα πλαίσια της λογικής της βελτίωσης του συστήματος, η επιλογή του συγκεκριμένου τρόπου παρουσίασης του τραγουδιού αποκτά ακόμα τραγικότερη διάσταση.

2 Νοε 2009

Επιτέλους, ένας εισαγγελέας που κάνει τη δουλειά του!

Όλοι αγανακτούμε και οργιζόμαστε για την κατάσταση που επικρατεί στην Παιδεία μας. Τόσο που να έρχονται φορές που να σκέφτεται κανείς "Μα καλά, δεν τα βλέπουν αυτά οι υπεύθυνοι; Δεν υπάρχει ένας εισαγγελέας να παρέμβει βρε αδερφέ;".

Αυτά όμως μέχρι χθες. Επιτέλους, η Δικαιοσύνη, αν και τυφλή, βρήκε το δρόμο της, επισκεύτηκε τα σχολεία μας, είδε, θαύμασε και με απόλυτη αμεροληψία και συναίσθηση του καθήκοντος, αποφάσισε.

Στην  Ελλάδα του 2009, που γιορτάζει μαζί με όλη την Ευρώπη τη Νίκη της Δημοκρατίας πριν 20 χρόνια ενάντια στους εξ ανατολής βαρβάρους, δεν μπορεί να υπάρχουν καταστάσεις που εξοργίζουν τους μαθητές.

Δεν μπορεί να υπάρχουν σχολεία που δουλεύουν διπλοβάρδια.

Δεν μπορεί να υπάρχουν τμήματα μαθητών με 30 και 35 παιδιά.

Δεν μπορεί να υπάρχουν σχολεία πάνω από βενζινάδικα.

Δεν μπορεί να υπάρχουν σχολεία με χορηγούς και με προκάτ αίθουσες.

Δεν μπορεί να υπάρχουν σχολεία χωρίς καθόλου καθηγητές, με καθηγητές που δεν ξέρουν αν θα είναι καθηγητές και του χρόνου, με καθηγητές που θα πληρωθούν για τη δουλειά τους μετά από ένα και δύο χρόνια.

Δεν μπορεί να αρχίζει η σχολική χρονιά χωρίς βιβλία, ούτε να πληρώνουν οι μαθητές τα βιβλία των μαθημάτων τους.

Δεν μπορεί η παροχή γνώσης και η ολόπλευρη νοητική, φυσική και πνευματική ανάπτυξη που αποτελούν στόχους, τουλάχιστον στα χαρτιά, του εκπαιδευτικού συστήματος, να αντιμετωπίζονται σαν ζαρζαβατικά που πωλούνται και αγοράζονται, αρκεί κανείς να διαθέτει το κατάλληλο τίμημα.

Δεν μπορεί εν γένει η πρόσβαση στην Παιδεία και η όλη (εκ)παιδευτική διαδικασία να πισωγυρίζει αποκτώντας χαρακτηριστικά του 18ου και 19ου αιώνα.

Επειδή λοιπόν είναι απαράδεκτο να συμβαίνουν αυτά στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, στη χώρα που γέννησε τον δυτικό πολιτισμό και τη Δημοκρατία, ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης βρήκε τη λύση.

"Προειδοποιήστε τους γονείς όσων οργίζονται με αυτά και αποφασίζουν να το φωνάξουν". Αν αυτό δεν πετύχει, "Συλλάβετέ τους! Πού ακούστηκε μαθητές να διεκδικούν καλύτερη Παιδεία!".

Είπαμε, στη "Δημοκρατική" Ελλάδα του 2009, δεν υπάρχει λόγος να οργίζονται οι μαθητές...

30 Οκτ 2009

Ελλείψει χρόνου .... παραπομπή

Είχα γράψει στο post μου μετά τις εκλογές ότι περισσότερα σχόλια και εκτιμήσεις για το αποτέλεσμα του ΚΚΕ θα αναφέρω σε επόμενο post. Δυστυχώς όμως χρόνος για αυτό δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Υπάρχει όμως το πολύ ενδιαφέρον post του Κάποιου που Σκέφτεται που λίγο πολύ εκφράζει όλα όσα ήθελα να γράψω και εγώ.

Εξίσου ενδιαφέρων με το post είναι και ο διάλογος που ακολουθεί στα σχόλια. Πολλοί ξεμπροστιάζονται εκεί...

28 Οκτ 2009

Ιστορικές συγκρίσεις

Είσαι φασίστας δικτάτορας που έχεις κυνηγήσει τη μισή Ελλάδα λόγω πολιτικών φρονημάτων, αλλά σε μια δεδομένη στιγμή αποφασίζεις να εκφράσεις τα συναισθήματα του λαού (και τα συμφέροντα του επιχειρηματικού κόσμου που σε στηρίζει βεβαίως, βεβαίως) υψώνοντας το ανάστημά σου σε όσους θέλουν να κάνουν τη χώρα σου στρατιωτική βάση επιχειρήσεων;

Οι "ανεξάρτητοι" ιστορικοί του μέλλοντος σε κάνουν ήρωα.

Είσαι "σοσιαλιστής" υπουργός σε μια κυβέρνηση που έχει σαπίσει στο ξύλο όποιους αντιδρούν έμπρακτα στην πολιτική της και σε μια δεδομένη στιγμή αποφασίζεις να γράψεις κανονικά στα παλιά σου τα παπούτσια τα συναισθήματα του λαού (όχι όμως και τα οικονομικά συμφέροντα του επιχειρηματικού κόσμου που σε στηρίζει, αυτό δεν αλλάζει) και να παραδώσεις τη χώρα, κατά παράβαση ακόμα και αυτού του αστικού Συντάγματος που υποτίθεται υπηρετείς και προστατεύεις, σε όσους θέλουν να κάνουν τη χώρα σου στρατιωτική βάση επιχειρήσεων;

Οι "ανεξάρτητοι" δημοσιογράφοι του παρόντος σε κάνουν πρωθυπουργό.

10 Οκτ 2009

Πρόχειρες σκέψεις για τις εκλογές

Έγιναν οι εκλογές, βγήκαν τα τελικά αποτελέσματα, ορίστηκε η κυβέρνηση, οριστικοποιείται η σύνθεση της Βουλής, ώρα λοιπόν για κάθε λογής απολογισμούς και εκτιμήσεις για τα αποτελέσματα. Συνήθως τώρα είναι η ώρα που λέγονται, γράφονται ή συμβαίνουν τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα.

Το ΠΑΣΟΚ συλλογικά, αλλά κυρίως ο Γιωργάκης σε προσωπικό επίπεδο, είναι ο αδιαμφισβήτητος νικητής των εκλογών. Από όποια σκοπιά και αν το δει κανείς, θριάμβευσε πέραν κάθε προσδοκίας. Το ποσοστό και η διαφορά δημιούργησαν τέτοιο τοπίο που επιτρέπουν κάθε λογής πρακτικές να περνάνε στο ντούκου, χωρίς ουσιαστική αντίδραση.

Αυτοί που κατηγορούσαν τη ΝΔ για αντιδημοκρατική νοοτροπία, κατάλοιπο της μετεμφυλιακής Δεξιάς, "σκούπισαν" τρεις φορές μέσα σε δυο μέρες τα Εξάρχεια και δεν κουνήθηκε φύλλο. Φαίνεται οι κάθε λογής αριστεροχαρούμενοι πολέμιοι της φασίζουσας νοοτροπίας της ΝΔ ήταν πολύ απασχολημένοι με τις online αιτήσεις τους για τις θέσεις στα υπουργεία.

Αυτοί που θα καταργούσαν με την πρώτη ευκαιρία τα stage και δεν θα ανέχονταν την ανασφάλιστη εργασία απαντούν σε αντίστοιχες ερωτήσεις "44% του ελληνικού λαού δεν έχει πρόβλημα με τα stage ή την ενοικίαση εργαζομένων". Φυσικά την ίδια άποψη έχει και ο Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ και ας μην του έκανε τη χάρη να τον (υφ)υπουργοποιήσει ο Γιωργάκης. Δεν γίνονται όλοι με την πρώτη Πρωτόπαππας...

Αυτοί που χαρακτήριζαν τον Γιωργάκη "ανεπαρκή για πρωθυπουργό", "δέσμιο συμφερόντων", "κληρονόμο κόμματος μέσω ονόματος" ή "αμερικανάκι" τώρα κάνουν την πάπια ως Γενικοι Συντονιστές ή Υπουργοί και κανείς δεν τους κάνει έστω και μία σχετική ερώτηση για το πώς ξαφνικά άλλαξε η άποψή τους.

Τουλάχιστον ο Κουρής είναι αρκετά ντόμπρος μέσα στην αθλιότητά του ώστε να διαλλαλεί με τα πρωτοσέλιδά του την κωλοτούμπα που (για άλλη μια φορά) κάνει.

Για τη ΝΔ τι να πεί κανείς. Η οργή και η απογοήτευση του κόσμου ήταν τέτοια που την οδήγησε στη συντριβή. Φυσικά οι ενδείξεις είχαν φανεί πριν τις εκλογές, όταν ένα ένα τα ποντίκια είχαν αρχίσει να πηδάνε από το καράβι (οποιαδήποτε ομοιότητα με αντίστοιχα φαινόμενα προ 20ετίας στην άλλη άκρη του πολιτικού φάσματος είναι προφανώς συμπτωματικά). Κανείς όμως δεν είχε υπολογίσει σε τι έκταση θα έφτανε η αποδοκιμασία του κόσμου.

Τώρα βέβαια ένας ένας ζητάει να ξανανέβει στο καράβι. Η προοπτική της κουτάλας, έστω και μετά από 5-6 χρόνια, είναι πάντα ισχυρό κίνητρο. Εννοείται και η ιδεολογία, οι πολιτικές απόψεις, το όραμα για τη χώρα και όλα αυτά τα αγνά πράγματα πάνω στα οποία βασίζουν τη λειτουργία τους τα δύο κόμματα εξουσίας στη χώρα μας.

Για το ΚΚΕ τα πράγματα ήταν λίγο πολύ ουδέτερα. Καλύτερο από άλλες φορές κλίμα στην επαφή με τον κόσμο πριν τις εκλογές, για άλλη μια φορά αδυναμία να εκφραστεί σε μεγάλο βαθμό αυτό το κλίμα και στην κάλπη. Φαίνεται πάντως καθαρά πως αν πριν τρία χρόνια οι αναλύσεις των δημοσκοπήσεων έδειχναν για το ΚΚΕ έναν σκληρό πυρήνα 5%, πάνω στον οποίο χτιζόταν το εκάστοτε ποσοστό του, τώρα μάλλον αυτός ο πυρήνας βρίσκεται αρκετά πάνω από το 6%. Περισσότερα σε επόμενο post μου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα έλεγε κανείς πως έπεσε από την  Ακρόπολη και βρήκε και πορτοφόλι. Για τρίτη φορά κατέφυγε στην τακτική της κλάψας και για τρίτη φορά αυτή η τακτική πέτυχε. Αυτή τη φορά μάλιστα, πετυχε και με το παραπάνω. Θα πρέπει πάντως να αποφασίσουνε αν θα κάνουμε εκτιμήσεις με βάση τα ποσοστά στις κάλπες ή τα ποσοστά στις δημοσκοπήσεις.

Με βάση την κάλπη η μικρή κάμψη δικαιολογείται εν μέρει, όπως και του ΚΚΕ, από την αλματώδη άνοδο του ΠΑΣΟΚ. Παρουσιάζεται όμως ως τεράστια επιτυχία καθώς ορισμένες δημοσκοπήσεις μετά την ταραχώδη περίοδο που ακολούθησε τις Ευρωεκλογές έδειχναν πρόθεση ψήφου κάτω του 3% (στην πραγματικότητα, μετά την αναγωγή στους αναποφάσιστους, όλες ανεξαιρέτως έδειχναν άνετη είσοδο στη Βουλη και ποσοστό κοντά ή λίγο πάνω από το 4%). Κάθε βέβαια σχόλιο ότι μόλις πριν 6 μήνες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν σχεδόν διπλάσια ποσοστά από τα τωρινά απορρίπτεται με τη λογική ότι "δεν κάνουμε πολιτική ανάλογα με τις δημοσκοπήσεις", ότι "οι δημοσκοπήσεις είναι εργαλεία του συστήματος και χρησιμοποιούνται για να διαμορφώνουν και όχι για να μετράνε την κοινή γνώμη" κλπ.

Κατά τα άλλα, αποδίδουν τη μικρή κάμψη τους στον πόλεμο από τα ΜΜΕ και τα κάθε λογής συμφέροντα που τα ελέγχουν. Αλήθεια, το γεγονός ότι δεν έγινε ποτέ στους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ ούτε μία ερώτηση σχετικά με την αποχώρηση της δεύτερης σε μέγεθος συνιστώσας (ΚΟΕ) από την επιτροπή εκλογικού σχεδιασμού  με καταγγελίες για καπελώματα κλπ, ούτε για το γεγονός ότι συνιστώσες χαρακτήριζαν υποψήφιους ως "αριστερούς τηλεαστέρες" και καλούσαν τον κόσμο να μην τους ψηφίσει (βίντεο και blog της Πρωτοβουλίας για την Αντισυστημική Αριστερά), ούτε για το ότι ο "πρώτος μεταξύ των έντεκα ίσων" Αλέξης μοίραζε υποψηφιότητες χωρίς να ρωτάει κανέναν με αποτέλεσμα να αναγκάζεται μετά να τις παίρνει πίσω (περίπτωση Στάθη), σε ποια ακριβώς πολεμική τακτική εκ μέρους των ΜΜΕ αντιστοιχεί;

Ο ΛΑΟΣ είχε την ευκαιρία να πετύχει την μεγάλη έκπληξη και την έχασε. Μπορεί να ανέβασε σε σχέση με το 2007 τις ψήφους και τα ποσοστά του, όμως αυτή η αύξηση ήταν αναντίστοιχη με τη φθορά της ΝΔ και απέχει παρασάγγας από το να τον αναδείξει στον δεύτερο ισότιμο πόλο της Δεξιάς. Ίσως να του κόστισε το συνεχές κυνηγητό στελεχών της ΝΔ και διασημοτήτων για την επάνδρωση των ψηφοδελτίων του, που από κάποιο σημείο και πέρα έφερνε περισσότερες αποτυχίες παρά επιτυχίες. Καταφέρνει πάντως να παγιώσει τη θέση του στο πολιτικό σκηνικό ως ο κατεξοχήν εκφραστή της λαϊκίστικης (και όχι λαϊκής) Δεξιάς και περιμένει να δεί τι ψάρια θα πιάσει μετά τη διαφαινόμενη εκλογή της Ντόρας ως προέδρου της ΝΔ, οπότε και αναμένεται να εμφανιστεί ως το συνεπές αντιΜητσοτακικό μέτωπο που θέλει να καθαρίσει τη Δεξιά από τη βρωμιά της "Αγίας Οικογένειας".

Οι Οικολόγοι τέλος πέτυχαν ένα αξιόλογο ποσοστό, εκμεταλλευόμενοι τη δικαιολογημένη ανησυχία του κόσμου για τις κλιματικές αλλαγές και τα περιβαλλοντικά προβλήματα εν γένει. Ήδη πάντως, με αφορμή την κίνηση του Γιωργάκη να προτείνει σε στέλεχός τους θέση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, έκαναν γνωστά σε ευρύτερο κοινό τα εσωκομματικά τους προβλήματα και διαμάχες που είχαν φροντίσει να παραμερίσουν εν όψει των φετινών εκλογικών αναμετρήσεων. Το πόσο θα αντέξουν θα εξαρτηθεί από το πόσο "σπρώξιμο" θα δεχθούν. Αν συνεχίσουν πάντως να μην θέλουν να παίξουν με τα μεγάλα παιδάκια, ίσως αναγκαστούν να πάρουν το κουβαδάκι τους σε άλλη παραλία.

29 Σεπ 2009

Τσαντίρι αθλιότητας

Επιτέλους λύθηκε η απορία.

Αλ-Τσαντίρι ξαφνικά μετά από τόσους μήνες; Και μάλιστα προεκλογικά;

Δεν είχαμε βέβαια καμία αμφιβολία, αλλά ποτέ δεν ξέρεις...

Τα πράγματα είναι απλά λοιπόν.

Είσαι απογοητευμένος; Έχεις απηυδήσει; Θές να κάνεις την ψήφο σου να έχει νόημα;

Ψήφισε ΠΑΣΟΚ. Δώς τους άλλη μία ευκαιρία. Ίσως να έχουν πάρει πλέον το μάθημά τους.

Τι; Πιστεύεις πως δεν έχουν αλλάξει; Πως θα κάνουν μία από τα ίδια;

Τότε ψήφισε Τσίπρα. Νέος, ωραίος και πολύ επιτυχημένος στο debate. Τώρα μάλιστα που έφυγε και ο Αλαβάνος είναι και "ανεξάρτητος".

Ούτε αυτοί σου κάνουν; Είναι πολύ αφερέγγυοι για τα γούστα σου; Σιχάθηκες τους συνεχείς καυγάδες για την καρέκλα;

Τοτε ένα μόνο σου μένει. Αποχή! Είναι trendy, είναι in, είναι η ουσιαστικότερη πολιτική επιλογή των νέων.

Προς θεού πάντως, μην το ρίξεις στο ΚΚΕ. Είναι ευθυνόφοβο και βλέπει παντού προβοκάτσιες.

Ευχαριστούμε φίλε Λάκη που μας άνοιξες τα μάτια!

27 Σεπ 2009

Τι θα κάναμε χωρίς debate;

Δεν μπορώ να καταλάβω όλους αυτούς που διαμαρτύρονται για τα debates και λένε ότι ήταν ανούσια, στηριγμένα σε παράλληλους μονόλογους, χωρίς να προσφέρουν τίποτα στη πολιτική αντιπαράθεση και επιχειρηματολογία κλπ. Σκεφτείτε τι θα συνέβαινε αν δεν είχαν γίνει.

Θα νομίζαμε ότι το πάγωμα των μισθών ή η μηδαμινή αύξησή τους αποτελεί δώρο προς την κατεύθυνση της αύξησης της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, αντί για υπεύθυνη και συνετή πολιτική απόφαση, στηριγμένη στην τρέχουσα οικονομική συγκυρία.

Θα νομίζαμε ότι τα stage αποτελούν προσφορά στους εργοδότες δωρεάν ανασφάλιστου εργατικού δυναμικού, αντί για ευκαιρία προς τους νέους εργαζόμενους να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους.

Θα νομίζαμε ότι είναι κατακριτέα μια επιχείρηση διαχείρησης αιολικών πάρκων που απασχολεί εργαζόμενους με ελάχιστο μισθό, ελαστικά ωράρια χωρίς πληρωμή υπερωριών, μηδαμινά ασφαλιστικά δικαιώματα, απαγορευμένη συνδικαλιστική δράση, αντί να την θεωρούμε πρότυπο "πράσινης ανάπτυξης".

Θα νομίζαμε ότι σημασία έχουν οι προτάσεις και οι αγώνες για την επίλυση των λαϊκών προβλημάτων, αντί για την  απλή διαπίστωσή τους.

Θα νομίζαμε ότι τα κόμματα, ως συλλογικοί φορείς με συγκεκριμένα καταστατικά κείμενα, κανονισμούς λειτουργίας και εκλεγμένα όργανα, οφείλουν να λειτουργούν και να διοικούνται από τα μέλη τους, αντί να λειτουργούν ως επιχειρήσεις - τσιφλίκια του επιχειρηματία πρόεδρού τους.

Πραγματικά, τι θα κάναμε χωρίς debate;

26 Σεπ 2009

"Αριστερή" νοοτροπία

Επειδή Αριστερά διαχρονικά σημαίνει...

...να μην κάνεις αυτοσκοπό το κυνήγι της οποιασδήποτε καρέκλας (βουλευτικής, υπουργικής, δημαρχιακής κλπ.)

...να δείχνεις σεβασμό στους συντρόφους σου ακόμα και αν διαφωνείς μαζί τους σε κάποια θέματα

...ότι κάθε πρόσωπο του χώρου σου βάζει τη συλλογική εκπροσώπηση πάνω από την προβολή ατομικών θέσεων και απόψεων

...ότι δεν κυνηγάς σταυρούς ενάντια στους συνυποψήφιούς σου, αλλά ψήφους σε βάρος των αντιπάλων

...ότι μια εκλογική συνεργασία βασίζεται πάνω σε κοινές αρχές και απόψεις και όχι πάνω στα προσδοκώμενα αριθμητικά αποτελέσματα

αφιερώνω το παρακάτω βιντεάκι που αλίευσα μέσω του Ά8λιου σε όσους αριστερούς ή "αριστερούς" ακόμα πιστεύουν ότι το συνονθύλευμα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ πραγματικά εκφράζει μια σύγχρονη αντισυστημική Αριστερά που αγωνίζεται για την ανατροπή του συστήματος.



11 Σεπ 2009

11/9/2001

Τρίτη μεσημέρι... Τα μάτια έχουν αρχίσει να κλείνουν παραδομένα στη γλυκιά ζέστη του φθινοπωρινού απογεύματος. Παρατώ βιβλία, walkman και αναψυκτικά και τρέχω να βουλιάξω στο κρεβατάκι μου για έναν μισάωρο ύπνο. Ξέρετε, από αυτούς που όταν είσαι σε άδεια κρατούν 3 ώρες...

Ένας φίλος, δεινός αερομοντελιστής και φιλόδοξος πιλότος έρχεται τρέχοντας και μου φωνάζει: "Καλά, δεν βλέπεις τηλεόραση; Ένα αεροπλάνο έπεσε στους δίδυμους πύργους! Πρέπει να ήταν πολύ μαλάκας ο πιλότος για να το κατάφερε αυτό!".

Καρφωθήκαμε λοιπόν μπροστά στο χαζοκούτι, όπως πολλά εκατομμύρια μάτια ανά τον κόσμο έκαναν εκείνη τη στιγμή, συνεπαρμένοι από το πρωτόγνωρο και μεγαλειώδες του θεάματος. Και τότε...

Τα χαζόλογα και οι κρίσεις για την ικανότητα του πιλότου κόπηκαν μαχαίρι. "Και δεύτερο ατύχημα; Πάει πολύ...", σκεφτήκαμε.

Και ύστερα ο καταιγισμός από "πληροφορίες":

Αεροπειρατείες σε όλη τη χώρα!
Δεκάδες χιλιάδες νεκροί!
Χτυπήθηκε το Πεντάγωνο και ο Λευκός Οίκος!
Ψάχνουν πάνω από δέκα αεροπλάνα!
Μπορεί να βρίσκονταν μεχρι και εξήντα χιλιάδες άνθρωποι στα δύο κτίρια!
Στο στόχαστρο το κτίριο του ΟΗΕ!
Επιθέσεις και στις δύο ακτές!
Επιβεβαιωση για τουλάχιστον 15000 νεκρούς!

Και μετά... η κατάρρευση. Ένα ένα τα σύμβολα της οικονομικής ισχύος των ΗΠΑ κατέρρεαν μπροστά στα μάτια μας. Αν ήταν σοκ για εμάς, στην άλλη άκρη του κόσμου, φανταστείτε τι ένοιωσαν οι άνθρωποι που κυριολεκτικά κόντεψαν να φάνε τα κτίρια στο κεφάλι.

Τα πλάνα αλλάζουν. Δεν υπάρχουν πια φλεγόμενα κτίρια να ανεβάζουν την τηλεθέαση. Τώρα υπάρχουν άνθρωποι. Σκονισμένα μαλλιά, ματωμένα ρούχα, σκυθρωπά πρόσωπα. Και κυρίως... μάτια! Αχ, αυτά τα μάτια! Γεμάτα έκπληξη, φόβο, απελπισία, αγωνία, ανασφάλεια, απόγνωση, δέος...

Οι "πληροφορίες" αρχίζουν σιγά σιγά να γίνονται πληροφορίες. Καθώς σουρουπώνει, βραδυάζει και ξημερώνει (που μυαλό για ύπνο), μαζί με τον κουρνιαχτό στη Νέα Υόρκη καταλαγιάζει και το νέφος των συναισθημάτων μας από τον οπτικό βομβαρδισμό.

Οι πρώτες σκέψεις έρχονται αγκαλιά με τις πρώτες επίσημες δηλώσεις.

"Είμαστε όλοι Αμερικάνοι!". Έτσι, γενικά. Αμερικάνος το μεγαλοστέλεχος που καμάρωνε τη θέα από τον 80ο όροφο την ώρα που έδινε εντολές για την απόλυση χιλιάδων ατόμων στην άλλη άκρη του κόσμου. Αμερικάνα η καθαρίστρια που εκείνη την ώρα καθάριζε το διάδρομο έξω από το γραφείο του. Αμερικάνος ο στρατηγός που διέταζε άλλη μια αεροπορική επιδρομή στο ρημαγμένο από τον πρώτο πόλεμο, τον αεροπορικό αποκλεισμό και το εμπάργκο Ιρακ. Αμερικάνος και ο πυροσβέστης που ενώ έβλεπε το ατσάλι να λυγίζει χωνόταν ξανά μέσα στο κτίριο για να σώσει άλλον ένα συνάνθρωπό του. Και εμείς (θέλουν να) είμαστε με όλους...

Και οταν πέρασαν οι μέρες και άρχισαν τα "άξονας του κακού", "συμμαχία των προθύμων" και "όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας" αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε. Όπως, πολλοί υποστηρίζουν ότι ο 20ος αιώνας ουσιαστικά άρχισε το 1914 με τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ή το 1917 με την Οκτωβριανή Επανάσταση, έτσι και τελείωνε με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Ο 21ος αιώνας άρχισε...

Και είναι χτισμένος πάνω σε ανθρώπινα κορμιά, με αίμα, δάκρυα και πόνο, όπως ακριβώς τον ήθελαν τα γεράκια της Ουάσιγκτον όταν οραματίζονταν τον Νέο Αμερικάνικο 21ο Αιώνα.

ΥΓ. Το κείμενο αυτό γράφτηκε το 2006, στην πέμπτη επέτειο από τις επιθέσεις.

ΥΓ2. Το βράδυ των επιθέσεων η Α. Παπαρήγα έλεγε στην ομιλία της στη Θεσσαλονίκη: "Σημασία έχει να απαντήσουμε στο ερώτημα ποιος είχε το συμφέρον, το κίνητρο, να πράξει κάτι τέτοιο. Αν απαντήσουμε σ' αυτό, θα μπορέσουμε να δούμε την προέλευση της ενέργειας." Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε...

ΥΓ3. Αποσπάσματα από την ανακοίνωση της ΚΕ για τις επιθέσεις:
"Εκφράζει τη λύπη της για τα χιλιάδες θύματα και επισημαίνει ότι τέτοιες ενέργειες, με βάση τη διεθνή πείρα, συνιστούν «βούτυρο στο ψωμί» στους επιτελικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Χρησιμοποιούνται και αξιοποιούνται για να ανοίξει μια νέα σελίδα εγκληματικής επίθεσης κατά λαών, χωρών, λαϊκών κινημάτων, που αντιστέκονται στη «νέα τάξη πραγμάτων» σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Εναντίον εκείνων που διεκδικούν το δικαίωμα του κάθε λαού να αποφασίζει για το δρόμο εξέλιξης που θα πάρει η χώρα του, υπερασπίζονται τα σύνορα και τα κυριαρχικά τους δικαιώματα."
"Η νικηφόρα πάλη των λαών κατά της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, κατά της ταξικής εκμετάλλευσης, δε θα επιτευχθεί με κάποιες ενέργειες τύπου καμικάζι ή με αεροπλάνα που κουβαλούν μέσα τους το θάνατο και στρέφονται εναντίον αμάχων, αλλά με τη μαζική πολιτική δράση, τον ενωμένο ταξικό, διεθνιστικό αγώνα, με το ενιαίο μέτωπο της εργατικής τάξης και των άλλων καταπιεζόμενων λαϊκών στρωμάτων. Με τον σταθερά ανυποχώρητο αγώνα που αποτελεσματικά αντιμετωπίζει τις επιθέσεις σε βάρος του και ξέρει να υπερασπίζεται τις κατακτήσεις του."
"Σε τέτοιες συνθήκες είναι δύσκολο να βγει στην επιφάνεια ποιος καθοδήγησε την τρομοκρατική αυτή ενέργεια. Η ηγεσία των ΗΠΑ δεν έχει συμφέρον να λάμψει η αλήθεια, αλλά να κυριαρχήσει η υποψία εναντίον των αντιπάλων κρατών και λαών, ώστε να δικαιολογηθούν νέες επιθέσεις και ανομίες τους."
"Οι στόχοι που οι ΗΠΑ θέτουν στο στόχαστρό τους αφορούν χώρες και περιοχές στρατηγικής σημασίας, όπως είναι το Αφγανιστάν, το Ιράκ και άλλες αραβικές χώρες. Πρόκειται για επιδίωξη να κατακτηθούν ολοκληρωτικά όλοι οι πετρελαϊκοί δρόμοι, να ασκηθεί επιθετική πολιτική από τη μια εναντίον της Ρωσίας, εναντίον άλλων κρατών που προέκυψαν από τη διάλυση της ΕΣΣΔ, και από την άλλη εναντίον της Κίνας. Επίσης παραμένει στο ιδιαίτερο στόχαστρό τους η περιοχή της Μέσης Ανατολής."
"Η ΚΕ εκτιμά πως βρισκόμαστε μπροστά στην ανάπτυξη ενός ιδιαίτερα επικίνδυνου επιτελικού σχεδίου, που θα βάλει σε κίνδυνο την ασφάλεια, την ειρήνη και τη σταθερότητα σε ευρύτερες περιοχές του πλανήτη μας, με απρόβλεπτες συνέπειες στην πορεία, καθώς θα εμπλακούν ένα μεγάλο μέρος χωρών και οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις θα πάρουν πιο ανοιχτή μορφή.
Η ΚΕ του ΚΚΕ απορρίπτει την ψύχωση που αναπτύσσεται σε βάρος των μουσουλμανικών λαών, εναντίον των Αράβων. Καταδικάζει κάθε διάκριση λαών με βάση τον πολιτισμό και τη θρησκεία, τις θεωρίες περί σύγκρουσης πολιτισμών. Τέτοιες θεωρίες δε δίνουν μόνο άφεση αμαρτιών για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι ιμπεριαλιστές, επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν όλα τα εγκληματικά και φιλοπόλεμα σχέδια από δω και εμπρός."
"Για τον ελληνικό λαό οι συνέπειες θα είναι ακόμα πιο μεγάλες, λόγω και της γενικότερης κατάστασης στα Βαλκάνια, στην ευρύτερη περιοχή. Με πρόσχημα τους Ολυμπιακούς Αγώνες και κάτω από τις νέες πιέσεις των ΗΠΑ, η ελληνική κυβέρνηση θα προχωρήσει σε ένα νέο κύμα αυταρχισμού, σε νέα μέτρα περιστολής των δημοκρατικών και πολιτικών ελευθεριών, μπροστά στο νέο κύκλο των αντιλαϊκών μέτρων που σχεδιάζει (υγεία, συνταξιοδοτικό, ιδιωτικοποιήσεις, πρόνοια κ.ά.)."

Είναι προφανές ότι όντας κόμμα που ζει στην κοσμάρα του, εμπνεόμενο από νεκρές ιδέες, στηριγμένο σε απολιθωμένες σκέψεις και τυφλωμένο από τον στείρο και ανεξήγητο αντιαμερικανισμό του, έπεσε τραγικά έξω στις ερμηνείες, τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις του.

3 Σεπ 2009

Επιστροφή...

Καλές οι μακρόχρονες καλοκαιρινές διακοπές (απο το ίντερνετ εννοώ), αλλά καιρός να επιστρέφουμε στην καθημερινότητα σιγά σιγά.

Με αφορμή την τεράστια καταστροφή στην Βορειοανατολική Αττική απο τις φετινές πυρκαγιές, ένας φίλος μου συνέστησε να ρίξω μια ματιά στο site http://www.oxistoxyta.gr/ που έχουν δημιουργήσει κάτοικοι και φορείς της περιοχής. Αρκετά ενδιαφέρουσα προσπάθεια που δίνει αρκετές απαντήσεις για τις θέσεις των κατοίκων και δημιουργεί ακόμα περισσότερες ερωτήσεις σχετικά με την επιμονή να δημιουργηθεί πάση θυσία ΧΥΤΑ στη συγκεκριμένη περιοχή, επιβάλλοντάς τον ακόμα και με τα ΜΑΤ.

Δεν είναι ο ΧΥΤΑ όμως που θέλω να θίξω εδώ, αλλά κάποιες πρώτες σκέψεις σχετικά με την εξέλιξη της φωτιάς με αφορμή τη φωτογραφία με τα πυροσβεστικά οχήματα παραταγμένα δίπλα στα οχήματα του εργολάβου, καθώς και τις μαρτυρίες που αναφέρονται στο site.
  • Ποια η ανάγκη να φυλάνε τουλάχιστον 4 πυροσβεστικά οχήματα τα μηχανήματα του εργολάβου από τυχόν αναζωπύρωση;
  • Οι δύο κλούβες των ΜΑΤ που απομακρύνθηκαν με το ξέσπασμα της πυρκαγιάς τι δουλειά είχαν στην περιοχή Παρασκευή βράδυ; Προφανώς φυλούσαν τα μηχανήματα του ΧΥΤΑ, αλλά γιατί; Από πότε η φύλαξη ιδιωτικών χώρων και μηχανημάτων είναι δουλειά των ΜΑΤ;
  • Αν εμποδίστηκαν οι κάτοικοι να πάνε στο χώρο της φωτιάς με υδροφόρες, αυτό σημαίνει πως ο δρόμος ήταν κλειστός από την αστυνομία, άρα και ελεγχόμενος. Πώς τότε διέφυγαν οι εμπρηστές;
  • Κάποιος που πάει και βάζει φωτιά σε μια περιοχή που, από ότι διαβάζουμε στις εφημερίδες, εδώ και τρεις μήνες έχει γεμίσει αστυνομικούς, ΜΑΤατζήδες και ασφαλίτες, τί έχει; Μεγάλο θράσος, μεγάλα αρ....ια, μεγάλες "πλάτες", μεγάλα συμφέροντα, μεγάλη σιγουριά ότι δεν θα τον πειράξει κανείς;
  • Για τα δύο νέα μέτωπα που σύμφωνα με τις μαρτυρίες ξεπήδησαν το πρωί με απόσταση 5 χιλιομέτρων φταίνε ο κακός συντονισμός, οι λάθος εκτιμήσεις, οι φλεγόμενες αλεπούδες ή τα υπερ-κουκουνάρια;
Τέλος πάντων. Μαύρισε η ψυχή μας και φέτος. Καλό αγώνα στους κατοίκους εύχομαι και καλό κουράγιο να αντιμετωπίσουν αυτή την καταστροφή.

Η "Νίκη της Δημοκρατίας"...



... ή, με άλλα λόγια, θέλει ο φασίστας να κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει!

26 Ιουν 2009

Το ΠΑΣΟΚ πήρε το μήνυμα των Ευρωεκλογών

Στην εκτίμηση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών αναφέρεται ότι η επίθεση που έχει ξεκινήσει από το 2007 με συνεχείς προβοκάτσιες εναντίον του ΚΚΕ αποκρούστηκε μεν με σχετική επιτυχία, κατάφερε ωστόσο να ανακόψει, έστω και λίγο, τη δυναμική που έχει αναπτυχθεί μέσα στην κοινωνία υπέρ του Κόμματος και της δράσης του, ή τουλάχιστον την έκφρασή της και στα εκλογικά αποτελέσματα.

Όπως φαίνεται και από την εισήγηση στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, αυτή η προβοκατόρικη τακτική εκτιμούν ότι απέδωσε κάποιους καρπούς. Εντελώς τυχαία λοιπόν, μερικές μέρες μετά τη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου βρέθηκε και πάλι στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας ο Πάγκαλος, να ξαναπιάνει το γνωστό τροπάρι για τα οικονομικά του ΚΚΕ και την άρνηση ελέγχου τους.

Τώρα όμως δεν έχουμε προεκλογική περίοδο, οπότε του πετάξαμε στη μούρη την τελευταία Έκθεση Ορκωτών Λογιστών για τον ισολογισμό του Κόμματος, καθώς και την Έκθεση της Επιτροπής Ελέγχου των Οικονομικών των Κομμάτων της Βουλής.
Ακόμα δεν έχουμε λάβει απάντηση...

ΥΓ1. Εκεί στο Κίνημα έχουν βρει πού πήγαν τα 1.000.000 μάρκα;

ΥΓ2. Οι Κ. Βρεττός (Βουλευτής ΠΑΣΟΚ) και Β. Αποστολάτος (Βουλευτής ΛΑΟΣ) που συνυπογράφουν την Έκθεση της Βουλής θα διαγραφούν από τα κόμματά τους επειδή δεν φρόντισαν να ενημερώσουν για αυτή τους "κύριους" Πάγκαλο και Καρατζαφέρη;

ΥΓ3. Ο δημοσιογραφίσκος της ΝΕΤ που σχολίασε ότι "σε κάποιον με τόσο μεγάλο ταλέντο συγχωρούνται τα πάντα" θα πήγαινε να αφήσει τα παιδιά του να περάσουν το καλοκαίρι τους στο ράντσο του Michael Jackson;

21 Ιουν 2009

Μέσα Μαζικής... Ενημέρωσης (?)

Το επίπεδο του Λαμπράκη, του Μπόμπολα και του Τεγόπουλου, των φυλλάδων τους και των "δημοσιογράφων", "αναλυτών" και "ρεπόρτερ" που απασχολούν το ξέρουμε εδώ και χρόνια, όπως και τους ρόλους που καλούνται κάθε φορά ανά διαστήματα να παίξουν και που, εντελώς τυχαία, είναι πάντα ενάντια στο πραγματικά επικίνδυνο λαϊκό κίνημα και τις εκφράσεις του. Έχει πλάκα όμως όταν ξεμπροστιάζονται στο ευρύ κοινό κάτι "αντικειμενικές" εφημερίδες με τα "έγκυρα" ρεπορτάζ τους και τις "αποκλειστικότητές" τους. Μετά λοιπόν τη συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Κομισιόν Ζακ Μπαρό στην Ελευθεροτυπία η οποία ποτέ δεν έγινε, ήρθαν τα "ρεπορτάζ" των έντυπων κυριακάτικων εκδόσεων του Βήματος και του Έθνους από τη χθεσινή συνάντηση Καραμανλή - Ερντογάν που επίσης δεν έγινε ποτέ. Μάλιστα μεταφέρουν εκτενώς και με κάθε λεπτομέρεια το κλίμα που επικράτησε, αλλά και το τι συζητήθηκε στην εν λόγω συνάντηση.



Πήξαμε στην έγκαιρη, έγκυρη και αντικειμενική ενημέρωση, ε;

26 Μαΐ 2009

Κακιούλες και απορίες εν' όψει Ευρωεκλογών

Λέτε η «αθώα» εμμονή του ΛΑΟΣ για τον «Γερμανό» να οφείλεται στην τεράστια συμπάθεια των πολιτικών προγόνων του συγκεκριμένου χώρου προς κάτι άλλους Γερμανούς που είχαν βρεθεί προ καιρού στα μέρη μας;

Αλήθεια, την οικολογία ο Καφετζόπουλος την ανακάλυψε πριν ή μετά την περίοδο που έβγαινε καθημερινά στα τηλεοπτικά πάνελ ως η φωνή του σκεπτόμενου ΠΑΣΟΚ που προβληματίζεται για την κατάσταση του Κινήματος υπό την ηγεσία του Γιωργάκη;

Όταν οι τέσσερις ηγετικές ιδρυτικές φυσιογνωμίες του σχήματος στο οποίο συμμετέχεις προσεγγίζουν ή και ξεπερνούν στο σύνολο τα 250 χρόνια σε ηλικία, τα 100 χρόνια σε ενασχόληση με τα κοινά (με ή χωρίς κοινοβουλευτική παρουσία) και έχουν αλλάξει πολιτικό σχηματισμό τουλάχιστον δύο φορές ο καθένας τα τελευταία χρόνια, πόσο θράσος χρειάζεται κε Μαρκουλάκη να προσπαθείς να μας πείσεις πως δεν εκπροσωπείς επαγγελματίες πολιτικούς, αλλά σκεπτόμενους πολίτες που αποφάσισαν απλώς να αναλάβουν ΔΡΑΣΗ;

Ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας με απεμπλουτισμένο Ουράνιο σε ποια ακριβώς οικολογική δραστηριότητα εντάσσεται και υποστηρίχτηκε με τόση ζέση στο παρελθόν από τους Ευρωπαίους Πράσινους;

Αν στο «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» η ΝΔ εκφράζει την «Βαρβαρότητα», τότε το ΠΑΣΟΚ μάλλον εκφράζει το «ή», γιατί σίγουρα δεν εκφράζει τον «Σοσιαλισμό».

Όταν βλέπετε τον Γιωργάκη να κραυαγάζει «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» δεν σας έρχεται αυθόρμητα να φωνάξετε «Βαρβαρότητα! Βαρβαρότητα!»;

Πόσο χαρούμενος πρέπει να είναι κάποιος που θα δουλεύει σε μια «πράσινη» επιχείρηση 13 ώρες την ημέρα, θα πληρώνεται μόνο για τις 9 «ενεργές» ώρες, οι εργοδοτικές ασφαλιστικές του εισφορές θα καλύπτονται από το κράτος (δηλαδή από τον ίδιο), θα φορολογείται περισσότερο από το αφεντικό του λογω των φοροαπαλλαγών για την «πράσινη» επένδυση και θα δουλεύει 3 μέρες τη βδομάδα για 7 μήνες και 6 μέρες τη βδομάδα για 5 μήνες; (Για την απάντηση ρωτήστε το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τους Οικολόγους)

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι όργανο των μονοπωλίων και πρέπει να ανατραπεί, επειδή όμως είναι δύσκολο αυτό ας προσπαθήσουμε να την μεταρρυθμίσουμε ώστε να γίνει πιο ανθρώπινη, κάτι που όμως είναι μάταιο καθώς έχει σαφή καπιταλιστικό χαρακτήρα που δεν αλλάζει, αξίζει όμως μια προσπάθεια να τον «πειράξουμε» λίγο ώστε να ανταποκρίνεται περισσότερο στις ανθρώπινες ανάγκες και λιγότερο στα κέρδη, τα οποία βεβαίως πρέπει να εξαλειφθούν και άρα πρέπει να διαλυθεί η Ε.Ε. που τα στηρίζει καθώς είναι όργανο των μονοπωλίων, επειδή όμως είναι δύσκολο αυτό ας προσπαθήσουμε να τη μεταρρυθμίσουμε ώστε να γίνει πιο ανθρώπινη, κάτι που όμως είναι μάταιο κλπ... (Αν μπερδευτήκατε ζητήστε από τον ΣΥΡΙΖΑ να σας το ξεδιαλύνει)

Το σύνθημα «Ο πλούτος ανήκει σ’ αυτούς που τον παράγουν» και όσα αυτό συνεπάγεται εμπίπτει στην «κοινή λογική» που ευαγγελίζεστε ή δεν είναι όσο ΔΡΑΣτήριο θέλετε;

Να σταλούν παρακαλώ στον Περισσό οι εφοριακοί που, με τη συνοδεία εισαγγελέα, έλεγξαν τα οικονομικά της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, του ΛΑΟΣ, των Οικολόγων, της Ένωσης Κεντρώων, της Δράσης, των Δημοκρατικών, του...

Γιατί η «ελεύθερη αγορά» θέλει κανόνες και περιορισμούς για να λειτουργήσει;

Στο ερώτημα "Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ τι απαντά;

Αφού όλα τα επικείμενα μέτρα θα μας οδηγήσουν έξω από την κρίση, θα βελτιώσουν την καθημερινότητα του πολίτη και θα βάλουν τη βάση για μια ισχυρότερη Ελλάδα, γιατί συνεπάγονται πολιτικό κόστος και θα ανακοινωθούν μετά τις Ευρωεκλογές;

Όλοι όσοι προπαγανδίζουν ολημερίς κι οληνυχτίς την αποχή από τις Ευρωεκλογές, θα πάνε να ψηφίσουν;

Και μια απορία από παλαιότερο post:

Σαν πολλά πρωτοσέλιδα με γκάλοπ δεν έχουν δημοσιεύσει τον τελευταίο χρόνο κάποιοι που δεν καθορίζουν την πολιτική τους δραστηριότητα με βάση τις δημοσκοπήσεις;

12 Μαΐ 2009

Τι γιορτάσαμε στις 9 Μαΐου;

Δελτίο Τύπου

Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν στο κέντρο της Αθήνας οι εκδηλώσεις του Σαββάτου για τον εορτασμό της Μέρας της Ευρώπης.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με μουσική εκδήλωση στην Πλ. Ομονοίας, όπου μεταξύ άλλων ακούστηκαν εμβατήρια, τα οποία ανέδειξαν την αποφασιστικότητα των παρευρισκομένων στην πορεία προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, καθώς και την εκτίμησή τους προς μεγάλους Γερμανούς καλλιτέχνες του παρελθόντος (π.χ. Βαγκνερ). Οι συμμετέχοντες φορούσαν μπλούζες με γερμανικά και κέλτικα σύμβολα, κάνοντας έτσι σαφή αναφορά στο κοινό ιστορικό παρελθόν των λαών της Ευρώπης, ιδιαίτερα κατά την περίοδο 1939-1945 που αποτέλεσε την πρώτη προσπάθεια ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης του 20ου αιώνα. Τα ίδια σύμβολα έφεραν και πάνω στις ασπίδες με τις οποίες ήταν εφοδιασμένοι, θέλοντας έτσι να δείξουν ότι η ιστορική μνήμη μπορεί να μας προστατεύσει απέναντι στις προκλήσεις του μέλλοντος. Επίσης σε μια κίνηση σαφούς αποδοκιμασίας των νέων μέτρων ποινικοποίησης της κουκούλας, ήταν όλοι εφοδιασμένοι με κουκούλες και κράνη.

Στη συνέχεια οι παρευρισκόμενοι ξεκίνησαν τις προετοιμασίες για την πορεία τους λέγοντας συνθήματα που συνδέονται με την ιστορική αυτή ημέρα, όπως συνθήματα που αναφέρονται στις βασικές αρχές της συνθήκης του Μάαστριχτ (π.χ. «Έξω οι ξένοι» - σαφής αναφορά στην ελευθερία κίνησης εργαζομένων), καθώς και συνθήματα που αναδεικνύουν την ιδιαιτερότητα του κάθε λαού μέσα στα πλαίσια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης (π.χ. «Η Ελλάδα στους Έλληνες»). Σαφής αναφορά στην ένδοξη ιστορία του λαού μας και τις αντιστασιακές του οργανώσεις αποτέλεσε και η εκφώνηση του συνθήματος «Αίμα. Τιμή. Χρυσή Αυγή».

Ακολούθησε πορεία προς το «άσυλο υποδοχής μεταναστών» που έχει διαμορφωθεί στους χώρους του παλαιού Εφετείου στην οδό Σωκράτους. Για την αντιμετώπιση της απελπιστικής κατάστασης στην οποία βρίσκονται όσοι διαμένουν εκεί, η πορεία, με την αγαστή συνεργασία της αστυνομίας, τους πρόσφερε πέτρες και καδρόνια προκειμένου να προχωρήσουν στην επιδιόρθωση του χώρου, καθώς και βομβίδες κρότου λάμψης για την απομάκρυνση των τρωκτικών και την αντιμετώπιση της έλλειψης ηλεκτρικού ρεύματος. Τους παρότρυναν επίσης να προχωρήσουν στην αποσυμφόρηση του χώρου φωνάζοντάς τους «Φύγετε από εδώ» κλπ. Υποσχέθηκαν τέλος πως θα επανέλθουν δριμύτεροι, προφανώς για να βοηθήσουν στην επίλυση και άλλων προβλημάτων του συγκεκριμένου χώρου.

Οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν με μουσικοχορευτικό δρώμενο στο οποίο συμμετείχαν πολιτιστικές ομάδες της αστυνομίας, των συμμετεχόντων στην πορεία και των ομάδων υποστήριξης των μεταναστών.

ΥΓ. Μετά την επιτυχία αυτών των εκδηλώσεων γίνεται φανερό πως όσοι επιμένουν να θυμούνται και να γιορτάζουν την 9η Μαΐου ως Μέρα της Αντιφασιστική Νίκης των Λαών, είναι κολλημένοι στο παρελθόν και δεν μπορούν να αντιληφθούν τις προκλήσεις του παρόντος και τις ευκαιρίες του μέλλοντος.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε επίσης και τα:

1 Μαΐ 2009

Εργατική Πρωτομαγιά - Κόκκινη Πρωτομαγιά

Δεν ήθελα να γράψω τίποτα ιδιαίτερο για την Πρωτομαγιά. Λίγο να ψάξει κανείς θα βρεί άπειρα αφιερώματα, χρονολόγια, αναλύσεις, σκέψεις από κάθε ιδεολογική σκοπιά. Δεν γίνεται όμως Πρωτομαγιά χωρίς ανάμνηση των εργατικών αγώνων και των νεκρών τους, όπως δεν νοείται Πρωτομαγιά χωρίς να τιμούμε το Γιάννη Ρίτσο που γεννήθηκε σαν σήμερα πριν από 100 χρόνια. Σε όλους αυτούς λοιπόν αφιερωμένος ο "Επιτάφιος", ένα από τα συγκλονιστικότερα έργα της ελληνικής, ίσως και παγκόσμιας, λογοτεχνίας, ένας ύμνος στους νεκρούς της εργατικής τάξης, μια υπόσχεση πως θα τους τιμούμε πάντα μέσα από τους δικούς μας αγώνες.


Το ιστορικό πρωτοσέλιδο του
Ριζοσπάστη στις 10/5/36


ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ
(αποσπάσματα)



Ι

(Θεσσαλονίκη. Μάης του 1936. Μια μάνα, καταμεσής του δρόμου, μοιρολογάει το σκοτωμένο παιδί της. Γύρω της και πάνω της, βουίζουν και σπάζουν τα κύματα των διαδηλωτών των απεργών καπνεργατών. Εκείνη συνεχίζει το θρήνο της):
Γιε μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου,
πουλάκι της φτωχιάς αυλής, ανθέ της ερημιάς μου,
πώς κλείσαν τα ματάκια σου και δε θωρείς που κλαίω
και δε σαλεύεις, δε γρικάς τα που πικρά σου λέω;
Γιόκα μου, εσύ που γιάτρευες κάθε παράπονο μου,
που μάντευες τι πέρναγα κάτου απ᾿ το τσίνορο μου,
τώρα δε με παρηγοράς και δε μου βγάζεις άχνα
και δε μαντεύεις τις πληγές που τρώνε μου τα σπλάχνα;
Πουλί μου, εσύ που μούφερνες νεράκι στην παλάμη
πως δε θωρείς που δέρνουμαι και τρέμω σαν καλάμι;
Στη στράτα εδώ καταμεσής τ᾿ άσπρα μαλλιά μου λύνω
και σου σκεπάζω της μορφής το μαραμένο κρίνο.
Φιλώ το παγωμένο σου χειλάκι που σωπαίνει
κι είναι σα να μου θύμωσε και σφαλιγμένο μένει.
Δε μου μιλείς κι η δόλια εγώ τον κόρφο δες, ανοίγω
και στα βυζιά που βύζαξες τα νύχια, γιε μου, μπήγω.
ΙΙ
Κορώνα μου, αντιστύλι μου, χαρά των γερατειώ μου,
ήλιε της βαρυχειμωνιάς, λιγνοκυπάρισσό μου,
πώς μ' άφησες να σέρνουμαι και να πονώ μονάχη
χωρίς γουλιά, σταλιά νερό και φως κι ανθό κι αστάχυ;
Με τα ματάκια σου έβλεπα της ζωής κάθε λουλούδι,
με τα χειλάκια σου έλεγα τ' αυγερινό τραγούδι.
Με τα χεράκια σου τα δυο, τα χιλιοχαϊδεμένα,
όλη τη γης αγκάλιαζα κι όλ' είτανε για μένα.
Νιότη απ' τη νιότη σου έπαιρνα κι ακομη αχνογελούσα,
τα γερατειά δεν τρόμαζα, το θάνατο αψηφούσα.
Και τώρα πού θα κρατηθώ, πού θα σταθώ, που θάμπω,
που απόμεινα ξερό δεντρί σε χιονισμένο κάμπο;
Γιε μου, αν δε σου 'ναι βολετό να 'ρθεις ξανά σιμά μου,
πάρε μαζί σου εμένανε, γλυκειά μου συντροφιά μου.
Κι αν είν' τα πόδια μου λιγνά, μπορώ να πορπατήσω
κι αν κουραστείς, στον κόρφο μου, γλυκά θα σε κρατήσω.
ΙΙΙ
Μαλλιά σγουρά που πάνω τους τα δάχτυλα περνούσα
τις νύχτες που κοιμόσουνα και πλάι σου ξαγρυπνούσα.
Φρύδι μου, γαϊτανόφρυδο και κοντυλογραμμένο,
καμάρα που το βλέμμα μου κούρνιαζε αναπαμένο.
Μάτια γλαρά που μέσα τους αντίφεγγαν τα μάκρη
πρωινού ουρανού, και πάσκιζα μην τα θαμπώσει δάκρυ.
Χείλι μου μοσκομύριστο που ως λάλαγες ανθίζαν
λιθάρια και ξερόδεντρα κι αηδόνια φτερουγίζαν.
Στήθεια πλατιά σαν τα στρωτά φτερούγια της τρυγόνας
που πάνωθε τους κόπαζε κ' η πίκρα μου κι ο αγώνας.
Μπούτια γερά σαν πέρδικες κλειστές στα παντελόνια
που οι κόρες τα καμάρωναν το δείλι απ᾿ τα μπαλκόνια.
Και γω, μη μου βασκάνουνε, λεβέντη μου, τέτοιο άντρα,
σου κρέμαγα το φυλαχτό με τη γαλάζια χάντρα.
Μυριόριζο, μυριόφυλλο κ᾿ ευωδιαστό μου δάσο,
πως να πιστέψω η άμοιρη πως μπόραε να σε χάσω;
ΙV
Γιε μου, ποιά Μοίρα στο 'γραφε και ποιά μου το 'χε γράψει
τέτοιον καημό, τέτοια φωτιά στα στήθεια μου ν' ανάψει;
Πουρνό - πουρνό μου ξύπνησες, μου πλύθηκες, μου ελούστης
πριχού σημάνει την αυγή μακριά ο καμπανοκρούστης.
Κοίταες μην έφεξε συχνά - πυκνά απ' το παραθύρι
και βιαζόσουν σα να 'τανε να πας σε πανηγύρι.
Είχες τα μάτια σκοτεινά, σφιγμένο το σαγόνι
κι είσουν στην τόλμη σου γλυκός, ταύρος μαζί κι αηδόνι.
Και γω η φτωχειά κ' η ανέμελη και γω η τρελλή κ' η σκύλα,
σου 'ψηνα το φασκόμηλο κι αχνή η ματιά μου εφίλα
μια - μια τις χάρες σου, καλέ, και το λαμπρό σου θώρι
κι αγαλλόμουν και γέλαγα σαν τρυφερούλα κόρη,
Κι ουδέ κακόβαλ στιγμή κι ουδ' έτρεξα ξοπίσω
τα στήθεια μου να βάλω μπρος τα βόλια να κρατήσω.
Κι έφτασ' αργά κι, ω, που ποτές μην έφτανε τέτοια ώρα
κι, ω, κάλλιο να γκρεμίζονταν στο καύκαλό μου η χώρα.
V
Σήκω, γλυκέ μου, αργήσαμε· ψηλώνει ο ήλιος· έλα,
και το φαγάκι σου ερημο θα κρύωσε στην πιατέλα.
Η μπλέ σου η μπλούζα της δουλειάς στην πόρτα κρεμασμένη
θα καρτεράει τη σάρκα σου τη μαρμαρογλυμμένη.
Θα καρτεράει το κρύο νερό το δροσερό σου στόμα,
θα καρτεράει τα χνώτα σου τ᾿ ασβεστωμένο δώμα.
Θα καρτεράει κ᾿ η γάτα μας στα πόδια σου να παίξει
κι ο ήλιος αργός θα καρτερα στα μάτια σου να φέξει.
Θα καρτεράει κ᾿ η ρούγα μας τ᾿ αδρό περπάτημά σου
κ᾿ οἱ γρίλιες οἱ μισάνοιχτες τ᾿ αηδονολάλημά σου.
Και τα συντρόφια σου, καλέ, που τις βραδιές ερχόνταν
και λέαν και λέαν κι απ᾿ τα ίδια τους τα λόγια εφλογιζόνταν
και μπάζανε στο σπίτι μας το φώς, την πλάση ακέρια,
παιδί μου, θα σε καρτεράν να κάνετε νυχτέρια.
Και γώ θα καρτεράω σκυφτή βραδί και μεσημέρι
ναρθει α καλός μου, α θάνατος, κοντά σου να με φέρει.
VI
Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω,
άνοιξη, γιε, που αγάπαγες κι ανέβαινες απάνω
στο λιακωτό και κοίταζες και δίχως να χορταίνεις
άρμεγες με τα μάτια σου το φως της οικουμένης.
Και με το δάχτυλο απλωτό μου τά 'δειχνες ένα-ένα
τα όσα γλυκά, τα όσα καλά κι αχνά και ροδισμένα
και μού 'δειχνες τη θάλασσα να φέγγει πέρα, λάδι,
και τα δεντρά και τα βουνά στο γαλανό μαγνάδι
και τα μικρά και τα φτωχά, πουλιά, μερμήγκια, θάμνα,
κι αυτές τις διαμαντόπετρες που ίδρωνε δίπλα η στάμνα.
Μα, γιόκα μου, κι αν μού 'δειχνες τ' αστέρια και τα πλάτια,
τά 'βλεπα εγώ πιο λαμπερά στα θαλασσιά σου μάτια.
Και μου ιστορούσες με φωνή γλυκειά, ζεστή κι αντρίκια
τόσα όσα μήτε του γιαλού δε φτάνουν τα χαλίκια
και μού 'λεες, γιε, πως όλ' αυτά τα ωραία θά 'ναι δικά μας,
και τώρα εσβήστης κ' έσβησε το φέγγος κ' η φωτιά μας.
VIII
Πού πέταξε τ' αγόρι μου; πού πήγε; πού μ' αφήνει;
Χωρίς πουλάκι το κλουβί, χωρίς νεράκι η κρήνη.
Δεν έμενες, καρδούλα μου, στ' άσπρο μικρούλι σπίτι,
να σ' έχω σαν αφέντη μου, να σ' έχω σαν σπουργίτι,
να ταΐζω σε στη φούχτα μου σπυρί - σπυρί τη ζωή μου
και μες στον ίσκιο σου να ζω, καμαρωτό δεντρί μου.
Καμιάς κοπέλας θησαυρό δε στάθηκες να πάρεις∙
έφευγες πάντα εμπρός λαμπρός και πάντα καβαλλάρης.
Κ' είταν χαρά σου να σκορπάς, και δόξα σου να παίρνουν,
ν' ανασηκώνεις απ' τη γης τα όσα βογγούν και γέρνουν.
Κι όλα τα πλούτια σου, γλυκέ, στον κόσμο εχάριζές τα
κι όλα τα χάρισες, κ' εμέ μ' αφήκες δίχως ζέστα.
Γιε μου, δεν ξέρω αν πρέπει μου να σκύβω, να σπαράζω,
για πρέπει μου όρθια να σταθώ, να σε χιλιοδοξάζω.
Πότε τις χάρες σου, μια - μια, τις παίζω κομπολόι,
πότε ξανά, λυγμό - λυγμό, τις δένω μοιρολόι.
IX
Ω Παναγιά μου, αν είσουνα, καθώς εγώ, μητέρα,
βοήθεια στο γιό μου θα 'στελνες τον Άγγελο από πέρα.
Κι, αχ, Θέ μου, Θέ μου, αν είσουν Θεος κι αν είμασταν παιδιά σου
θα πόναγες καθώς εγώ, τα δόλια πλάσματά σου.
Κι αν είσουν δίκειος, δίκαια θα μοίραζες την πλάση,
κάθε πουλί, κάθε παιδί να φάει και να χορτάσει.
Γιέ μου, καλά μου τα 'λεγε το γνωστικό σου αχείλι
κάθε φορά που ορμήνευε, κάθε φορά που εμίλει:
Εμείς ταγίζουμε ζωή στο χέρι: περιστέρι,
κ᾿ εμείς ουτ᾿ ένα ψίχουλο δεν έχουμε στο χέρι.
Εμείς κρατάμε όλη τη γης μες στ᾿ αργασμένα μπράτσα
και σκιάχτρα στέκουνται οι Θεοί κι αφέντη έχουνε φάτσα.
Αχ, γιέ μου, πια δε μου 'μεινε καμιά χαρά και πίστη,
και το χλωμό και το στερνό καντήλι μας εσβήστη.
Και, τώρα, επά σε ποιά φωτιά τα χέρια μου θ᾿ ανοίγω,
τα παγωμένα χέρια μου ναν τα ζεστάνω λίγο;
XVII
Βασίλεψες, αστέρι μου, βασίλεψε όλη η πλάση,
κι ο ήλιος, κουβάρι ολόμαυρο, το φέγγος του έχει μάσει.
Κόσμος περνά και με σκουντά, στρατός και με πατάει
κ' εμέ το μάτι ουδέ γυρνά κι ουδέ σε παρατάει.
Και δες, μ' ανασηκώνουνε χιλιάδες γιους ξανοίγω,
μα, γιόκα μου, απ' το πλάγι σου δε δύνουμαι να φύγω.
Όμοια ως εσένα μου μιλάν και με παρηγοράνε
και την τραγιάσκα σου έχουνε, τα ρούχα σου φοράνε.
Την άχνα απ' την ανάσα σου νοιώθω στο μάγουλο μου,
αχ, κ' ένα φως, μεγάλο φως, στο βάθος πλέει του δρόμου.
Τα μάτια μου σκουπίζει τα μια φωτεινή παλάμη,
αχ, κ ή λαλιά σου, γιόκα μου, στο σπλάχνο μου έχει δράμει.
Και να που ανασηκώθηκα∙ το πόδι στέκει ακόμα∙
φως ιλαρό, λεβέντη μου, μ' ανέβασε απ' το χώμα.
Τώρα οι σημαίες σε ντύσανε. Παιδί μου, εσύ, κοιμήσου,
και γω τραβάω στ' αδέρφια σου και παίρνω τη φωνή σου.
XX
Γλυκέ μου, εσύ δε χάθηκες, μέσα στις φλέβες μου είσαι.
Γιε μου, στις φλέβες ολουνών, έμπα βαθιά και ζήσε.
Δες, πλάγι μας περνούν πολλοί, περνούν καβαλαραίοι,
όλοι στητοί και δυνατοί και σαν κι εσένα ωραίοι.
Ανάμεσά τους, γιόκα μου, θωρώ σε αναστημένο,
το θώρι σου στο θώρι τους μυριοζωγραφισμένο.
Κι εγώ η φτωχή κι εγώ η λιγνή, μεγάλη μέσα σ’ όλους,
με τα μεγάλα νύχια μου κόβω τη γη σε σβώλους.
Και τους πετάω κατάμουτρα στους λύκους και στ’ αγρίμια
που μου ’καναν της όψης σου το κρούσταλλο συντρίμμια.
Κι ακολουθάς και συ νεκρός, κι ο κόμπος του λυγμού μας
δένεται κόμπος του σκοινιού για το λαιμό του οχτρού μας.
Κι ως το ’θελες (ως το ’λεγες τα βράδια με το λύχνο)
ασκώνω το σκεβρό κορμί και τη γροθιά μου δείχνω.
Κι αντίς τ’ άφταιγα στήθια να γδέρνω, δες, βαδίζω
και πίσω από τα δάκρυα μου τον ήλιο αντικρίζω.
Γιε μου, στ’ αδέλφια σου τραβώ και σμίγω την οργή μου,
σου πήρα το ντουφέκι σου κοιμήσου, εσύ, πουλί μου.

26 Απρ 2009

Περί Αντικομμουνισμού

Τόσο καιρό δεν προλάβαινα να γράψω τίποτα και έτσι άφησα πολλά πράγματα να περάσουν έτσι ασχολίαστα. Μεταξύ αυτών και η άθλια επίθεση του Πάγκαλου στο ΚΚΕ (για πολλοστή φορά) και η ακόμη πιο άθλια απόπειρα του Γιωργάκη να τη δικαιολογήσει και εκλογικεύσει με τρόπο που δεν θα δυσαρεστήσει όσους από τους αριστερούς ψηφοφόρους του σέβονται το Κόμμα, τους ανθρώπους του, την ιστορία του, τους αγώνες του.
Αντί απάντησης αναδημοσιεύω τα τρία άρθρα του Νίκου Μπογιόπουλου στο Ριζοσπάστη αυτή την εβδομάδα. Πιστεύω τα λένε όλα...
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
«Ενα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: Το φάντασμα του κομμουνισμού. Ολες οι δυνάμεις της γηρασμένης Ευρώπης έχουν συνάψει ιερά συμμαχία για να καταπολεμήσουν το φάντασμα αυτό. Ο πάπας και ο τσάρος, ο Μέτερνιχ και ο Γκιζό, οι γάλλοι ριζοσπάστες και οι γερμανοί αξιωματικοί».
*
Πρόκειται για το προοίμιο του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου». Γράφτηκε από τους Μαρξ και Ενγκελς πριν από 161 χρόνια. Θα μπορούσε να έχει γραφτεί πριν από δέκα μέρες. Με διαφορετικά πλέον τα ονόματα που την απαρτίζουν, η «ιερά συμμαχία» όλου του αστικού πολιτικού προσωπικού που συμμετέχουν στο «δημοκρατικό» ευρωκοινοβούλιο, εξέδωσαν το νέο τους ψήφισμα - συνέχεια του προηγούμενο περιβόητου αντικομμουνιστικού μνημονίου - σύμφωνα με το οποίο ο «ολοκληρωτικός κομμουνισμός» συνιστά ένα «έγκλημα» συνώνυμο του ναζισμού...
*
Να λοιπόν που οι Ευρωπαίοι Χριστιανοδημοκράτες, μαζί με τους Σοσιαλιστές, τους Φιλελεύθερους και τους Πράσινους, συνενώθηκαν κάτω από το πνεύμα ενός κοινού σημείου που διαπνέει την ιδεολογία τους: Τον αντικομμουνισμό.
Μια ιδεολογία που όσο υπήρχε το σοσιαλιστικό στρατόπεδο δεν περιορίστηκε στη στείρα και τη βαθιά συντηρητική σκουριά των αστών «δημοκρατών», που σε κάθε λαϊκή διεκδίκηση έβλεπαν «κομμουνιστικό δάκτυλο» και «συνοδοιπόρους», αλλά έγινε και η βασική προμετωπίδα των καθεστώτων (με τα οποία συμμάχησαν οι αστικές «δημοκρατίες»), που με φανερή ολοκληρωτική, δικτατορική και φασιστική μορφή, όπως η χούντα στην Ελλάδα το '67, τυράννησαν λαούς και χώρες.
Στα προηγούμενα, και ειδικά μετά την ανατροπή των σοσιαλιστικών χωρών, ο αντικομμουνισμός, δίπλα στην ανυπαρξία κάποιου σοβαρού θεωρητικού επιχειρήματος, ήρθε να προσθέσει και την ιστορική παραχάραξη, την ιστορική πλαστογράφηση μετατρέποντάς την σε επίσημη πολιτική απόφαση.
*
Προς τι - είναι μια εύλογη απορία - όλη αυτή η επίθεση σε μια ιδεολογία «τελειωμένη», «παλιωμένη», «ηττημένη», όπως η κομμουνιστική; Γιατί τέτοια επιμονή ο σημερινός πολιτικός συσχετισμός στην Ευρώπη να αξιοποιηθεί, ώστε να διαμορφωθεί μια «ιστορική» αντικομμουνιστική παρακαταθήκη για το μέλλον;
Ισως γιατί το μέλλον δε φαίνεται να εξελίσσεται και τόσο σίγουρο για όσους καθορίζουν το παρόν...
Οι μέθοδοι, τα μέσα, αλλά και οι διακηρυγμένες προθέσεις των αντικομμουνιστών του Ευρωκοινοβουλίου, όπως περιέχονται στο ίδιο αυτό το τελευταίο τους ψήφισμα, προδίδει και τις πραγματικές τους στοχεύσεις.
Διαβάζουμε, για παράδειγμα, στην πρόταση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, να ζητείται η καταδίκη του κομμουνισμού να λειτουργήσει σαν «προειδοποίηση προς τις μελλοντικές γενιές», πράγμα που θα επιτευχθεί με την «ενίσχυση των υπαρχόντων σχετικών χρηματοοικονομικών μέσων», προκειμένου να μπει σε εφαρμογή η «αναθεώρηση και ενημέρωση των ευρωπαϊκών σχολικών βιβλίων ιστορίας, προκειμένου να διδάσκονται όλοι οι μαθητές τις καταστροφικές συνέπειες των ολοκληρωτικών δικτατοριών»... Με περίπου ανάλογη φρασεολογία, στη δική τους πρόταση ψηφίσματος οι Φιλελεύθεροι ζητούσαν «να ενισχυθεί η διδασκαλία της ευρωπαϊκής ιστορίας» και οι Πράσινοι «μια συνολική επαναξιολόγηση της ευρωπαϊκής ιστορίας». Οσο για τους Σοσιαλιστές, διατείνονται τη θέση (την οποία αναμηρύκασε ο Γιώργος Παπανδρέου στην επιστολή του προς την Αλέκα Παπαρήγα - θέμα για το οποίο θα αναφερθούμε στα επόμενα σημειώματα της στήλης) ότι δεν υπάρχει «μονοπώλιο στην ερμηνεία της ιστορίας».
Προφανώς στα εγχειρίδια της ...«αντιμονοπωλιακής» προσέγγισης της ιστορίας όλων των παραπάνω, η ΕΣΣΔ δεν είναι η χώρα που έδωσε 20 εκατομμύρια νεκρούς στον αγώνα του Ανθρώπου κατά του ναζισμού και οι κομμουνιστές δεν είναι οι πρώτοι (και πολλές φορές οι μόνοι) που πάλεψαν και συνέτριψαν αυτό το «φίδι».
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
Στο χτεσινό σημείωμα της στήλης αναφερθήκαμε στο πρόσφατο αντικομμουνιστικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, το οποίο ήρθε να προστεθεί στο προ τριετίας αντικομμουνιστικό μνημόνιο, όπου, χωρίς περιστροφές, ομολογείτο ο βαθύτερος λόγος της αντικομμουνιστικής υστερίας των «κεφαλών» της ΕΕ: Ο κομμουνισμός είναι «εγκλημα». Και τα «εγκλήματά του», εξηγούσε το μνημόνιο στο εισηγητικό του μέρος, είναι απότοκο «της θεωρίας της πάλης των τάξεων»!
*
Η πάλη των τάξεων, λοιπόν... Αυτή είναι που πρέπει να «καταργηθεί». Που «δεν κολλάει» με την εποχή της «συναίνεσης», του «διαλόγου», της «κοινωνικής ειρήνης», της «συναδέλφωσης» μεταξύ κεφαλαιοκρατών και εργατών, με τους δεύτερους, τους εργάτες, να πληρώνουν, και όταν υπάρχει ανάκαμψη, και όταν υπάρχει κρίση.
*
Αφού, όμως, η πάλη των τάξεων δε γίνεται να «καταργηθεί» μέσω διαταγμάτων, θα πρέπει να συκοφαντηθεί, να ελεεινολογηθεί, να προβοκαριστεί, να στιγματιστεί και όπου είναι δυνατόν να ποινικοποιηθεί η δράση των κομμουνιστών. Εκείνων, δηλαδή, που δεν υποκλίνονται στο αμετάκλητο της αστικής κοινωνίας, καθώς «η ιστορία όλων των κοινωνιών που υπήρξαν μέχρι σήμερα είναι η ιστορία των ταξικών αγώνων», που πρωτοστατούν στην «οργάνωση των προλετάριων σε τάξη και συνακόλουθα σε πολιτικό κόμμα», που διακηρύσσουν ότι σκοπός τους είναι «η ανατροπή της αστικής κυριαρχίας, η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο», με στόχο την κατάργηση όλων των τάξεων και τη μετάβαση σε μια μη εκμεταλλευτική, αταξική κοινωνία, όπου «στη θέση της παλιάς αστικής κοινωνίας, με τις τάξεις και τις ταξικές της αντιθέσεις, θα έχουμε μια ένωση, μέσα στην οποία η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός θα είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων» («Κομμουνιστικό Μανιφέστο»).
*
Είναι προφανές ότι αυτή η προοπτική, της απελευθέρωσης του ανθρώπου από τα δεσμά της εκμετάλλευσης, δε ...συμφέρει όσους κατέχουν τις αλυσίδες της εκμετάλλευσης. Κι αφού δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν σε επίπεδο ιδεών με τους κομμουνιστές, κατασκευάζουν την «ιστορία» στα μέτρα τους, έτσι ώστε να φαίνεται πως πίσω από τις κομμουνιστικές ιδέες υπάρχει κάτι το «εγκληματογόνο» και η απόδειξη περί τούτου είναι οι «εγκληματικές» πράξεις του κομμουνιστικού «ολοκληρωτισμού» που είναι συνώνυμος του ναζισμού!
Μάρτυράς τους, δε, η «Ιστορία»! Ετσι, στο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, στο πλαίσιο αυτού του (αντι)ιστορικού «κόψε - ράψε», ζητούν «να καθιερωθεί η 23η Αυγούστου ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης» κατά του κομμουνισμού και του ναζισμού. Γιατί η 23η Αυγούστου; Επειδή αυτήν την ημερομηνία, στις 23 Αυγούστου 1939, υπογράφτηκε το «σύμφωνο Μολότοφ - Ρίμπεντροπ». Να, επομένως, τα «ντοκουμέντα» της «σύμπλευσης» κομμουνισμού - ναζισμού. Μέχρι και σύμφωνο μη επίθεσης υπέγραψαν!
*
Τι δε λένε οι τυφλοπόντικες της Ιστορίας; Οτι εκείνο το σύμφωνο υπογράφτηκε μόνον αφότου επί μήνες η Αγγλία και η Γαλλία αρνούνταν να υπογράψουν με την ΕΣΣΔ συμφωνία κοινής δράσης εναντίον του ναζισμού. Οτι όλο αυτό το διάστημα ο ένας ιμπεριαλιστικός άξονας, των αστικών κοινοβουλευτικών δημοκρατιών της Ευρώπης, επιδίωκε να στραφεί μια ώρα αρχύτερα ο άλλος ιμπεριαλιστικός άξονας, της Γερμανίας, κατά της Σοβιετικής Ενωσης. Οτι μέσα σε αυτές τις συνθήκες η ΕΣΣΔ χρειαζόταν ικανό διάστημα να οργανωθεί μπροστά στην επικείμενη και αναπόφευκτη πολεμική επίθεση από τη Γερμανία. Και ότι κάθε αντικειμενικός και αμερόληπτος ιστορικός έχει αναγνωρίσει ότι εκείνο το σύμφωνο αποδείχτηκε μια ευφυής κίνηση της ΕΣΣΔ, που της έδωσε το χρόνο να προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει και, τελικά, να συντρίψει το ναζισμό.
*
Τι δε λένε, επίσης: Οτι υπάρχει μια άλλη ημερομηνία που θα μπορούσε να αποτελέσει πραγματική επέτειο καταδίκης του ναζισμού και όσων τροφοδοτούν, συναλλάσσονται και ανοίγουν το δρόμο στους ολοκληρωτισμούς. Είναι η 30ή του Σεπτέμβρη. Είναι η μέρα (30 Σεπτέμβρη 1938 - ένα χρόνο πριν το σύμφωνο Μολότοφ - Ρίμπεντροπ), που στο Μόναχο, οι Χίτλερ και Μουσολίνι υπέγραψαν μαζί με τους αρχηγούς των κυβερνήσεων της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, το ομώνυμο «σύμφωνο του Μονάχου», με το οποίο οι «δημοκρατίες της Δύσης», στο πλαίσιο του «κατευνασμού» του φασισμού, έδιναν το πράσινο φως στο ναζισμό να εισβάλει στην Τσεχοσλοβακία, να την διαμελίσει, ανοίγοντας έτσι το δρόμο στον όλεθρο και οδηγώντας την ανθρωπότητα στην τραγωδία του Β' Παγκόσμιου Πολέμου.
Αυτή, βέβαια, η ημερομηνία απουσιάζει από το αντικομμουνιστικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου...
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
Οποιος διαφωνεί με τον μαρξισμό, όποιος απεύχεται και αντιμάχεται την προοπτική του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού από την άποψη της δικής του ταξικής θέσης ή της δικής του ταξικής ανάλυσης, δικαιούται να βρίσκεται σε σχέση αντιπαράθεσης με το ΚΚΕ. Δικαίωμα και υποχρέωση την οποία, βεβαίως, αντιστοίχως έχει και το ΚΚΕ απέναντι στους φορείς και τα κόμματα τα οποία εκπροσωπούν αντίπαλα ταξικά συμφέροντα.
*
Τα παραπάνω σημαίνουν: Πολιτική κριτική, πολιτική αντιπαράθεση, ακόμα και πολιτική πολεμική. Αλλά ο αντικομμουνισμός, όσο κι αν (ανά τις εποχές) καμώνεται ότι κυκλοφορεί με το ένδυμα της «πολιτικής κριτικής», είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό. Είναι η τακτική του ψέματος, είναι η τακτική της συκοφαντίας, είναι η τακτική της προβοκάτσιας και της λάσπης, είναι η τακτική της διαστρέβλωσης θέσεων, της παραποίησης απόψεων και της πλαστογράφησης ιστορικών δεδομένων.
***
Εντέλει, ο αντικομμουνισμός δεν αντιμετωπίζει την κομμουνιστική κοσμοθεωρία ως μια επιστήμη με έστω «αβάσιμα» συμπεράσματα, δεν αντιπαραθέτει στη «μη αποδεκτή» ιδεολογία του μαρξισμού - λενινισμού τον πολιτικό του αντίλογο, δε βλέπει στη δράση των κομμουνιστών την πολιτική δράση των πολιτικών του αντιπάλων.
Ο αντικομμουνισμός εκείνο που επιζητά είναι να εμφανίζει - και κάτω από συγκεκριμένους πολιτικούς συσχετισμούς να επιβάλλει - την κομμουνιστική ιδεολογία και την κομμουνιστική πολιτική δράση σαν «ποινικό αδίκημα»! Να την καταστήσει «κολάσιμη» στην κοινωνική συνείδηση. Επομένως, απέναντι στον κομμουνισμό και τους κομμουνιστές εκείνο που επισείεται σαν μέσο «πολιτικής αντιπαράθεσης» δεν είναι το πολιτικό επιχείρημα αλλά η απειλή, δεν είναι η δύναμη της πειθούς στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης ιδεών ενώπιον του λαού, αλλά η επιβολή του «νόμου»!
*
Στην Ελλάδα, για να περιοριστούμε στο τελευταίο διάστημα, ο αντικομμουνισμός, βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη. Οι φορείς του μετέρχονται διαφόρων μέσων και τακτικών:
Από συκοφαντίες (για παράδειγμα, η λάσπη κατά του ΚΚΕ εκ μέρους του ΛΑ.Ο.Σ., στελεχών του ΠΑΣΟΚ και μερίδας του Τύπου ότι «ενέχεται» στο σκάνδαλο «Γερμανός»),
μέχρι απειλές και υποδείξεις προς τους κομμουνιστές να προβούν σε «δηλώσεις νομιμοφροσύνης» (για παράδειγμα τα λεγόμενα Πάγκαλου ότι το ΚΚΕ κινείται «στα όρια της νομιμότητας» και τα άρθρα του Πρετεντέρη περί τού αν το ΚΚΕ αναγνωρίζει τον περιορισμό στην πολιτική του δραστηριότητα που ορίζει το Σύνταγμα).
*
Παρεμπιπτόντως, ας ενημερώσει κάποιος το «Βήμα» και τον αρθρογράφο του που πασχίζει να μάθει αν το ΚΚΕ συμφωνεί με το αστικό Σύνταγμα της Ελλάδας
(για το οποίο οι τάχα μου υπέρμαχοί του καλό είναι να μας πουν πότε υπερασπίστηκαν τις τυπικές διατάξεις του περί δημόσιας και δωρεάν Παιδείας, Υγείας, εργασίας για όλους κ.λπ., όταν αυτές κουρελιάζονται συνεχώς και αδιαλείπτως)
ότι το ΚΚΕ, δημόσια, ανοιχτά και ως δικαιούται, έχει καταψηφίσει όλες τις «θεωρήσεις» και όλες τις αναθεωρήσεις του Συντάγματος, αρχής γενομένης από το 1975 όπου ο Καραμανλής επανέφερε το Σύνταγμα του '52, με το οποίο οι κομμουνιστές στέλνονταν στις εξορίες και στις φυλακές...
Επίσης, οι ίδιοι, που νιώθουν αλλεργία με το σύνθημα «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» - προφανώς γιατί ως πολιτική προπαγάνδα συμπυκνώνει καίρια και εύληπτα για τις λαϊκές μάζες την αντίθεση των κομμουνιστών με το σύστημα όπου «νόμος είναι το δίκιο του κεφαλαιοκράτη» - καλό είναι να μας πουν:
Εφόσον η πλειοψηφία του λαού αποφασίσει ότι η πολιτική που εξυπηρετεί και προασπίζεται τα συμφέροντα των λίγων πρέπει να καταργηθεί και να ανατραπεί, όπως παλεύει το ΚΚΕ, τι θα κάνουν; Θα σεβαστούν την επιθυμία του λαού; Τι πιο δημοκρατικό από την πλειοψηφία του λαού. Συμφωνούν;...
***
Ας επιστρέψουμε στον πυρήνα του αντικομμουνισμού, που τελευταία προωθείται και μέσω της «σταλινο-παραφιλολογίας», που όπως νομίζουν οι φορείς της λειτουργεί σαν υπόμνηση του «εγκληματογόνου» της φύσης του ΚΚΕ.
*
Ειδικώς αυτό, λοιπόν, το «εγκληματογόνο», είναι που χρειάζεται να έχει και την ...ιστορική του τεκμηρίωση. Την οποία ανέλαβε ο ...Πάγκαλος, που εμφανίστηκε για να πει ανάμεσα στα άλλα «ευγενικά» (όπως για τους ψηφοφόρους του ΚΚΕ που είναι «μειωμένης πολιτικής αντίληψης και αισθητικού επιπέδου»), ότι αν κέρδιζε το ΚΚΕ στον Εμφύλιο τότε θα εκτελούσε τους «αντιφρονούντες», τα μισά από τα ίδια τα στελέχη του και ίσως και τις γάτες από την Ελασσόνα και πάνω...
*
Οπως αποδείχτηκε από την απαντητική επιστολή του Γιώργου Παπανδρέου προς την Αλέκα Παπαρήγα, αυτός ο εμετικός και πρωτόγονος αντικομμουνισμός της εποχής των κονσερβοκουτιών, δεν αφορά σε ένα πρόσωπο, αλλά αποτελεί επιλογή της ίδιας της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ ως κόμματος.
*
Με αυτόν τον τρόπο, όμως, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, επιλέγοντας για τους μικροκομματικούς σκοπούς της τον αντικομμουνισμό ως εργαλείο της αντιπαράθεσής της με το ΚΚΕ, καθιστά τα πράγματα, όντως, επικίνδυνα.
Τι είπε ο κ. Παπανδρέου, αναγορεύοντας τον χυδαίο αντικομμουνισμό του Πάγκαλου σε «ιστορική ερμηνεία» (!) εκ μέρους όλου του ΠΑΣΟΚ: Οτι «κανείς δεν μονοπωλεί την ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων», ως εκ τούτου ο καθένας μπορεί να έχει όποια «ερμηνεία» θέλει, ο καθένας μπορεί να διακινεί όποια «αλήθεια» θέλει, εν ολίγοις ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει!
Μόνο που εδώ μιλάμε για Ιστορία. Και είναι άλλο πράγμα η Ιστορία, κι άλλο πράγμα το τι μπορεί να ισχυρίζεται ο ένας ή ο άλλος. Και στην Ιστορία (ίσως πράγματι να μην το έχει αντιληφθεί ο κ. Παπανδρέου μέσα στον ...αντιμονοπωλιακό του οίστρο) υπάρχει «μονοπώλιο», υπάρχει δηλαδή τρόπος αντικειμενικός και αμερόληπτος για να κρίνεις και να τοποθετηθείς: Είναι το «μονοπώλιο» της Επιστήμης, με την έννοια των ντοκουμέντων, των στοιχείων, των μαρτυριών, των αποδείξεων.
***
Τα ντοκουμέντα υπάρχουν. Και λένε, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ΟΗΕ, ότι στον ένα χρόνο από τη Βάρκιζα, ήταν οι νικητές του κατοπινού Εμφυλίου που είχαν προβεί σε συλλήψεις 85.000 πολιτών, σε 2.289 δολοφονίες αντρών και γυναικών, σε χιλιάδες βασανισμούς, λεηλασίες, βιασμούς και καταστροφές ενάντια στη ζωή και την περιουσία των κομμουνιστών, αριστερών, δημοκρατών και προοδευτικών ανθρώπων της Ελλάδας.
*
Επομένως, ποιος έχει δίκιο κατά τον κ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ; Τα ντοκουμέντα ή αυτά που έλεγαν οι ταγματασφαλίτες ότι, δηλαδή, καλά κάνανε και σκότωναν τους κομμουνιστές γιατί το ΚΚΕ ήταν «αντεθνικό» και «ξενοκίνητο», ή ότι καλά κάνανε οι γερμανοτσολιάδες που μετά πήγανε με τους Αγγλους μετά με τους Αμερικάνους, γιατί στο ΕΑΜ ήταν «ΕΑΜοβούλγαροι» και οι Κουκουέδες ήταν «κατάσκοποι»;
*
Ποιος έχει δίκιο; Αυτός που λέει ότι οι κομμουνιστές, αν κέρδιζαν, θα σκότωναν ή τα ντοκουμέντα που λένε ότι αυτοί που τελικά κέρδισαν ήταν οι δολοφόνοι, που έστησαν 15.000 έκτακτα στρατοδικεία, που έριξαν στα μπουντρούμια πάνω από 60.000 ανθρώπους, που μόνο στη Μακρόνησο έστειλαν για «αναμόρφωση» 100.000 κομμουνιστές, αριστερούς και δημοκράτες;
*
Αν, λοιπόν, ο καθένας έχει δικαίωμα να λέει ό,τι θέλει, τότε «δικαίωμά του» και του Χίτλερ που έλεγε ότι οι Εβραίοι ήταν η καταστροφή του κόσμου...
Τα πράγματα, όμως, δεν είναι έτσι. Ούτε ο Πάγκαλος, ούτε ο Παπανδρέου μπορούν να λένε ό,τι θέλουν. Οι αντικομμουνιστές το ξέρουν, αλλά είναι τέτοιος ο πολιτικός καιροσκοπισμός τους που δεν έχουν αναστολή να τον χρησιμοποιήσουν ακόμα κι όταν στρέφεται εναντίον τους.
*
Εν κατακλείδι: Ο αντικομμουνισμός καμία σχέση δεν έχει με την έννοια της πολιτικής διαπάλης.Ιστορικά, δε, έχει αποδειχτεί και μάλιστα περίτρανα ότι η ποινικοποίηση της κομμουνιστικής δράσης ισοδυναμεί όχι απλώς με καμπανάκι, αλλά με συναγερμό για την υπεράσπιση των δημοκρατικών και πολιτικών ελευθεριών σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, καθώς η φαλκίδευσή τους, την οποία προωθεί ο αντικομμουνισμός, δεν αφορά μόνο στους κομμουνιστές, αλλά στοχεύει ολόκληρη την κοινωνία.

25 Φεβ 2009

Εσύ τί σύνεδρος είσαι; (Ένα τεστ του Κομμα-πόλιταν)

1) Πλησιάζει συνέδριο του κόμματός σου. Είσαι σύνεδρος επειδή
α) είχες εκλεγεί κάποια στιγμή στο παρελθόν, οπότε γιατί να μην πας και τώρα;
β) εκλέχτηκες από την οργάνωσή σου με βάση τις απόψεις σου πάνω στο θέμα του συνεδρίου

2) Στο συνέδριο καλείσαι να τοποθετηθείς πάνω σε κάποια κείμενα που:

α) τα πήρες στα χέρια σου λίγες μέρες πριν το συνέδριο, όπως και μια περίληψή τους για να σε διευκολύνει στην ανάγνωση
β) τα πήρες στα χέρια σου μερικούς μήνες πριν για να τα διαβάσεις και να προτείνεις διορθώσεις, αλλαγές κλπ

3)Τα κείμενα αυτά κατεβαίνουν στο συνέδριο

α) κατευθείαν απο την ηγεσία του κόμματος. Πού να μπλέκεις τώρα με τα μέλη...
β) αφού έχουν διαβαστεί, συζητηθεί και ψηφιστεί από τα μέλη.

4) Στο συνέδριο τελικά εκπροσωπείς

α) τον εαυτό σου. Σάμπως συζήτησες με κανέναν τις απόψεις σου ή ζήτησες να σε ψηφίσει με βάση αυτές;
β) την οργάνωσή σου που σε άκουσε, σε έκρινε και σε ψήφισε.

5) Στο συνέδριο συναντάς

α) κάτι φίλους που βρισκόσασταν κάποτε στο δρόμο αλλά τελευταία συναντιέστε μόνο στα συνέδρια.
β) τους ίδιους που συναντάς στο δρόμο, στη δουλειά, στη συγκέντρωση, στην απεργία, στην πορεία, στην περιφρούρηση, στην εξόρμηση, στην ...

6) Το συνέδριο γίνεται ενώ πλησιάζουν εκλογές. Βλέπεις τα ηγετικά στελέχη

α) να γκρινιάζουν για τις εκλόγιμες θέσεις, αυτοί που τις έχουν μην τις χάσουν και αυτοί που τις θέλουν μήπως δεν τις πάρουν.
β) να ασχολούνται με τη συνολική πορεία και στρατηγική του κόμματος, τμήμα της οποίας είναι και οι εκλογικές μάχες. Άλλωστε και οι εκλόγιμες θέσεις είναι κομματικές χρεώσεις και όχι προσωπικά τσιφλίκια.

7) Στόχος του κόμματός σου (τουλάχιστον στα λόγια) είναι η ανατροπή του καπιταλισμού. Τα κείμενα που συζητάς

α) περιλαμβάνουν κάμποσους τρόπους που αυτός μπορεί να μεταρρυθμιστεί ώστε να γίνει πιο ανθρώπινος και μετά βλέπουμε...
β) περιλαμβάνουν εκτιμήσεις για τη στρατηγική που θα φέρει αυτή την ανατροπή, καθώς και για τα βήματα που πρέπει να γίνουν και τα λάθη που πρέπει να αποφευχθούν κατά την οικοδόμηση του νέου συστήματος μετά την ανατροπή του.

8) Πλησιάζει η ώρα που μπορείς να μιλήσεις. Εσύ

α) κάνεις την πάπια, όπως και πολλοί άλλοι. Εδώ δεν πρόλαβες να διαβάσεις ούτε την περίληψη του κειμένου, θέλουν και τη γνώμη σου;
β) ανεβαίνεις στο βήμα και μεταφέρεις την εμπειρία από τη δράση της οργάνωσής σου, κάνεις κριτική όπου χρειάζεται, αλλά και αυτοκριτική εάν χρειάζεται, λες τη γνώμη σου επί των κειμένων και προτείνεις τυχόν αλλαγές ή διορθώσεις που εκτιμάς ότι ίσως χρειάζονται

9) Ψηφοφορίες επί των κειμένων. Εσύ

α) δεν ψηφίζεις, όπως και το 1/3 των συνέδρων. Δεν τα διάβασες, δεν έχουν καμία αλλαγή μετά τη συζήτηση, δεν έχεις να δώσεις λόγο σε κανέναν, έχει και μπάλα το βράδυ... Ώρα να φεύγουμε λοιπόν.
β) ψηφίζεις με βάση την προσωπική άποψη επί των τελικών κειμένων, αλλά και τις απόψεις που έχουν στο μεταξύ εκφραστεί στο συνέδριο.

10) Μετά το συνέδριο

α) δεν άλλαξε και τίποτα. Πάλι κάνεις ότι σου φαίνεται σωστό ανεξαρτήτως αποφάσεων. Άλλωστε και να διαφωνείς σε κάτι από όσα ψηφίστηκαν σε καλύπτουν οι απόψεις της εσωκομματικής αντιπολίτευσης.
β) ώρα για εφαρμογή των αποφάσεων. Ακόμα και να διαφωνείς σε κάτι το εφαρμόζεις ώστε να μπορεί να κριθεί η αποτελεσματικότητά του στην πράξη.

Αποτελέσματα
1) Περισσότερα α: Μπράβο, είσαι ένας γνήσιος οπαδός του σοσιαλισμού, πάντα με ελευθερία και δημοκρατία. Σε προβληματίζει λίγο η ποιότητα αυτής της μελλοντικής δημοκρατίας αν μοιάζει με όσα έζησες στο συνέδριο, αλλά τουλάχιστον δεν είσαι δογματικός σαν μερικούς μερικούς.
2) Περισσότερα β: Είσαι δογματικός, σταλινικός, κολλημένος στο παρελθόν, σεχταριστής, διασπαστής του κινήματος, στήριγμα του συστήματος, αντιδημοκράτης, προδότης του έθνους, υπονομευτής των εξεγέρσεων, κινούμενος στα όρια της νομιμότητας, ηλίθιος, προσωπολάτρης και πάνω απ' όλα περήφανος όταν βλέπεις ποιοι σε χαρακτηρίζουν έτσι.