Το Χρωμα Των Ονειρων Μας

"Κοινής αποδοχής"

2011-11-06T17:33:00.000+02:00

Όταν λέμε "κοινής αποδοχής" εννοούμε με ομόφωνη απόφαση της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών;

Αριστεροχαρούμενοι...

2011-10-21T08:33:00.000+03:00

...τώρα που έχουμε και νεκρό, τη γνώμη έχετε για την κολεγιά σας με το "νέο επαναστατικό υποκείμενο" των δολοφόνων κουκουλοφόρων;

Δυστυχώς για εσάς, ότι γράφει, δεν ξεγράφει και οι πολλαπλές δηλώσεις που τους έδιναν και συνεχίζουν να τους δίνουν ποικίλα άλλοθι συνεχίζουν να υπάρχουν.

Καθίκια!

Για την κουβέντα περί βουλευτικών προνομίων

2011-09-26T08:43:00.011+03:00

Σίγουρα είναι εξοργιστικά όσα οι εκάστοτε βουλευτικές πλειοψηφίες έχουν ψηφίσει για τον εαυτούλη τους, γεννιέται όμως μια απορία:

η ιδιωτικοποίηση της Υγείας, της Πρόνοιας, της Παιδείας, της Ενέργειας, των Μεταφορών, του Νερού και γενικώς όλων των κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών...

η μείωση των μισθών, η αύξηση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας στα λαϊκά εισοδήματα, η απελευθέρωση των ωραρίων, η ελαστικοποίηση των όρων εργασίας, η κατάργηση των εργοδοτικών εισφορών...

η μείωση των συντάξεων, η αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση, η κατάργηση των Βαρέων και Ανθυγιεινών, η μείωση των δωρεάν ή πολύ φθηνά παρεχόμενων φαρμάκων και ιατρικών εξετάσεων...

τα ληστρικά επιτόκια του διεθνούς και εγχώριου δανεισμού, η μείωση των επιχειρηματικών φορολογικών συντελεστών, οι κάθε λογής ενισχύσεις, επιδοτήσεις, διευκολύνσεις, ελαφρύνσεις προς "επενδυτές"...

όλα τέλος πάντων τα ανάλογα μέτρα που έχουν παρθεί την τελευταία εικοσαετία και σχεδιάζονται να παρθούν την επόμενη,

γίνονται για να βρεθούν τα χρήματα να πληρωθούν τα προνόμια των βουλευτών;

Μάλλον κάτι δεν κολλάει εδώ πέρα...

ΥΓ. Δηλαδή αν τα Μνημόνια τα ψήφιζαν βουλευτές χωρίς ιδιαίτερα προνόμια, θα ήταν όλα μέλι γάλα;

Δανία ή Εσθονία;

2011-09-25T18:41:00.000+03:00

Μπορεί να μην έχουμε καταφέρει να γίνουμε Δανία όπως οραματίζονται και προπαγανδίζουν μερικοί μερικοί, τιμώντας όμως τους Χίτες και τους Ταγματασφαλίτες βρισκόμαστε σε καλό δρόμο να γίνουμε Εσθονία.

Να χαίρεστε τους εκπροσώπους σας και τους πολιτευτές σας!

Αμεσοφασιστικές διαδικασίες

2011-06-14T19:19:00.001+03:00

Απόφαση "Λαϊκής Συνέλευσης", όπως δημοσιεύεται στο "real" democracy:

9.Να ζητήσουμε κατάργηση των κομμάτων.

ΥΠΕΡ

Αντί άλλου σχολίου, μια υπενθύμιση ότι επίκειται και νομοσχέδιο για τον τρόπο λειοτουργίας και χρηματοδότησης των κομμάτων.

Για ποιούς χτυπάει η κουδούνα...πάλι;

Περί προπηλακισμών και άλλων δαιμονίων

2011-06-04T09:48:00.002+03:00

Πράξεις χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα; Ναι.

Ενδείξεις πολιτικής ανωριμότητας; Σίγουρα.

Υποκινούμενες ή/και προβοκατόρικες ενέργειες; Πιθανό.

Διαδικασία στοχευμένης "θυσίας" πολιτικού προσωπικού προς απόκρυψη των βαθύτερων αιτίων της κρίσης; Ακόμα πιο πιθανό.

Προσπάθεια κατεύθυνσης της εκτόνωσης της συσσωρευμένης οργής προς ακίνδυνες διεξόδους; Μάλλον ναι.

Σοβαρά όμως "κύριοι" και "κυρίες" των κομμάτων και απο-κομμάτων που ψήφισαν το Μνημόνιο ή στηρίζουν τη λογική του, πραγματικά πιστεύατε ότι θα καταστρέφατε τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων και δεν θα άνοιγε ρουθούνι;

Όταν το πολιτικό ζώο του Αριστοτέλη το μετατρέπεις σε πολιτικό ζώον, τότε θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος να "απολαύσεις" και τις αντίστοιχες ζωώδεις αντιδράσεις.

ΥΓ. Όπου "κύριοι" και "κυρίες" μπορεί να μπει κοθώνια και κάργιες, καθώς και πολλοί άλλοι χαρακτηρισμοί από "κ". Έτσι, χωρίς εισαγωγικά.

ΥΓ2. Η παρθενορραφή δεν σημαίνει ότι η κοπέλα πραγματικά ξανάγινε παρθένα, όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν γι' αυτό οι κάθε λογής "φίλοι" του Μπαμπάκα σου, έτσι Ντορούλα;

ΥΓ3. Το ότι δεν διαβάζουν τι ψηφίζουν στη Βουλή το ξέρουμε, τουλάχιστον δεν διαβάζουν λιγάκι τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων τους όταν κατεβαίνουν υποψήφιοι; Όχι τίποτα άλλο, για να μην εκτίθενται μετά κάνοντας τους όψιμους αγωνισταράδες.

ΥΓ4. Οποιοσδήποτε θεωρεί ότι το προηγούμενο αφορά τους "16" του ΠΑΣΟΚ, κάνει λάθος. Αφορά πολλούς περισσότερους.

ΥΓ5. Σαν πολλά κομματικά στελέχη και μέλη από διάφορους χώρους και παρα-χώρους δεν μαζεύονται στις "ακομμάτιστες" και "ακαπέλωτες" συγκεντρώσεις;

Το φιδάκι

2011-05-14T21:13:00.000+03:00

Όλοι αυτοί που τόσα χρόνια έθρεφαν το αυγό του φιδιού αναγορεύοντας συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους σε προνομιακούς συνομιλητές και συνοδοιπόρους τους, γιατί τώρα καμώνονται τους έκπληκτους που το φιδάκι ξεμύτισε και άρχισε να δαγκώνει;

Ιαπωνία - 11/3/2011

2011-03-13T19:05:00.000+02:00

Αλιευμένο από εδώ

Και επειδή μια εικόνα είναι ίση με χίλιες λέξεις, ρίξτε μια ματιά εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

ΥΓ. Φυσικά, ακόμα και στα πιο τραγικά γεγονότα, πάντα υπάρχουν και οι μαλάκες της υπόθεσης.

Με αφορμή το τελευταίο Σ.Ν. του ΛΑΟΣ

2011-03-13T14:20:00.000+02:00

Γιατί όντως τώρα πια ξέρεις!

Τέρμα οι αυταπάτες και οι ψευδαισθήσεις περί "Δημοκρατίας", "πατριωτισμού", "εθνικής συναίνεσης και ενότητας", "εθνικής ανεξαρτησίας".

Αφιερωμένο στους κάθε λογής "νοικοκυραίους" που ακόμα κοιμούνται τον υπνο του δικαίου, ειδικά δε σε όσους μέσα από τα πράσινα γυαλιά τους βλέπουν σε αυτο το μόρφωμα τον "μόνο αξιόλογο συνομιλητή" της πολυχρονεμένης μας (μη σώσει) κυβέρνησης.

Bonus photo: Καρατζαφύρερ ή Όταν ο φωτογραφικός φακός έχει κέφια και καταγράφει την αλήθεια που πολλοί καταβάλουν τόσο MEGAλη προσπάθεια να κρύψουν, που η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ επιμονή τους ΣΚΑΙ γάιδαρο.

Κοινωνική Πυραμίδα

2011-01-30T11:40:00.000+02:00

Επιτέλους, τώρα εξηγούνται όλα τα δεινά της Ελλάδας και αναδεικνύονται οι πραγματικοί φταίχτες.

Αλιευμένο από το Κόκκινο Καράβι.

Αριστερή "πρόσκληση" και "αριστερή" πρόκληση

2011-01-15T11:27:00.004+02:00

Τα λόγια...

"Με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις οι δυνάμεις μας που δρουν στο σκ θα κινηθούν το επόμενο διάστημα με βάση τις εξής προτεραιότητες:

1.Συνέχιση και ενίσχυση της παρέμβασής και της πίεσής μας σε όλες τις κλίμακες του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος (πρωτοβάθμια σωματεία, ομοσπονδίες, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ) για να εναρμονίζονται, σε όποιο βαθμό το επιτρέπουν οι συσχετισμοί δυνάμεων, με τις ανάγκες της συγκυρίας και τις αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζομένων. Η αποχώρηση μας από το προεδρείο της ΓΣΕΕ έχει τον ισχυρό πολιτικό συμβολισμό της, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αποσυρόμαστε από το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα, τις ευθύνες που μας αναλογούν με βάση την επιρροή μας που προκύπτει από τις εκλογικές διαδικασίες του και τη θέση μας για αντιπροσωπευτικά αναλογικά προεδρεία (Οι θέσεις ευθύνης να κατανέμονται στις παρατάξεις με βάση τη δύναμή τους χωρίς προγραμματική συμφωνία, ώστε το συνδικάτο να μπορεί να λειτουργεί χωρίς αποκλεισμούς). Αντίθετα σηματοδοτεί την ένταση των προσπαθειών μας για μία άλλη αγωνιστική πορεία του σκ για υπεράσπιση της οργανωτικής ενότητάς του και για αυτόνομα, ενωτικά και ταξικά συνδικάτα.

2.Αναβάθμιση της δουλειάς μας στα πρωτοβάθμια σωματεία για την ενίσχυση της εσωτερικής ζωής τους, τη δραστηριοποίησή τους για όλα τα μικρά και μεγάλα προβλήματα τωνεργαζομένων και τη σταθερή, δημοκρατική και αντιγραφειοκρατική λειτουργία όλων των οργάνων τους (ΔΣ, γενική συνέλευση κλπ). Το καλλίτερο «φάρμακο» για την αναζωογόνηση των πρωτοβάθμιων σωματείων είναι η πληροφόρηση, η συμμετοχή και η ενεργοποίηση των εργαζομένων στη λήψη των αποφάσεων και στην εκτέλεσή τους. Εάν θέλουμε νʼ αλλάξουμε τους συσχετισμούς δυνάμεων σε όλες τις κλίμακες του σκ , πρώτα απʼ όλα θα πρέπει να τους αλλάξουμε στα βασικά κύτταρά του, που είναι τα πρωτοβάθμια σωματεία. Για να μπορέσει το κόμμα να συμβάλλει σε αυτό τον στόχο πρέπει να κάνει καταγραφή και οργανωμένη δουλειά για συνδικαλιστική συμμετοχή όλων των μελών του στους χώρους δουλειάς.

3.Επιμονή και σταθερότητα των δυνάμεων μας στο στόχο μας για ένταξη στο σκ τμημάτων της σύγχρονης εργατικής τάξης που σήμερα είναι «εκτός των τειχών του» με συγκεκριμένα βήματα θεσμικής εκπροσώπησής τους σε αυτό.Το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα είναι ένα μειοψηφικό κίνημα με μεγάλη μείωση των μελών του. Τα πιο καταπιεσμένα στρώματα της εργατικής τάξης είναι εκτός συνδικάτων με τραγική την κατάσταση στον ιδιωτικό τομέα, αφού και οι δυνάμεις μας στο σ.κ. δεν είχαν δώσει την δέουσα προσοχή σε αυτόν, επικεντρωμένες κύρια σε ΔΕΚΟ και τράπεζες. Απουσιάζουν οι νέοι, οι γυναίκες, οι επισφαλώς απασχολούμενοι, οι άνεργοι, οι μετανάστες/στριες. Απαιτούνται σταθερός προσανατολισμός μας, συγκεκριμένα πολιτικά και οργανωτικά μέτρα για νʼ αλλάξουμε αυτή την κατάσταση και ο στόχος αυτός να γίνει υπόθεση κάθε Πολιτικής Κίνησης του κόμματος με χρεώσεις και επιτροπές ευθύνης.

4.Επιμονή και σταθερότητα στο στόχο μας για ανανέωση των γραμμών του σκ αλλά και των δικών μας δυνάμεων που δραστηριοποιούνται σʼ αυτό. Το συνδικαλιστικό κίνημα είναι ένα γερασμένο κίνημα. Οι νέοι και οι νέες δεν εντάσσονται στις γραμμές του, λόγω του φόβου της απόλυσης και της ανεργίας, της εργοδοτικής τρομοκρατίας στους χώρους εργασίας και της υπερεκμετάλλευσής τους με πλήρως ελαστικοποιημένες εργασιακές σχέσεις, ανεξέλεγκτα ωράρια, κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη εργασία. Επίσης γιατί απωθούνται από τον γραφειοκρατικό και συμβιβαστικό τρόπο λειτουργίας τους. Οι γυναίκες, ενώ παρουσιάζουν σημαντική μαζική δράση και μαχητικότητα, βρίσκονται στο περιθώριο και απουσιάζουν από τα κέντρα λήψης αποφάσεων, πράγμα για το οποίο και οι δικιές μας δυνάμεις φέρουν μεγάλη ευθύνη. Το στοίχημα θα κερδηθεί τόσο από την ανανέωση των στελεχών όσο κυρίως με την μαζική ένταξη των νέων εργαζομένων μέσα στα συνδικάτα και στη συλλογική πάλη. Αυτό απαιτεί τις προαναφερθείσες αλλαγές μέσα στα συνδικάτα, πρέπει όμως να εξετάσουμε ακόμη και την δημιουργία άτυπων θεματικών συσπειρώσεων και κινημάτων που δεν θα είναι ανταγωνιστικές αλλά συμπληρωματικές προς τα συνδικάτα και θα λειτουργούν ως προθάλαμος για την ένταξη των νέων ανθρώπων σε αυτά (συσπειρώσεις κατά της επισφάλειας, επιτροπές ανέργων κλπ). Ταυτόχρονα η νεολαία ΣΥΝ θα πρέπει να έχει ως μόνιμο προσανατολισμό της την σχεδιασμένη και καλά οργανωμένη παρουσία και παρέμβασή της στο σκ και κυρίως στους χώρους εργασίας που απασχολείται μεγάλος αριθμός νέων (call centers, couriers, επιχειρήσεις τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής, διατροφική αλυσίδα, μισθωτή διανόηση, νέα μισθωτά στρώματα κλπ) και , προς αυτή την κατεύθυνση, απαιτείται η μεγαλύτερη δυνατή βοήθεια από έμπειρους συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες του χώρου μας.

5.Οργανωμένη συζήτηση και στις γραμμές μας, αλλά και ευρύτερα στο συνδικαλιστικό κίνημα με στόχο να καταλήξουμε σε συγκεκριμένες θέσεις για τις αναγκαίες αλλαγές στη δομή και στην οργάνωση του, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις σημερινές έκτακτες συνθήκες, στις νέες μεγάλες δυσκολίες αλλά και στις αλλαγές του παραγωγικού προτύπου. Αναζητούμε και επιδιώκουμε τα οργανωτικές μορφές και τις δομές που ενοποιούν την εργατική τάξη, ενισχύουν την μαζικότητα και την αποτελεσματικότητα των αγώνων της και αποτρέπουν φαινόμενα συντεχνιασμού και γραφειοκρατίας. Βασικός στόχος μας είναι η συνδικαλιστική κάλυψη όλων των εργαζομένων, ανεξάρτητα από η μορφή απασχόλησής τους, καθώς και των ανέργων.

6.Καλλίτερη οργάνωση της παρουσίας μας στα συντονιστικά των πρωτοβαθμίων σωματείων σε όλη τη χώρα,χωρίς φυσικά διάθεση ή πρόθεσή «καπελώματός» τους, και προσπάθεια για δημοκρατική λειτουργία και πολιτική διεύρυνσή τους. Η παρουσία των δυνάμεών μας στα συντονιστικά των πρωτοβάθμιων σωματείων δεν στοχεύει στη συγκρότηση μία «αριστερής», ανταγωνιστικής στην ήδη υπάρχουσα, ΓΣΕΕ, αλλά στην αξιοποίησή τους ως ενός χρήσιμου μετωπικού μαζικού εργαλείου για την κινητοποίηση των εργαζομένων από τα κάτω, την πίεση προς τις παραπάνω βαθμίδες του συνδικαλιστικού κινήματος να παίρνουν αποφάσεις σε αγωνιστική κατεύθυνση και την παραγωγή αυτόνομων κινηματικών γεγονότων, όταν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες αδρανούν ή συμβιβάζονται.

7.Αναβάθμιση συνολικά της ιδεολογικής, πολιτικής και συνδικαλιστικής δουλειάς μας στο σκ, και ιδιαίτερα, για την αντιμετώπιση του πρόσφατου πολυνόμου για τα εργασιακά, ώστε να αποφύγουμε την αποδυνάμωση της διαπραγματευτικής ικανότητας και την απομαζικοποίηση των συνδικάτων στις ΔΕΚΟ και να ακυρώσουμε την προσπάθεια των επιχειρήσεων στον ιδιωτικό τομέα για τη δημιουργία εργοδοτικών σωματείων μέσω των οποίων θα επιδιώξουν να επηρεάσουν υπέρ των συμφερόντων τους συσχετισμούς δυνάμεων στο σκ.

8.Αυτή την περίοδο πρέπει να ενισχύσουμε ιδιαίτερα τη δουλειά μας στο σ.κ. των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, όπου τα επιχειρησιακά σωματεία θα αντιμετωπίσουν δυσβάστακτες πιέσεις από την εργοδοσία για την υπογραφή ειδικών επιχειρησιακών σ.σ.ε., για μείωση μισθών, απολύσεις, ελεύθερα ωράρια, επέκταση ελαστικοτήτων κλπ) κυριολεκτικά «με το πιστόλι στον κρόταφο» λόγω της απειλής των απολύσεων και του κλεισίματος.

Εάν αυτό συνδυαστεί με την ένταση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, την προσπάθειά της να στήσει στα συνδικάτα ελεγχόμενους απʼ αυτή μηχανισμούς, τον κατακερματισμό, απομαζικοποίηση και οικονομική ασφυξία του σκ, κατανοούμε ότι αυτό κινδυνεύει με καθίζηση στον ιδιωτικό τομέα. Επομένως θα πρέπει να θέσουμε ως στόχο την μεταφορά του κέντρου της ταξικής αντιπαράθεσης μέσα στους χώρους εργασίας, γιατί εκεί θα κριθούν πολλά. Να βοηθήσουμε και να στηρίξουμε τα επιχειρησιακά σωματεία για νʼ αντιμετωπίσουν τις πιέσεις της εργοδοσίας, ώστε πουθενά να μην εφαρμοστεί ο πολυνόμος για την μείωση των μισθών και την καταστροφή των εργασιακών σχέσεων. Να συμβάλλουμε στη δημιουργία επιχειρησιακών σωματείων, πριν οι εργοδότες «στήσουν» ελεγχόμενα από αυτούς. Να αναβαθμίσουμε το ρόλο και τη δυναμική των κλαδικών συνδικάτων και Ομοσπονδιών, κυρίως στους χώρους εργασίας που δεν υπάρχουν επιχειρησιακά σωματεία, ώστε να αποτρέψουμε τους σχεδιασμούς κυβέρνησης εργοδοσίας για ακόμα μεγαλύτερο κατακερματισμό του σκ.

1.Επικέντρωση όλων των προσπαθειών μας για την ανάπτυξη κοινωνικών και ταξικών αγώνων με αιχμές τα κοινωνικά μέτωπα της περιόδου. Τέτοια μέτωπα άμεσης προτεραιότητας για μας εκτός από τους στόχους της ανατροπής του μνημονίου, τη μη αναγνώριση του δημοσίου χρέους και την επαναδιαπραγμάτευσή του είναι μεταξύ άλλων: Η υπεράσπιση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας και του κατώτερου εγγυημένου μισθού, η διεκδίκηση μέτρων και πολιτικών για την αντιμετώπιση της ανεργίας, την αποτροπή των απολύσεων και τη στήριξη των ανέργων, η απόκρουση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας στους χώρους εργασίας, η απόκρουση της διάλυσης, του ξεπουλήματος και της λεηλασίας του δημοσίου πλούτου, η υπεράσπιση των δημοσίων κοινωνικών αγαθών που εμπορευματοποιούνται, η αντιμετώπιση της ακρίβειας, η προστασία των συντάξεων και της κοινωνικής ασφάλισης, η αποτροπή της διάλυσης και εξαέρωσης των εργασιακών σχέσεων, η προστασία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, επαγγελματιών και αγροτών από την οικονομική και κοινωνική καταστροφή, η απόκρουση των περικοπών στην υγεία, παιδεία κοινωνική φροντίδα, οι νέοι, κυρίως, έμμεσοι φόροι και ο αντιλαϊκός προϋπολογισμός του 2011.

2.Μόνιμη επιδίωξή μας παραμένει να προωθούμε μέσα από τους αγώνες την αλλαγή των συσχετισμών υπέρ των δυνάμεων που ασκούν αγωνιστικό - διεκδικητικό συνδικαλισμό και ιδιαίτερα των δυνάμεων που ασκούν αυτόνομο ταξικό συνδικαλισμό.

3.Διαμόρφωση συγκεκριμένου σοβαρού και προσεκτικού σχεδιασμού για συγκρότηση ευρύτερων κοινωνικών συμμαχιών των εργαζομένων με άλλα λαϊκά στρώματα, με μικρομεσαία στρώματα που σήμερα προλεταριοποιούνται, διανοούμενους και νεολαία. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να συμβάλλουμε αποφασιστικά στη συγκρότηση του ευρύτερου πολιτικού και κοινωνικού μετώπου για την απεμπλοκή της χώρας μας από το μνημόνιο και τη διέξοδο από την κρίση σε προοδευτική σοσιαλιστική κατεύθυνση. Στόχος μας είναι η συγκρότηση επιτροπής πανελλαδικής εμβέλειας για την προστασία των εργατικών δικαιωμάτων αποτελούμενη από συνδικαλιστές, πανεπιστημιακούς, εργατολόγους και άλλους διανοούμενους, εκπροσώπους αυτοδιοικητικών κινήσεων και άλλων κοινωνικών φορέων και κινημάτων, που θα δρα με σχέδιο και συνέπεια.

4.Ενθάρρυνση και αξιοποίηση συνδικαλιστών/στριών που διαφοροποιούνται και αποδεσμεύονται από τις πολιτικές της κυβέρνησης και της ηγετικής ομάδας της ΠΑΣΚΕ. Επιδίωξη κοινών δράσεων με αυτές τις δυνάμεις.

5.Ανασυγκρότηση, ενίσχυση και αναβάθμιση του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς και των κοινών συνδυασμών και παρατάξεων σʼ όλες τις βαθμίδες του συνδικαλιστικού κινήματος.

6.Ανάληψη με επιμονή και σταθερότητα ενωτικών πρωτοβουλιών για κοινές δράσεις με τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς που δραστηριοποιούνται στο σκ, και ιδιαίτερα με το ΠΑΜΕ παρά την σεχταριστική και διασπαστική πολιτική της ηγεσίας του, γιατί αυτές διευκολύνουν την κοινή δράση όλων των εργαζομένων και μπορούν να κάνουν πιο αποτελεσματικούς τους αγώνες τους. Η συνδικαλιστική αριστερά πρέπει να αρχίσει να συζητά μεταξύ της. Να πιάσει το νήμα μιας πιο δυναμικής και ενωτικής παρέμβασης μέσα από το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα.

7.Συγκρότηση και ανάπτυξη από τα συνδικάτα δικτύων αλληλεγγύης για τη στήριξη των θυμάτων της οικονομικής κρίσης και των κατεδαφιστικών πολιτικών κυβέρνησης, τρόικας και ΣΕΒ και στήριξη σχετικών πρωτοβουλιών που αρχίζουν να αναπτύσσονται στις γειτονιές και στους δήμους. Οι νεοφιλελεύθερες καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις προκαλούν αντιθέσεις στο εσωτερικό της εργατικής τάξης, αναδιπλώσεις και συντεχνιασμούς. Συνεπώς η πάλη για το μερικό πρέπει να διασυνδέεται με το γενικότερο συμφέρον της τάξης. Η αλληλεγγύη, η επεξεργασία κοινών στόχων, η δημιουργία κοινών πλαισίων αναφοράς στα μεγάλα ζητήματα, η υπεράσπιση των πιο καταπιεσμένων στρωμάτων, η μάχη κατά των διακρίσεων της νέας γενιάς συμβάλλουν όχι μόνο στην ανακούφιση αυτών των στρωμάτων αλλά και στη διαμόρφωση της ταξικής τους συνείδησης. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να ανέβει στο ανώτερο δυνατό επίπεδο η αλληλεγγύη και ο συντονισμός της δράσης σε όποιον τομέα εκδηλώνεται η επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου.

8.Ο συντονισμός της επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων από τις δυνάμεις του κεφαλαίου και τους οικονομικούς και πολιτικούς οργανισμούς που επηρεάζουν σε όλο τον πλανήτη απαιτεί τη διεθνοποίηση της ταξικής αντιπαράθεσης και το συντονισμό της δράσης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο αυτό περνά μέσα από την στήριξη και αναβάθμιση της δουλειάς μας στο δίκτυο συνδικαλιστών του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που πρέπει να στρέψει τη δράση του πανευρωπαϊκές πολιτικές καμπάνιες για τα προβλήματα των εργαζομένων και για την αντιμετώπιση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της ΕΕ. Επίσης περνά μέσα από τη στενή μας συνεργασία με όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς που δραστηριοποιούνται στο εργατικό κίνημα με στόχους αφενός την ανάπτυξη και το συντονισμό των αγώνων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και αφετέρου την ριζική αλλαγή προσανατολισμού και του τρόπου λειτουργίας της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, η οποία σήμερα λειτουργεί ως απλό «λόμπι» με ελάχιστες κινηματικές πρωτοβουλίες, συμβιβαστικά με τις κυρίαρχες πολιτικές στην ΕΕ και είναι πολύ πίσω από τις ανάγκες των εργαζομένων της Ευρώπης, σε μια περίοδο που κινδυνεύουν να χάσουν τα πάντα.

9.Ανασυγκρότηση και ενίσχυση της ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ, μέσα και από τις δικές της συλλογικές διαδικασίες, ως κέντρου σχεδιασμού και ανάπτυξης αγώνων και ως βασικού πυρήνα ευρύτερων διεργασιών στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε ένα ευρύτερο διακριτό, ανταγωνιστικό με τις κυρίαρχες συνδικαλιστικές δυνάμεις, ριζοσπαστικό ρεύμα, που να συσπειρώνει με πανελλαδική δικτύωση οτιδήποτε αγωνιστικό δραστηριοποιείται στο εσωτερικό ή και στις παρυφές του. Ένα τέτοιο ευρύτερο ρεύμα μπορεί να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά του σ.κ. και να αλλάξει τους συσχετισμούς δυνάμεων, τα δεδομένα μέσα σʼ αυτό καθώς και τον προσανατολισμό του προς μία αυτόνομη, ταξική, αντιγραφειοκρατική και κινηματική κατεύθυνση.

10.Όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν τη ριζική στροφή του κόμματός μας από τη βάση μέχρι την ηγεσία του στην εργατική δουλειά με καταγραφή της υπάρχουσας κατάστασης, σχέδιο, χρεώσεις, και έλεγχο, βάσει και των σχετικών αποφάσεων της περσινής απόφασης της ΚΠΕ. Οι ΝΕ και ΠΚ του ΣΥΝ θα πρέπει να συζητήσουν άμεσα αυτή την απόφαση της ΠΓ και να πάρουν τα αν αναγκαία πολιτικά και οργανωτικά μέτρα για την εφαρμογή της."

Από την πρόσφατη απόφαση της Π.Γ. του ΣΥΝ

και οι πράξεις...

«ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ»

Νέο χτύπημα από τον εργοδοτικό συνδικαλισμό

Υπέγραψαν σύμβαση που εξαρτά τους μισθούς από τα οικονομικά αποτελέσματα της επιχείρησης

Επιχειρησιακή σύμβαση με διάρκεια τριών χρόνων (2011-2012-2013) όπου προβλέπεται ότι ο μισθός θα καθορίζεται ανάλογα με τα οικονομικά αποτελέσματα της εταιρείας (!), ενώ περιέχει και περικοπές σε κατακτήσεις ετών εργαζομένων, έσπευσε να υπογράψει η πλειοψηφία που ελέγχεται από την Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) της διοίκησης του σωματείου της καπνοβιομηχανίας «Παπαστράτος», με την πολυεθνική «ΦΙΛΙΠ ΜΟΡΙΣ», ιδιοκτήτρια του εργοστασίου.

Ο πρόεδρος του σωματείου, Σ. Αλεβιζόπουλος, στέλεχος της ΑΠ και η ομάδα του στη διοίκηση - δείχνοντας το «μεγαλείο του οπορτουνισμού» καθώς και του εργοδοτικού, κυβερνητικού συνδικαλισμού - όπως οι ίδιοι οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν, έχουν μετατραπεί σε βασικό εργαλείο της εργοδοσίας, κάτι που άλλωστε αποδεικνύεται και από τα «έργα» τους. Πιο συγκεκριμένα, αυτή η ομάδα αφού πριν δύο χρόνια, αποδέχτηκε τη μείωση του προσωπικού κατά 270 άτομα προκειμένου να διευκολυνθεί η εταιρεία να κτίσει το νέο εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο (όπου έχει ήδη μετεγκατασταθεί) και πρωτοστατεί ώστε να υλοποιηθεί το φετινό πρόγραμμα των 80 «εθελούσιων αποχωρήσεων» της εταιρείας, τώρα έσπευσε να εφαρμόσει το αντεργατικό νομοθετικό έκτρωμα, το νόμο 3899/2010 της κυβέρνησης ο οποίος ανοίγει το δρόμο για την κατάργηση των ΣΣΕ, προκειμένου να προσφέρει μία ακόμα εκδούλευση στην πολυεθνική.

Οσον αφορά την επιχειρησιακή σύμβαση, αυτή προβλέπει μεν στη μία παράγραφο «σταθερούς μισθούς», ωστόσο παρακάτω διευκρινίζει ότι αυτοί θα καθορίζονται «με βάση τα οικονομικά αποτελέσματα της εταιρείας στην εκάστοτε χρήση»! Επιπλέον, η εταιρεία έχει ασφαλίσει τους εργαζόμενους σε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία. Ενώ αρχικά οι εργαζόμενοι δεν έδιναν ασφάλιστρο, τώρα τους υποχρεώνει να πληρώνουν πλέον 18 ευρώ - προκειμένου να μειώσει το δικό της ποσοστό - ενώ προειδοποιεί και για περαιτέρω αύξηση. Επίσης καταργεί παροχές όπως «δωρεάν καφές και τσάι», την ημιαργία σε παραμονές γιορτών που είχαν κατακτήσει οι εργαζόμενοι, μειώνει δραστικά επιδόματα και πάει λέγοντας.

Από το Ριζοσπάστη 14/1/2011

Κομμάτι του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού η Α.Π. (Αυτόνομη Παρέμβαση)

Οι βαρύγδουπες δηλώσεις της Αυτόνομης Παρέμβαση (Α.Π.) του ΣΥΝ - ΣΥΡΙΖΑ και το κατακεραύνωμα για την προδοτική επιχειρησιακή σύμβαση στη ΝΕΟΓΑΛ που υπογράφηκε από ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ, αποδείχτηκαν χωρίς αντίκρισμα. Πριν ο «αλέκτωρ λαλήσει τρεις» αποκαλύφτηκαν, υπέγραψαν επιχειρησιακή σύμβαση στην καπνοβιομηχανία ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ, ιδιοκτησία της πολυεθνικής «ΦΙΛΙΠ ΜΟΤΙΣ», διάρκειας τριών ετών, όπου προβλέπεται ότι ο μισθός θα καθορίζεται ανάλογα με τα οικονομικά αποτελέσματα της εταιρίας!!! Επίσης προβλέπει περικοπές και ψαλίδισμα σε κατακτήσεις των εργαζομένων. Ενώ φορτώνει το κόστος από ιδιωτική ασφάλιση που η εταιρία έχει ασφαλίσει τους εργαζόμενους στους ίδιους, αρχίζοντας από συμμετοχή 18 ευρώ, προκειμένου να απαλλάξουν την εργοδοσία από το κόστος.

Πριν 2 χρόνια αυτή η πλειοψηφία (Α.Π.) συμφώνησε στη μείωση προσωπικού 300 περίπου εργαζομένων, ενώ σήμερα «βοηθάει» στα πρόγραμμα «εθελούσιας εξόδου» (απολύσεις), όπως απαιτεί η εργοδοσία.

Όσες προσπάθειες και αν κάνει επομένως η Α.Π. και οι δυνάμεις της να αποδείξουν ότι δεν αποτελούν κομμάτι του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, πέφτουν στο κενό, αφού η δράση τους και προπάντων τα έργα τους, τους προδίδουν. Ήταν, είναι και θα είναι «οπορτουνιστές», συμπλήρωμα του μηχανισμού του συστήματος και ανάχωμά του.

Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους και της επιχείρησης ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ και συνολικά τους εργαζόμενους της χώρας μας να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.

Να μην παρασύρονται και να μην πιστεύουν τους κάθε λογής ψευτοεπαναστάτες, ανεξάρτητα με τι όνομα εμφανίζονται κάθε φορά. Να απομονώσουν τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό. Να συσπειρωθούν στο ΠΑΜΕ, στα ταξικά τους σωματεία για να δυναμώσει το μέτωπο της σύγκρουσης με την άθλια εκμεταλλευτική πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη συμφωνία της Ν.Δ. και του ΛΑΟΣ, κάτω από τα «χειροκροτήματα» του ΣΕΒ και τις «ευλογίες» της Τρόικα.

Ανακοίνωση της Γραμματείας του ΠΑΜΕ

Τα σχόλια είναι περιττά.

Έτσι, απλά και σταράτα!

2010-12-15T18:40:00.000+02:00

"...'Η θα σκύψεις το κεφάλι ή θα οργανώσεις με συστηματικό και αποφασιστικό τρόπο την αντεπίθεση, για να επιλύσεις το ζήτημα της εξουσίας. Λύσεις δεν υπάρχουν πια, μέσα στα πλαίσια αυτού του συστήματος."

Αλέκα Παπαρήγα

14/12/2010

Πιο ξεκάθαρο δεν γίνεται!

Εθνική γιορτή

2010-10-28T23:44:00.000+03:00

Ε, ψιτ, εσύ!

Σ' εσένα μιλάω!

Σ' εσένα που γιόρτασες σήμερα...

Σ' εσένα που ένιωσες ψυχική ανάταση ενθυμούμενος τους ένδοξους αγώνες ενδόξων προγόνων...

Σ' εσένα που κούνησες με νόημα το κεφάλι ακούγοντας λόγους για εθνική ενότητα, ομοψυχία, θάρρος, πατριωτισμό, αποφασιστικότητα...

Σ' εσένα που μετά σκεφτόσουνα και υπολόγιζες δυο και τρεις φορές μήπως ήταν σπατάλη το πεντάευρο που έδωσες για το σημαιάκι και το κουλούρι που αγόρασες στο παιδί σου...

Είσαι έτοιμος να πεις με τη σειρά σου το δικό σου βροντερό "ΟΧΙ!!!";

Μα, επιτέλους, γιατί δεν παρεμβαίνει κάποιος για τα Τέμπη;

2010-10-17T10:28:00.001+03:00

Είναι δυνατόν να πέφτουν βράχοι στα Τέμπη, να κόβεται η Ελλάδα στη μέση και να μην κάνει τίποτα κανείς;

Πού είναι ο εισαγγελέας να διατάξει τη σύλληψη των βράχων για παρακώλυση συγκοινωνιών;

Πού ειναι τα ΜΑΤ να εμποδίσουν τους υπόλοιπους βράχους από το να πέσουν στο οδόστρωμα και να σαπίσουν στο ξύλο όσους τολμήσουν να το επιχειρήσουν;

Πού είναι το αρμόδιο Μονομελές Πρωτοδικείο να κηρύξει παράνομη και καταχρηστική αυτή, αλλά και κάθε μελλοντική πτώση βράχων;

Πού είναι οι επικεφαλής των Εμπορικών Συλλόγων και των Τουριστικών Επιμελητηρίων να μας ενημερώσουν για τα εκατομμύρια ευρώ που χάνουν για όσο τα Τέμπη μένουν κλειστά και να ζητήσουν αποζημίωση από τους βράχους;

Πού είναι οι ανεξάρτητοι και αδέσμευτοι δημιοσιογράφοι να μας ενημερώσουν για το πόσο αντεθνικό, αντιπατριωτικό και αντικοινωνικό είναι οι βράχοι να καταλαμβάνουν τον δρόμο σε καιρό κρίσης;

Πού είναι ο Πρωθυπουργός να δηλώσει ότι "κανείς βράχος δεν μπορεί να κρατάει όμηρο τα Τέμπη";

Πού ειναι ο κος Αντιπρόεδρος να δηλώσει ότι "οι βράχοι κινούνται στα όρια της νομιμότητας";

Σεβασμός

2010-10-15T18:53:00.000+03:00

Αν κατάλαβα καλά δηλαδή, όταν όλους αυτούς που φροντίζουν, φυλάνε, περιποιούνται και λειτουργούν τον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης, δεν τους πληρώνεις, δεν τους θεωρείς αναγκαίο (άρα μόνιμο) προσωπικό και σε κάθε προσπάθεια να ακουστούν τα αιτήματά τους, είτε τους αγνοείς επιδεικτικά, είτε τους σαπίζεις στο ξύλο επιδεικτικότερα, τότε δείχνεις σεβασμό προς την Ακρόπολη;

Αναζητούνται ψηφίσαντες

2010-10-10T22:52:00.004+03:00

Με τόσους πολλούς αντι-μνημονιακούς υποψήφιους που παρουσιάζονται από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ, ποιος στο διάολο ψήφισε το Μνημόνιο;

Παρών...;

2010-10-10T08:16:00.001+03:00

Όταν τα ΜΑΤ θα χτυπούν στους δρόμους τους "συντρόφους" σου...

Όταν τα δικαστήρια θα απαγορεύουν διαδηλώσεις του "κόμματός" σου...

Όταν ο εισαγγελέας θα απαγορεύει την προπαγάνδιση των "ιδεών" σου...

Όταν θα απαγορεύεται η λειτουργία των "μελλοντικών συνοδοιπόρων" σου...

...θα δηλώνεις και εκεί παρών κύριε Παπαδημούλη;

ΥΓ. Τα εισαγωγικά δεν είναι τυχαία.

Αναζητούνται ακίνητα...

2010-10-09T10:12:00.003+03:00

Μήπως μπορεί να με βοηθήσει κανείς;

Εδώ και πολλές μέρες ψάχνω να βρω κάτι συμβόλαια ιδιοκτησίας και δεν μπορώ να θυμηθώ πού τα έχω καταχωνιάσει.

Δεν μπορεί, κάπου υπάρχουν συμβόλαια για τα υπόλοιπα 57 ακίνητα που μου ανήκουν...

Γιατί, αν "όλοι μαζί τα φάγαμε", τότε μάλλον ο καθένας μας έχει από 58 ακίνητα στην κατοχή του όπως ο "κύριος" Αντιπρόεδρος.

Αλήθεια, εσείς έχετε βρει τα δικά σας;

I'm back!

2010-09-19T10:08:00.000+03:00

Μακρόχρονη η απουσία μου από το blog, αντιστρόφως ανάλογη από όσα θεωρούσα πως έπρεπε να ειπωθούν.

Ας ειναι...

Επέστρεψα, ελπίζω για καλά.

6.000.000 θρηνούν μαζί μας

2010-05-31T20:31:00.000+03:00

Μία μόνη σκέψη...

6.000.000 θύματα του ολοκαυτώματος θρηνούν και διαδηλώνουν οργισμένα μαζί μας σήμερα για όσα κάνει το φασιστικό κράτος του Ισραήλ χρησιμοποιώντας τους ως διαχρονικό άλλοθι.

Αυτά...

8759 ώρες

2010-03-27T08:00:00.001+02:00

Πάνω από 250* σχολεία, φροντιστήρια, κολλέγια και άλλοι χώροι εκπαίδευσης από την Ελλάδα καλούν σε συμετοχή στην Ώρα της Γης.

Αυτοί που τις υπόλοιπες 8759 ώρες του χρόνου διδάσκουν τις σύγχρονες αξίες της εργασιακής ευελιξίας, της -πάντα καλής και ευπρόσδεκτης- επιχειρηματικότητας, της ανταγωνιστικότητας - πηγής ανάπτυξης, του κέρδους - κινητήριου μοχλού των πάντων και παρουσιάζουν τα οικολογικά προβλήματα ως κάτι ξέχωρο από αυτές, τα οποία λύνονται μόνο μέσα στα πλάισια των ίδιων αυτών αξιών.

Πάνω από 200* νομαρχίες, δημοι και κοινότητες στην Ελλάδα καλούν σε συμμετοχή στην Ώρα της Γης.

Αυτοί που τις υπόλοιπες 8759 ώρες του χρόνου κλείνουν τα μάτια σε κάθε λογής αυθαιρεσίες, καταπατήσεις, παράνομες εκχερσώσεις, τσιμεντοποιήσεις ελεύθερων χώρων, τραπεζοκαθισματοποιήσεις πεζοδρόμων και άλλες παρόμοιες οικολογικές δράσεις, όταν βέβαια δεν πρωταγωνιστούν σε αυτές.

Περίπου 1000* επιχειρήσεις από την Ελλάδα καλούν σε συμμετοχή στην Ώρα της Γης.

Αυτοί που τις υπόλοιπες 8759 ώρες του χρόνου λειτουργούν στη λογική του ξεζουμίσματος των εργαζομένων, στερώντας τους από το χρόνο, τα μέσα και τη διάθεση να απολαύσουν τη φύση, που πρωταγωνιστούν στην καταστροφή των φυσικών πόρων εν όψει κέρδους, που προωθούν στον κόσμο την αποδοχή των οικολογικών πράξεων στα πλαίσια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης ως μέσο εξαγνισμού των επιχειρηματικών πρακτικών.

Εγώ αυτή τη μία ώρα θα έχω ανοιχτά τα φώτα. Προτιμώ να παλεύω να δίνω αξία με τις πράξεις μου στις υπόλοιπες 8759 ώρες του χρόνου.

* Τα αριθμητικά στοιχεία όπως εμφανιζονταν την Πέμπτη στην ελληνική σελίδα για την Ώρα της Γης

Συνέδριο ΓΣΕΕ και άλλα ανέκδοτα

2010-03-21T20:47:00.000+02:00

Τελειώνει εντός ολίγου το 34ο συνέδριο της ΓΣΕΕ που, ακολουθώντας τις τακτικές του ΟΟΣΑ, των G8 και άλλων δημοκρατικών δυνάμεων, αποφασίστηκε να γίνει δίπλα στους αγωνιζόμενους εργάτες, δηλαδή σε ένα 4στερο ξενοδοχείο στη Χαλκιδική.

Η ψηφοφορία για τη διοίκηση τελείωσε πριν λίγο και τα αποτελέσματα έχουν ως εξής (σε παρένθεση τα προηγούμενα αποτελέσματα):

ΠΑΣΚΕ 48,2% και 22 έδρες (45,9% και 21 έδρες)
ΔΑΚΕ 24,69% και 11 έδρες (26,96% και 12 έδρες)
ΔΑΣ 20,92% και 9 έδρες (20,92% και 9 έδρες)
Α.Π. 6,08% και 3 έδρες (6,23% και 3 έδρες)

Τίποτα περίεργο σχετικά με τα αποτελέσματα αν σκεφτεί κανείς το όργιο νοθείας που γίνεται σε δεκάδες σωματεία - φαντάσματα ανά την Ελλάδα και τα οποία καταγγέλει συνεχώς το ΠΑΜΕ και κατήγγειλε και η ΔΑΣ με πολύ συγκεκριμένα στοιχεία σε ανακοίνωση που έβγαλε τις προηγούμενες μέρες.

Είχαμε βέβαια και την αποχώρηση - ανέκδοτο της Αυτόνομης Παρέμβασης που θυμήθηκε ότι γίνονται και νοθείες στις εκλογές και αποχώρησε καταγγέλοντας τη συμπαιγνία ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και... ΠΑΜΕ (!!!) για τη νομιμοποίηση νόθων αντιπροσώπων.

Αυτοί που συνεργάστηκαν και συνεργάζονται συνεχώς με την ΠΑΣΚΕ ή/και τη ΔΑΚΕ σε δεκάδες Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, Κλαδικά, Επιχειρησιακά και Πρωτοβάθμια Σωματεία, αυτοί που σαμποτάρουν συνεχώς κάθε πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ και, κατά τα άλλα, κόπτονται για την ενότητα της εργατικής τάξης, αυτοί που τρέχουν συνεχώς για να κάνουν τους χειροκροτητές στις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, αυτοί που δεν βρήκαν ούτε μία λέξη να πουν για τις συγκεκριμένες καταγγελίες της ΔΑΣ, έχουν το θράσος να αυτοπαρουσιάζονται ως τιμητές της αξιοπιστίας των διαδικασιών εκλογής αντιπροσώπων και να εμπλέκουν το ΠΑΜΕ στην προσπάθεια νοθείας τους.

Άξιοι, άξιοι!

Ελπίζω τουλάχιστον η ΠΑΣΚΕ να τους στείλει και καμιά σαμπάνια δώρο ως ευχαριστώ για τη συμβολή τους στην τεράστια επιτυχία της. Χωρίς τις δικές τους ψήφους σε μια πλειάδα συνδικαλιστικών οργάνων, δεν θα τα είχε καταφέρει να έχει την άνοδο που είχε. Και αν δεν επιτεύχθηκε η αυτοδυναμία δεν πειράζει, θα έρθουν και άλλα συνέδρια!

Το ΠΑΜΕ να μην δυναμώνει και όλα τα άλλα διορθώνονται...

Positech Games

2010-03-07T22:43:00.001+02:00

Είπα σε αυτο το post να ξεφύγω λίγο από τα συνηθισμένα και, αν και δεν είμαι αυτό που θα αποκαλούσε κανείς hardcore gamer, να γράψω δυο πράγματα για μια εταιρία δημιουργίας computer games, της οποίας την πορεία παρακολουθώ τα τελευταία χρόνια.

Πρόκειται για την Positech Games, μια εταιρία που αποτελείται ουσιαστικά από έναν άνθρωπο, τον Cliff Harris, πρώην προγραμματιστή σε μεγάλα στούντιο ανάπτυξης παιχνιδιών, ο οποίος αποφάσισε να θυσιάσει το σχετικά καλό και σταθερό εισόδημα που του άφηνε μέχρι τότε η εργασία του, προκειμένου να μπορέσει να αφιερωθεί στην ανάπτυξη παιχνιδιών που πραγματικά κάλυπταν τις ανάγκες του τόσο σαν παίχτη, όσο και σαν δημιουργού.

Την Positech την ανακάλυψα πριν από κάμποσα χρόνια, όταν έψαχνα για παιχνίδια που εντάσσονται στην κατηγορία των "πολιτικών εξομοιωτών". Ήταν η περίοδος που η Positech είχε βγάλει στην αγορά το Democracy, έναν αρκετά καλό πολιτικό εξομοιωτή, τον οποίο ακολούθησε το ακόμα καλύτερο Democracy 2. Πραγματικά, δεν έχω συναντήσει από τότε καλύτερη προσπάθεια ώστε να αποδοθεί τόσο ρεαλιστικά και φιλικά προς τον χρήστη ο τρόπος λειτουργίας και διασύνδεσης των διαφόρων τομέων της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής των σύγχρονων αστικών κοινωνιών.

Ακόμα πιο ενδιαφέρον όμως είχε για εμένα το επιχειρηματικό μοντέλο που αποφάσισε να ακολουθήσει ο Harris, καθώς προσεγγίζει σε μεγάλο βαθμό αυτό που έχω στο μυαλό μου όταν σκέφτομαι για αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών προς όφελος του απλού πολίτη, ανεξαρτήτως ιδιότητας (χρήστης, πελάτης, δημιουργός κλπ).

Περισσότερα και αναλυτικότερα μπορεί να διαβάσει κανείς στο blog του Harris ή στη σελίδα της Positech, ουσιαστικά όμως πρόκειται για τη σταθερή προσπάθεια για τη δημιουργία μιας κοινότητας που θα στηρίζει πραγματικά τον δημιουργό και το έργο του. Όπλα του ο σεβασμός στον πιθανό μελλοντικό ή ήδη υφιστάμενο πελάτη, η προσωποποιημένη και συνεχής εξυπηρέτηση, η ανοιχτή επικοινωνία, η δυνατότητα για modding των παιχνιδιών του, η προσπάθεια για παράκαμψη των μεσαζόντων κλπ.

Δεν ξέρω πόσο θα αντέξει να λειτουργεί έτσι η Positech, πραγματικά εύχομαι όμως να τα καταφέρει.

Ε, να λέμε και τίποτα θετικό (που λέει ο λόγος) για το ΠΑΣΟΚ

2010-03-07T13:30:00.000+02:00

Α, όλα κι όλα. Το καλό πρέπει να λέγεται και να τονίζεται.

Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να συνεχίζει το έργο της ΝΔ (που συνέχιζε το έργο του ΠΑΣΟΚ, που συνέχιζε αυτό της ΝΔ κτλ) σε ότι αφορά την κατεδάφιση κάθε λογής λαϊκών δικαιωμάτων, αλλά τουλάχιστον σε έναν τομέα έχει ξεπεράσει κατά πολύ τη ΝΔ.

Ήδη μέσα στο 1ο εξάμηνο από τις εκλογές κατάφερε κάτι που για τη ΝΔ χρειάστηκαν μερικά χρόνια στην εξουσία για να το πετύχει. Κατάφερε να αποκτήσει τον δικό του Πάκη και τον δικό του Μανώλη.

Κατάφερε δηλαδή να αποκτήσει τον υπουργό-τσιμεντοκολώνα που δεν παραιτείται με τίποτα (Χρυσοχοΐδης) και τον βουλευτή-τσάμπα μάγκα που διαμαρτύρεται για τα επώδυνα μέτρα που πλήττουν τον λαό, αλλά συνεχώς τα ψηφίζει (Παπουτσής).

Αν καταφέρουν να κάνουν και τον Σημίτη να φτάσει τα 90 όπως ο Μητσοτάκουλας θα έχουν κάνει ένα μεγάλο βήμα για τη σύγκλιση των δύο κομμάτων στο επίπεδο του image (στο επίπεδο των θέσεων το έχουν πετύχει ήδη).

Άξιοι!

Τσιράκια...

2010-03-06T13:15:00.006+02:00

Από την προχθεσινή ανακοίνωση της ΕΣΗΕΜΘ για την παρέμβαση του ΠΑΜΕ στο δελτίο της ΕΤ-3:

"Πάγια θέση της ΕΣΗΕΜ-Θ είναι ότι όποιος διακηρύσσει πως υπερασπίζεται την ελευθερία του λόγου οφείλει να το αποδεικνύει εμπράκτως, αναγνωρίζοντας στους δημοσιογράφους το δικαίωμα να καθορίζουν το περιεχόμενο του έργου που παράγουν με όλες τις προϋποθέσεις που ορίζει η εσωτερική ιεραρχία του Μέσου στο οποίο εργάζονται και σεβόμενοι τη δεοντολογία.

Όποιος στερεί από τους δημοσιογράφους το δικαίωμα αυτό, με το επιχείρημα ότι ο ίδιος γνωρίζει καλύτερα πώς πρέπει να ενημερωθεί το κοινό, παραβιάζει κατάφωρα τις αρχές της δημοκρατίας και της ελευθεροτυπίας."

Κοινώς, όπως παραδέχονται και οι ίδιοι, δημοκρατία και ελευθεροτυπία για αυτούς σημαίνει να διαστρεβλώνεις θέσεις, να αποκρύπτεις κινητοποιήσεις και γενικώς να κάνεις ότι σου λέει ο προϊστάμενος του Μέσου όπου δουλεύεις.

Τι να πει κανείς...

(Μυθ)ιστορία μιας ατάκας...

2010-03-03T21:19:00.000+02:00

Ο Γιωργάκης έκανε όπως κάθε μέρα το καθιερωμένο του τζόκινγκ. Κάποια στιγμή δίψασε και σταμάτησε σε ένα περίπτερο για ένα μπουκαλάκι νερό. Καθώς ψώνιζε ρωτάει έναν νεαρό ντελιβερά που είχε σταματήσει εκεί για τσιγάρα.

"Εσυ φίλε τι είσαι διατεθειμένος να μας δώσεις για να σώσουμε τη χώρα;".

Για να πάρει την απάντηση

"Μπορείτε ευχαρίστως να πάρετε τ' αρχ... μου!"

Με δεδομένο λοιπόν ότι οι περισσότεροι Έλληνες παίρνουν αρχ... μισθό, δεν ήταν λογικό ο Γιωργάκης να θεωρήσει την απάντηση αυτή ως σαφή παραίνεση για το κόψιμο του 14ου μισθού;

Οπορτουνισμός εν δράσει

2010-03-02T17:26:00.000+02:00

Στις 23 Νοεμβρίου 2009 το ΠΑΜΕ κάνοντας αιφνιδιαστικό αποκλεισμό στο Υπουργείο Εργασίας προκαλεί την αναβολή της έναρξης του κοινωνικού διαλόγου για το ασφαλιστικό, αναγκάζοντας τα μέλη των αντιπροσωπειών ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ είτε να μην εμφανιστούν καθόλου, είτε να προσπαθούν να χωθούν σαν τα ποντίκια από την πίσω πόρτα.

Μήπως θυμάστε τα σχόλια των εκπροσώπων του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για το θέμα; Όχι δεν εννοώ το σχόλιο - ανέκδοτο της Αυτόνομης Παρέμβασης ότι «από την αρχή δεν συμμετέχει σε καμιά διαδικασία κοινωνικού διαλόγου» (με δύο στελέχη της όμως να βρίσκονται μέσα στις αντιπροσωπείες, τουλάχιστον σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας).

Μιλάω για τη δήλωση Τσίπρα που ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτήριζε την κινητοποίηση ως απλή πρόκληση "φασαρίας για το αν θα κουβεντιάσουμε ή όχι" η οποία προκαλεί χαρά στην κυβέρνηση αφού τη διευκολύνει στο να προωθήσει τα μέτρα της.

Άραγε έχουν την ίδια άποψη και για τη χθεσινή κινητοποίηση που αιφνιδιαστικά (δηλαδή βγάζοντας ανακοινώσεις πολλές μέρες πριν για τον χώρο και την ώρα, μόνο λίστα συμμετεχόντων δεν υπήρχε) διοργάνωσαν έξω από το χώρο όπου οι εγχώριοι τοποτηρητές κατέθεταν τα διαπιστευτήριά τους στον απεσταλμένο του ευρωενωσιακού κεφαλαίου;

Μια που πλησιάζουν και Δημοτικές

2010-02-22T22:51:00.000+02:00

Φέτος ως γνωστόν έχουμε εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση. Γιατί το αναφέρω από τώρα; Μα γιατί διαβάζοντας για τη συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στο κλειστό του Πανελληνίου ξαναθυμήθηκα όλη αυτή την ιστορία που τραβάει εδώ και χρόνια σχετικά με τις αυθαίρετες κατασκευές του Κυριακού στο Πεδίο του Άρεως.

Αυτές ντε, που κανείς δεν έβρισκε ποτέ κανέναν υπεύθυνο να συλλάβει, ούτε κανέναν αρμόδιο να τις κατεδαφίσει.

Οι "αριστεροί των κινημάτων και της οικολογίας" λοιπόν επέλεξαν να κάνουν την εκδήλωσή τους στο χώρο τον οποίο καταγγέλουν πως επεκτείνεται παράνομα στο Πεδίο του Άρεως.

Αλήθεια, πώς θα έχουν τα μούτρα να ξανακυκλοφορήσουν στην περιοχή και να μιλάνε για την ανάγκη κινητοποίησης των κατοίκων για την προστασία του πράσινου και των ελεύθερων χώρων και πώς θα υπερασπιστούν στα δικαστήρια τους ανθρώπους που κατηγορούνται επειδή προχώρησαν στη συμβολική δεντροφύτευση του καταπατημένου χώρου;

Πόσο θράσος θα χρειαστεί ώστε να βγουν και να ξαναζητήσουν την ψήφο των ανθρώπων που διάβασαν την ανακοίνωση της Επιτροπής Αγώνα για το Πεδίο του Άρεως (στην οποία συμμετείχαν και αυτοί), η οποία κατήγγειλε τους πολιτικούς που παρευρίσκονται στις εκδηλώσεις που γίνονται κατά καιρούς στο χώρο του Πανελληνίου καθώς θεωρούσε (και σωστά) ότι έτσι νομιμοποιείται de facto η παρανομία;

Βεβαίως δεν είναι η πρώτη φορά. Ακόμα και για το πάρκο Κύπρου-Πατησίων (το οποίο έχουν αναγάγει σε σημείο αναφοράς της δράσης τους στα κινήματα γειτονιάς) είχαν με την ψήφο τους δώσει άλλοθι για τον αποχαρακτηρισμό του χώρου και τη δημιουργία του γκαράζ.

Κατά τα άλλα, μας μάραναν τα κοινά μέτωπα για τα τοπικά προβλήματα...

Σεισμός στην Αϊτή - Όλη η αλήθεια

2010-01-30T22:27:00.000+02:00

Επιτέλους και κάποιος που λέει τα πράγματα με το όνομά τους.

Κατ' αρχήν, ο σεισμός στην Αϊτή είναι ευλογία καθώς θα οδηγήσει στην ανοικοδόμηση της χώρας.

Κυρίως όμως, είναι μια τιμωρία από το Θεό προς τους Αϊτινούς που πούλησαν την ψυχή τους στο Διάβολο.

Πότε;

Μα, οταν αγωνιζόντουσαν για την ανεξαρτησία τους από τους Γάλλους!

Όχι, δεν τα λέει αυτά ούτε ο "Πατέρας" Μάξιμος, ούτε ο Άνθιμος, ούτε κανένας από τους άλλους τηλεκαραγκιόζηδες επιπέδου εκπομπής Χαρδαβέλα.

Το δηλώνει πολύ σοβαρά ο Pat Robertson, γνωστός τηλε-Ευαγγελιστής και πρώην υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων για την προεδρία των ΗΠΑ.

Αν δεν κάνω λάθος, νομίζω πως ήταν αυτός που είχε ζητήσει δημοσίως να δολοφονηθεί ο Τσάβες.

Κάθε σχόλιο περιττεύει...

Σεισμός στην Αϊτή

2010-01-26T22:24:00.000+02:00

Όταν η σάτιρα λέει πολύ περισσότερα από οποιαδήποτε βαθυστόχαστη ανάλυση...

http://www.theonion.com/content/news/massive_earthquake_reveals_entire

Αφιερωμένο στους όψιμους ανθρωπιστές που για άλλη μια φορά θέλουν να κάνουν κηδεία με ξένα κόλυβα.

Γυμνοσάλιαγκες και σκυλάκια

2009-12-20T14:34:00.006+02:00

Μετά τους γυμνοσάλιαγκες τύπου Παναγόπουλου (ξανα)βγήκαν στην επιφάνεια και τα His Master's Voice σκυλάκια τύπου Μανώλη Καψή.

Αντιγράφω το δελτίο τύπου του ΠΑΜΕ:

Η "ντουντούκα του ΠΑΣΟΚ"

Το ΠΑΜΕ καταγγέλλει τη ντουντούκα του ΠΑΣΟΚ και υπερασπιστή της αντιλαϊκής πολιτικής και των συμφερόντων των ιδιοκτητών του ΜΕΓΚΑ, τον δημοσιογράφο Μανώλη Καψή. Ο κύριος αυτός σε τηλεφωνική παρέμβαση του ΠΑΜΕ για την αποσιώπηση της κινητοποίησης της 17 Δεκέμβρη, απάντησε: «έτσι γουστάρουμε να σας προκαλούμε, και να μη σας δείχνουμε ποτέ. Έτσι θα κάνει το ΜΕΓΚΑ από εδώ και πέρα».

Δηλώνουμε προς την διοίκηση του ΜΕΓΚΑ και τον χρυσοπληρωμένο δημοσιογράφο της εργοδοσίας ότι οι απειλές στο ταξικό εργατικό κίνημα δεν πιάνουν. Οι χιλιάδες των απεργών στις 17 Δεκέμβρη, αυτό το ορμητικό ποτάμι κατά της αντεργατικής πολιτικής θα έρθει η ώρα που θα συμπαρασύρει στο δρόμο όλους τους κοντυλοφόρους και τα τσιράκια της εργοδοσίας και των πολιτικών της εκφραστών.

Να προσέχουν μόνο οι γυμνοσάλιαγκες και τα σκυλάκια γιατί το μέλλον επιφυλάσσει στους μεν να γίνουν μια άμορφη γλοιώδης μάζα κάτω από την μπότα της εργατικής τάξη, στους δε να τους μαζέψει ο ταξικός μπόγιας.

ΥΓ. Πόσο περήφανος μπορεί να νοιώθει κάποιος που έχει ξεπεράσει σε γλίτσα τον Πρωτόπαππα και σε ξεπούλημα των εργατών τον Πολυζωγόπουλο;

ΥΓ2. Αναμένω με αγωνία τα σχόλια επί του δελτίου τύπου όλων αυτών που θίχτηκε η "δημοκρατική τους ευαισθησία" από την "αντιδημοκρατική" παρέμβαση του ΠΑΜΕ στο δελτίο ειδήσεων της ΕΤ3.

Αθώα διακόσμηση...

2009-12-19T19:42:00.002+02:00

Καθώς ο καπιταλισμός τρώει όλο και περισσότερο τις σάρκες του πληθαίνουν οι καθε λογής κρίσεις που δημιουργουν νέες στρατιές αστέγων και ανθρώπων που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν καλά καλά ούτε τις στοιχειώδεις βιοτικές τους ανάγκες.

Καθώς ο χειμώνας έχει έρθει για τα καλά, αποτελεί ζήτημα ζωής ή θανάτου για αυτούς να βρουν κάπου ένα απάγκιο, ένα μέρος να κοιμηθούν μειώνοντας την πιθανότητα να ξυπνήσουν την άλλη μέρα ξεπαγιασμένοι. Καταφεύγουν λοιπόν σε παγκάκια, πεζούλια, υπόγειες εισόδους, προθαλάμους, βιτρίνες, όπου τέλως πάντων μπορούν να περάσουν σχετικά ήρεμα μια νύχτα.

Κάθε κρίση όμως φέρνει στην επιφάνεια τα ανακλαστικά όλων των κοινωνικών τάξεων που, εξ ορισμού, δεν είναι καθόλου μα καθόλου προοδευτικά ή ανθρωπιστικά, ειδικά απέναντι σε όσους βρίσκονται "από κάτω".

Με δεδομένο λοιπον πως οι μεσαίες και μικρομεσαίες τάξεις δεν θέλουν να βλέπουν τους αστέγους γιατι αντιπροσωπεύουν το μέλλον τους, και οι ανώτερες τάξεις δεν θέλουν να βλέπουν τους αστέγους γιατί αντιπροσωπεύουν αυτούς που υπό προϋποθέσεις θα καταστρέψουν το μέλλον τους, έχει δημιουργηθεί ένα κίνημα "ήπιων παρεμβάσεων" που "βελτιώνουν" σημεία που έχουν ως αποκούμπι τους οι άστεγοι προκειμένου να τους απομακρύνουν από συγκεκριμένες περιοχές.

Οι φωτογραφίες που μπορεί να βρει κανείς εδώ είναι κυριως από το Παρίσι.

Μήπως πρέπει να κοιτάμε λίγο καλύτερα γύρω μας και για δικές μας αντίστοιχες αισθητικές παρεμβάσεις;

Επιτέλους, ξυρίστε αυτούς τους παπάδες!

2009-12-19T12:30:00.002+02:00

Ψάχνοντας κάτι στοιχεία στο Διαδίκτυο έπεσα πάνω σε ένα post από το blog του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιου. Το post είχε γραφτεί με αφορμή την παγκόσμια ημέρα των ατόμων με αναπηρία και περιλαμβάνει συμβουλές και παραινέσεις προς τις οικογένειες των ΑΜΕΑ και τους οικείους τους.

Παραθέτω παρακάτω ολόκληρο το κείμενο (προσέξτε ιδιαίτερα τις συμβουλές προς τη μητέρα) και θέτω το ερώτημα: "Πότε επιτέλους θα τους ξυρίσει κάποιος αυτούς τους παπάδες;"

-----------------------------------------------------------

ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ

ΕΠΙΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ

____Με Εγκύκλιό του το Υπουργείο Εσωτερικών κλπ. μας υπενθυμίζει, ότι η 3η Δεκεμβρίου έχει ορισθή διεθνῶς ως Ημέρα των Ατόμων μέ Αναπηρία (ΑΜΕΑ).

____Κι εμεῖς κατά χρέος αγάπης συντασσόμεθα με την υπόδειξη του Υπουργείου, για αυτό και σήμερα στρέφουμε τη σκέψη μας και την προσοχή μας στα άτομα αυτά, μικρούς καί μεγάλους καί στίς οικογένειες που έχουν μέλη τους ΑΜΕΑ.

____Όλως ιδιαιτέρως η σκέψη μας πετάει κοντά στους γονεἰς, που έχουν τέτοια άτομα στην οικογένειά τους. Μερικές -ελάχιστες ίσως- φορές ένα ιατρικό λάθος γίνεται αιτία για να γεννηθή ένα βρέφος με αναπηρία. Μιά άστοχη κίνηση π.χ. του ιατρού κατά την διαδικασία χειρισμού του εμβρυουλκού μπορεί να τραυματίσει ανεπανόρθωρα το βρέφος. Έτσι όμως γεννάται στον κόσμο μας ένα τραυματισμένο νεογνό, το οποίο εφ εξής θα είναι ο σταυρός του μαρτυρίου των γονέων!

ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ:

____Από τη θέση αυτή ένας ταπεινός Επίσκοπος της Ορθοδοξίας αποτίω φόρο τιμής στούς γονείς, οι οποίοι έχουν τέτοια παιδιά. Τους παρακαλώ με όλη τη δύναμη της ψυχής μου

Να έχουν ψηλά το κεφάλι, καθ΄όσον ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ υπεύθυνοι για την κατάσταση της υγείας ή για την αρτιμέλεια του παιδιού των. Ο Θεός ρυθμίζει τα της ζωής μας. Εκείνος γνωρίζει τό "γιατί" και το "πώς".
Να μή αποκάμουν στον αγώνα τους. Αυτός ο αγών, εφ όσον δεν απωλέσουν την υπομονή τους και εκπληρώσουν με ταπείνωση και με επιμονή το χρέος τους, θα λάβουν το βραβείο του ουρανού από τα χέρια του αγωνοθέτη Κυρίου μας.
Να προσεύχωνται για τα παιδάκια όλου του κόσμου και να χαίρωνται τη χαρά της θυσιαστικής αγάπης, στην οποία τους έχει καλέσει ο Κύριος.
Να μη απορροφώνται από την φροντίδα του ενός καί παραμελούν τά άλλα παιδιά της οικογενείας. Έχουν κι αυτά μερίδιο στην αγάπη και στην φροντίδα των γονέων τους.

Ειδικώτερα ΠΑΡΑΚΑΛΩ την ΜΗΤΕΡΑ ενός παιδιού ΑΜΕΑ

Να μη απορροφάται ολοκληρωτικά ἀπό την φροντίδα του προβληματικού παιδιού της, παραμελώντας την φροντίδα του συζύγου της.
Να μη εξαντλείται σωματικά, ώστε να νοιώθει εξουθενωμένη στο συζυγικό κρεββάτι και να παραδίδεται αμέσως στην αγκάλη του μορφέως.
Να μη λησμονή ποτέ ότι υπάρχει και η συζυγική αγκαλιά, από την οποία οι σύζυγοι αντλούν δύναμη για τον αγώνα της ζωής.
Να μη ξεχνά, ότι αν η μητέρα καταπονείται μέσα στο σπίτι με το προβληματικό παιδί, και ο πατέρας καταπονείται ἐκτός της οικίας, αγωνιζόμενος για την συντήρηση της οικογενείας του! Αλλά στον καθημερινό του αγώνα περιβάλλεται και προσβάλλεται από πειρασμούς, οι οποίοι πολλές φορές είναι ευθέως σαρκικοί.
Να μη παραβλέπει λοιπόν τις βιολογικές και ψυχικές ανάγκες του συζύγου τος. Η γυναίκα που είναι πάντα φρέσκια, θερμή καί τρυφερή με το σύζυγό της, ΔΕΝ κινδυνεύει να μείνη μόνη της στον αγώνα της ζωής! Ούτε πάλι κινδυνεύει να νοιώσει απατημένη, προδομένη κλπ από τον άνδρα της!

ΘΕΛΩ την μητέρα, που ανατρέφει ένα παιδί ΑΜΕΑ, να ἐχει τελειώσει εγκαίρως το χρέος της πρός το προβληματικό παιδί, ώστε να δώσει το χρόνο της και την προσοχή της στον άνδρα της, τήν ώρα που αυτός ἐρχεται στο σπίτι.

ΘΕΛΩ την μητέρα αυτή να είναι φρέσκια, ξεκούραστη, χαρούμενη, περιποιημένη, καλοντυμένη, χτενισμένη, όμορφη, ακόμη και μακιγιαρισμένη αν χρειάζεται, προ πάντων όμως γλυκειά, τρυφερή και θερμή την ώρα που υποδέχεται τον άνδρα της. Να τον περιμένει με λαχτάρα στην πόρτα και να του προσφέρεται χωρίς ενδοιασμούς. Έτσι θα κατοχυρώνει τήν δική της ευτυχία, αλλά και την ευτυχία των παιδιών της.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.

Ας δώσουμε ένα κομμάτι της ψυχής μας στον συγγενή, τόν γείτονα, τον συνάδελφο που έχει στην οικογένεια ένα ΑΜΕΑ.
Ας πλησιάζουμε μέ τρυφερότητα πάντοτε ένα τέτοιο άτομο. Ένα χάδι, ένα φιλάκι, ένα χαμόγελο είναι φάρμακο ζωής για τα άτομα με ειδικές ανάγκες.
Φίλοι μου, ελάτε να σκεφθούμε σήμερα ένα τέτοιο άτομο και την οικογένειά του. Ας τους πλησιάσουμε και άς τους δώσουμε ένα "φιλί ζωής". Το έχουν τόση ανάγκη.

Έπειτα από τα παραπάνω θα σας αφιερώσω τώρα την ιστορία του Shay. Καί ἀλλοτε την έχω διηγηθή. Μά σήμερα η ιστορία του Shay είναι εξόχως επίκαιρη. Ελπίζω να σας συγκινήσει. Στο πρόσωπο κάθε ανήμπορου καί κάθε ανάπηρου κρύβεται ο ίδιος ο Χριστός μας. Ας μη τον προσπερνάμε αδιάφοροι! Ας σκύψουμε λιγάκι και ας του δώσουμε λίγη από την αγάπη μας. Είπαμε, η αγάπη μας εί ναι για αυτούς "το φιλί της ζωής'

+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Αίγιον, 2 Δεκεμβρίου 2009

-----------------------------------------------------------------------

Το μεγαλύτερο πρόβλημα των οικογενειών με ΑΜΕΑ λοιπόν δεν είναι η παντελής (ουσιαστικά) εγκατάλειψή τους από το κράτος. Δεν είναι τα επιδόματα ελεημοσύνης και η διαδικασία ιδιωτικοποίησης των δομών προστασίας, ενίσχυσης και στήριξής τους. Δεν είναι η απουσία υποδομών κάθε φύσεως (κτιριακών, τεχνολογικών, εργασιακών κλπ.) που θα επέτρεπαν στα ΑΜΕΑ να είναι πολύ περισσότερο ενεργά μέλη της κοινωνίας μας και να προσφέρουν σε αυτή όσο τους επιτρέπουν οι δυνατότητές τους.

Είναι που ο άντρας - αφέντης - αγάς - χρηματοδότης - κολώνα του σπιτιού κλπ (όπως τουλάχιστον παρουσιάζεται εδώ) μπορεί κάποια μέρα να μη γαμήσει....

Ρε ουστ!

Γενική Συνομοσπονδία Εργοδοτών Ελλάδας

2009-12-17T22:29:00.000+02:00

Από το site της ΓΣΕΕ:

Δελτίο Τύπου - Ενημέρωση ΜΜΕ

--------------------------------------------------------------------------------

Ενημερώνουμε ότι για αύριο Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου, η ΓΣΕΕ ΔΕΝ έχει προκηρύξει απεργία.

Ο ψευδεπίγραφος τίτλος γενική απεργία που χρησιμοποιεί μια παράταξη αφορά μόνο στην πρωτοβουλία της να καλέσει σωματεία που ελέγχει να απεργήσουν αυτή τη μέρα με πλαίσιο αιτημάτων του ΠΑ.ΜΕ (Συνδικαλιστική έκφραση του ΚΚΕ).

Η διευκρίνιση κρίνεται απαραίτητη και για λόγους πολιτικο- συνδικαλιστικούς και για την προστασία των εργαζομένων καθώς δεν καλύπτονται όσοι δεν ανήκουν στα σωματεία που έχουν προκηρύξει την απεργία.

Είναι γνωστό ότι οι παρατάξεις και τα κόμματα δεν μπορούν να προκηρύσσουν Γενικές Απεργίες.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

και ένα πιθανό Δελτίο Τύπου - απάντηση:

Επιβεβαιώνουμε ότι για την Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου η ΓΣΕΕ ΔΕΝ έχει προκηρύξει απεργία.

Ο ψευδεπίγραφος τίτλος "Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος" αφορά μόνο την προσπάθειά της να αξιοποιήσει εργατοπατέρες που ελέγχει και να επηρεάσει σωματεία ώστε να μην απεργήσουν οι εργαζόμενοι αυτή τη μέρα με οποιοδήποτε πλαίσιο, πολύ περισσότερο με το πλαίσιο του ΠΑΜΕ (Συνδικαλιστική έκφραση του ΚΚΕ και πολλών άλλων).

Η διευκρίνιση κρίνεται απαραίτητη και για λόγους πολιτικο - συνδικαλιστικούς και για την προστασία των εργατοπατέρων, λακέδων, τσιρακίων και λοιπών εργατοθαφτών καθώς δεν καλύπτονται όσοι δεν ανήκουν στα σωματεία που ελέγχονται από την ΠΑΣΚΕ, τη ΔΑΚΕ, την Α.Π. ή απευθείας από τους εργοδότες.

Είναι γνωστό ότι αυτές οι παρατάξεις και τα αντίστοιχα κόμματα που τις στηρίζουν αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι να προκηρύσσουν, στηρίζουν ή προετοιμάζουν απεργίες.

Αγώνας για εθνική κυριαρχία (και μετά ξύπνησες)

2009-12-10T20:09:00.001+02:00

Επιτέλους, η Ελλάδα ύψωσε το ανάστημά της στη διεθνή πολιτική σκηνή!

Στις ιστορικές στιγμές που ζούμε, ένας Έλληνας πρωθυπουργός πάτησε πόδι στα διεθνή fora!

Απέναντι στην παγκόσμια ανθελληνική οικονομική συνωμοσία που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη τις τελευταίες εβδομάδες, ο Γεώργιος Παπανδρέου του Ανδρέα στάθηκε στο ύψος του και τα είπε έξω από τα δόντια!

Δεν θα εκχωρήσουμε την εθνική μας κυριαρχία στους κουτόφραγκους!

Δεν θα αφήσουμε κανεναν ΟΟΣΑ, καμιά Ευρωπαϊκή Ένωση, κανένα Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κανέναν τέλος πάντων εξωτερικό παράγοντα να κάνει κουμάντο στα οικονομικά μας!

Θα κάνουμε τα πάντα για να το αποφύγουμε αυτό!

Ξεκινώντας από την εφαρμογή των μέτρων που προτείνουν για την οικονομία μας ο ΟΟΣΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οι άλλοι εξωτερικοι παράγοντες...

Γιατί φωνάζει ο Καρατζαφέρης;

2009-12-07T15:17:00.000+02:00

Βλέπουμε συνεχώς εδώ και καιρό τον Καρατζαφέρη να ασχολείται με το σπίτι που δόθηκε στη Κούνεβα, ειδικά από τότε που υπήρξε και νέα απόπειρα εκφοβισμού με καυστικό υγρό ενάντια σε συνδικαλιζόμενη καθαρίστρια.

Τι να κάνει όμως και το ελληνικό κράτος;

Να ξεκινήσει να κάνει σοβαρή έρευνα για τους φυσικούς δράστες της επίθεσης; Δεν παίζει κανείς με αυτά τα πράγματα. Μπορει να γίνει κανένα λάθος και να βρεθούν...

Να ελέγξει την εταιρεία που δούλευε η Κούνεβα για πιθανή ηθική αυτουργία στη επίθεση; Με δεδομένο ότι τέτοια γεγονότα δεν είναι συνήθεις επιχειρηματικές πρακτικές κινδυνεύει να κατηγορηθεί για μεροληψία και απόπειρα επηρεασμού της Δικαιοσύνης. Άλλωστε, όποιος έχει τέτοια στοιχεία μπορεί να πάει στον εισαγγελέα.

Να αναγκάσει την εταιρεία να καταβάλλει πλήρεις μισθούς και ένσημα στις εργαζόμενες, με συμβάσεις αορίστου χρόνου και πλήρη εργασιακά δικαιώματα; Μα, τέτοιες ενέργειες είναι ασύμβατες με τη λογική της ελέυθερης αγοράς. Δεν έκαναν δα και τίποτα παράνομο. Αφήστε που μπορεί να δυσαρεστήσουν τους επιχειρηματίες που δίνουν ψωμί στον κοσμάκη και να αυξηθεί έτσι η ανεργία.

Να προσλάβει μόνιμο προσωπικό καθαριστριών στον ΗΣΑΠ; Η έννοια του "μόνιμου προσωπικού" δεν έχει θέση στη σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα και τη χρησιμοποιούν ως επί το πλέιστον κάτι παρελθοντολάγνοι δογματικοί. Αφήστε που δεν μπορεί μια κυβέρνηση να παρεμβαίνει στη λειτουργία μιας ανώνυμης εταιρείας.

Γιατί λοιπόν φωνάζει ο Καρατζαφέρης; Είμαστε τώρα για να ψάχνουμε για άλλες λύσεις; Ένα σπιτάκι μπροστά στις κάμερες και πολύ της είναι...

Know your enemy!

2009-11-07T13:05:00.001+02:00

Δεν ξέρω αν βλέπετε το X-Factor, εγώ πάντως όχι καθώς απεχθάνομαι αυτού του είδους τα διαγωνιστικά realitoπαιχνίδια και την αισθητική τους. Ωστόσο χθες πάνω στο zapping έπιασα τις νότες του "Know your enemy" των Green Day και στάθηκα να ακούσω την εκτέλεσή του ελπίζοντας πως δεν θα είναι εκτέλεση από τα έξι μέτρα.

Όλα καλά με το τραγούδι, καλούτσικο το συγκροτηματάκι, το μάτι μου όμως δεν θα μπορούσε παρά να πέσει και στις εικόνες που προβάλλονταν επαναλαμβανόμενα στο video wall. Παρολίγο να σηκωθώ όρθιος, να βάλω το χέρι στην καρδιά και να αρχίσω να τραγουδάω "Oh, say! can you see...". Γιατί;

Μα, γιατί το κανάλι του - αγνώστου διαμονής και γι' αυτό ακόμα ασύλληπτου αν και τελεσίδικα καταδικασμένου - Μίνωα Κυριακού ήταν χθες σαφές. Εχθροί μας είναι οι εχθροί της Αμερικής, άρα και όλης της ανθρωπότητας (πολλοί πιστεύουν και θέλουν να πιστέψουμε και εμείς ότι αυτά τα δύο ταυτίζονται). Ποιοι είναι αυτοί;

Μα οι αυτονόητοι. Οσάμα Μπιν Λάντεν, Σαντάμ Χουσεΐν και φυσικά ο Τσε Γκεβάρα. Ο Τσε μάλιστα είχε την τιμή να έχει δύο φωτογραφίες του στο video, προφανώς ως ο πιο επικίνδυνος από όλους.

Γι' αυτό το τελευταίο δεν έχουν και άδικο!

ΥΓ. Αν σκεφτει κανείς τις θέσεις που έχουν εκφράσει τα τελευταία χρόνια οι Green Day σχετικά με τους πολέμους σε Ιράκ και Αφγανιστάν και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, έστω και αν δεν ξεφεύγουν από τα πλαίσια της λογικής της βελτίωσης του συστήματος, η επιλογή του συγκεκριμένου τρόπου παρουσίασης του τραγουδιού αποκτά ακόμα τραγικότερη διάσταση.

Επιτέλους, ένας εισαγγελέας που κάνει τη δουλειά του!

2009-11-02T23:08:00.000+02:00

Όλοι αγανακτούμε και οργιζόμαστε για την κατάσταση που επικρατεί στην Παιδεία μας. Τόσο που να έρχονται φορές που να σκέφτεται κανείς "Μα καλά, δεν τα βλέπουν αυτά οι υπεύθυνοι; Δεν υπάρχει ένας εισαγγελέας να παρέμβει βρε αδερφέ;".

Αυτά όμως μέχρι χθες. Επιτέλους, η Δικαιοσύνη, αν και τυφλή, βρήκε το δρόμο της, επισκεύτηκε τα σχολεία μας, είδε, θαύμασε και με απόλυτη αμεροληψία και συναίσθηση του καθήκοντος, αποφάσισε.

Στην Ελλάδα του 2009, που γιορτάζει μαζί με όλη την Ευρώπη τη Νίκη της Δημοκρατίας πριν 20 χρόνια ενάντια στους εξ ανατολής βαρβάρους, δεν μπορεί να υπάρχουν καταστάσεις που εξοργίζουν τους μαθητές.

Δεν μπορεί να υπάρχουν σχολεία που δουλεύουν διπλοβάρδια.

Δεν μπορεί να υπάρχουν τμήματα μαθητών με 30 και 35 παιδιά.

Δεν μπορεί να υπάρχουν σχολεία πάνω από βενζινάδικα.

Δεν μπορεί να υπάρχουν σχολεία με χορηγούς και με προκάτ αίθουσες.

Δεν μπορεί να υπάρχουν σχολεία χωρίς καθόλου καθηγητές, με καθηγητές που δεν ξέρουν αν θα είναι καθηγητές και του χρόνου, με καθηγητές που θα πληρωθούν για τη δουλειά τους μετά από ένα και δύο χρόνια.

Δεν μπορεί να αρχίζει η σχολική χρονιά χωρίς βιβλία, ούτε να πληρώνουν οι μαθητές τα βιβλία των μαθημάτων τους.

Δεν μπορεί η παροχή γνώσης και η ολόπλευρη νοητική, φυσική και πνευματική ανάπτυξη που αποτελούν στόχους, τουλάχιστον στα χαρτιά, του εκπαιδευτικού συστήματος, να αντιμετωπίζονται σαν ζαρζαβατικά που πωλούνται και αγοράζονται, αρκεί κανείς να διαθέτει το κατάλληλο τίμημα.

Δεν μπορεί εν γένει η πρόσβαση στην Παιδεία και η όλη (εκ)παιδευτική διαδικασία να πισωγυρίζει αποκτώντας χαρακτηριστικά του 18ου και 19ου αιώνα.

Επειδή λοιπόν είναι απαράδεκτο να συμβαίνουν αυτά στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, στη χώρα που γέννησε τον δυτικό πολιτισμό και τη Δημοκρατία, ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης βρήκε τη λύση.

"Προειδοποιήστε τους γονείς όσων οργίζονται με αυτά και αποφασίζουν να το φωνάξουν". Αν αυτό δεν πετύχει, "Συλλάβετέ τους! Πού ακούστηκε μαθητές να διεκδικούν καλύτερη Παιδεία!".

Είπαμε, στη "Δημοκρατική" Ελλάδα του 2009, δεν υπάρχει λόγος να οργίζονται οι μαθητές...

Ελλείψει χρόνου .... παραπομπή

2009-10-30T09:29:00.001+02:00

Είχα γράψει στο post μου μετά τις εκλογές ότι περισσότερα σχόλια και εκτιμήσεις για το αποτέλεσμα του ΚΚΕ θα αναφέρω σε επόμενο post. Δυστυχώς όμως χρόνος για αυτό δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Υπάρχει όμως το πολύ ενδιαφέρον post του Κάποιου που Σκέφτεται που λίγο πολύ εκφράζει όλα όσα ήθελα να γράψω και εγώ.

Εξίσου ενδιαφέρων με το post είναι και ο διάλογος που ακολουθεί στα σχόλια. Πολλοί ξεμπροστιάζονται εκεί...

Ιστορικές συγκρίσεις

2009-10-28T10:24:00.001+02:00

Είσαι φασίστας δικτάτορας που έχεις κυνηγήσει τη μισή Ελλάδα λόγω πολιτικών φρονημάτων, αλλά σε μια δεδομένη στιγμή αποφασίζεις να εκφράσεις τα συναισθήματα του λαού (και τα συμφέροντα του επιχειρηματικού κόσμου που σε στηρίζει βεβαίως, βεβαίως) υψώνοντας το ανάστημά σου σε όσους θέλουν να κάνουν τη χώρα σου στρατιωτική βάση επιχειρήσεων;

Οι "ανεξάρτητοι" ιστορικοί του μέλλοντος σε κάνουν ήρωα.

Είσαι "σοσιαλιστής" υπουργός σε μια κυβέρνηση που έχει σαπίσει στο ξύλο όποιους αντιδρούν έμπρακτα στην πολιτική της και σε μια δεδομένη στιγμή αποφασίζεις να γράψεις κανονικά στα παλιά σου τα παπούτσια τα συναισθήματα του λαού (όχι όμως και τα οικονομικά συμφέροντα του επιχειρηματικού κόσμου που σε στηρίζει, αυτό δεν αλλάζει) και να παραδώσεις τη χώρα, κατά παράβαση ακόμα και αυτού του αστικού Συντάγματος που υποτίθεται υπηρετείς και προστατεύεις, σε όσους θέλουν να κάνουν τη χώρα σου στρατιωτική βάση επιχειρήσεων;

Οι "ανεξάρτητοι" δημοσιογράφοι του παρόντος σε κάνουν πρωθυπουργό.

Πρόχειρες σκέψεις για τις εκλογές

2009-10-10T19:32:00.002+03:00

Έγιναν οι εκλογές, βγήκαν τα τελικά αποτελέσματα, ορίστηκε η κυβέρνηση, οριστικοποιείται η σύνθεση της Βουλής, ώρα λοιπόν για κάθε λογής απολογισμούς και εκτιμήσεις για τα αποτελέσματα. Συνήθως τώρα είναι η ώρα που λέγονται, γράφονται ή συμβαίνουν τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα.

Το ΠΑΣΟΚ συλλογικά, αλλά κυρίως ο Γιωργάκης σε προσωπικό επίπεδο, είναι ο αδιαμφισβήτητος νικητής των εκλογών. Από όποια σκοπιά και αν το δει κανείς, θριάμβευσε πέραν κάθε προσδοκίας. Το ποσοστό και η διαφορά δημιούργησαν τέτοιο τοπίο που επιτρέπουν κάθε λογής πρακτικές να περνάνε στο ντούκου, χωρίς ουσιαστική αντίδραση.

Αυτοί που κατηγορούσαν τη ΝΔ για αντιδημοκρατική νοοτροπία, κατάλοιπο της μετεμφυλιακής Δεξιάς, "σκούπισαν" τρεις φορές μέσα σε δυο μέρες τα Εξάρχεια και δεν κουνήθηκε φύλλο. Φαίνεται οι κάθε λογής αριστεροχαρούμενοι πολέμιοι της φασίζουσας νοοτροπίας της ΝΔ ήταν πολύ απασχολημένοι με τις online αιτήσεις τους για τις θέσεις στα υπουργεία.

Αυτοί που θα καταργούσαν με την πρώτη ευκαιρία τα stage και δεν θα ανέχονταν την ανασφάλιστη εργασία απαντούν σε αντίστοιχες ερωτήσεις "44% του ελληνικού λαού δεν έχει πρόβλημα με τα stage ή την ενοικίαση εργαζομένων". Φυσικά την ίδια άποψη έχει και ο Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ και ας μην του έκανε τη χάρη να τον (υφ)υπουργοποιήσει ο Γιωργάκης. Δεν γίνονται όλοι με την πρώτη Πρωτόπαππας...

Αυτοί που χαρακτήριζαν τον Γιωργάκη "ανεπαρκή για πρωθυπουργό", "δέσμιο συμφερόντων", "κληρονόμο κόμματος μέσω ονόματος" ή "αμερικανάκι" τώρα κάνουν την πάπια ως Γενικοι Συντονιστές ή Υπουργοί και κανείς δεν τους κάνει έστω και μία σχετική ερώτηση για το πώς ξαφνικά άλλαξε η άποψή τους.

Τουλάχιστον ο Κουρής είναι αρκετά ντόμπρος μέσα στην αθλιότητά του ώστε να διαλλαλεί με τα πρωτοσέλιδά του την κωλοτούμπα που (για άλλη μια φορά) κάνει.

Για τη ΝΔ τι να πεί κανείς. Η οργή και η απογοήτευση του κόσμου ήταν τέτοια που την οδήγησε στη συντριβή. Φυσικά οι ενδείξεις είχαν φανεί πριν τις εκλογές, όταν ένα ένα τα ποντίκια είχαν αρχίσει να πηδάνε από το καράβι (οποιαδήποτε ομοιότητα με αντίστοιχα φαινόμενα προ 20ετίας στην άλλη άκρη του πολιτικού φάσματος είναι προφανώς συμπτωματικά). Κανείς όμως δεν είχε υπολογίσει σε τι έκταση θα έφτανε η αποδοκιμασία του κόσμου.

Τώρα βέβαια ένας ένας ζητάει να ξανανέβει στο καράβι. Η προοπτική της κουτάλας, έστω και μετά από 5-6 χρόνια, είναι πάντα ισχυρό κίνητρο. Εννοείται και η ιδεολογία, οι πολιτικές απόψεις, το όραμα για τη χώρα και όλα αυτά τα αγνά πράγματα πάνω στα οποία βασίζουν τη λειτουργία τους τα δύο κόμματα εξουσίας στη χώρα μας.

Για το ΚΚΕ τα πράγματα ήταν λίγο πολύ ουδέτερα. Καλύτερο από άλλες φορές κλίμα στην επαφή με τον κόσμο πριν τις εκλογές, για άλλη μια φορά αδυναμία να εκφραστεί σε μεγάλο βαθμό αυτό το κλίμα και στην κάλπη. Φαίνεται πάντως καθαρά πως αν πριν τρία χρόνια οι αναλύσεις των δημοσκοπήσεων έδειχναν για το ΚΚΕ έναν σκληρό πυρήνα 5%, πάνω στον οποίο χτιζόταν το εκάστοτε ποσοστό του, τώρα μάλλον αυτός ο πυρήνας βρίσκεται αρκετά πάνω από το 6%. Περισσότερα σε επόμενο post μου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα έλεγε κανείς πως έπεσε από την Ακρόπολη και βρήκε και πορτοφόλι. Για τρίτη φορά κατέφυγε στην τακτική της κλάψας και για τρίτη φορά αυτή η τακτική πέτυχε. Αυτή τη φορά μάλιστα, πετυχε και με το παραπάνω. Θα πρέπει πάντως να αποφασίσουνε αν θα κάνουμε εκτιμήσεις με βάση τα ποσοστά στις κάλπες ή τα ποσοστά στις δημοσκοπήσεις.

Με βάση την κάλπη η μικρή κάμψη δικαιολογείται εν μέρει, όπως και του ΚΚΕ, από την αλματώδη άνοδο του ΠΑΣΟΚ. Παρουσιάζεται όμως ως τεράστια επιτυχία καθώς ορισμένες δημοσκοπήσεις μετά την ταραχώδη περίοδο που ακολούθησε τις Ευρωεκλογές έδειχναν πρόθεση ψήφου κάτω του 3% (στην πραγματικότητα, μετά την αναγωγή στους αναποφάσιστους, όλες ανεξαιρέτως έδειχναν άνετη είσοδο στη Βουλη και ποσοστό κοντά ή λίγο πάνω από το 4%). Κάθε βέβαια σχόλιο ότι μόλις πριν 6 μήνες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν σχεδόν διπλάσια ποσοστά από τα τωρινά απορρίπτεται με τη λογική ότι "δεν κάνουμε πολιτική ανάλογα με τις δημοσκοπήσεις", ότι "οι δημοσκοπήσεις είναι εργαλεία του συστήματος και χρησιμοποιούνται για να διαμορφώνουν και όχι για να μετράνε την κοινή γνώμη" κλπ.

Κατά τα άλλα, αποδίδουν τη μικρή κάμψη τους στον πόλεμο από τα ΜΜΕ και τα κάθε λογής συμφέροντα που τα ελέγχουν. Αλήθεια, το γεγονός ότι δεν έγινε ποτέ στους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ ούτε μία ερώτηση σχετικά με την αποχώρηση της δεύτερης σε μέγεθος συνιστώσας (ΚΟΕ) από την επιτροπή εκλογικού σχεδιασμού με καταγγελίες για καπελώματα κλπ, ούτε για το γεγονός ότι συνιστώσες χαρακτήριζαν υποψήφιους ως "αριστερούς τηλεαστέρες" και καλούσαν τον κόσμο να μην τους ψηφίσει (βίντεο και blog της Πρωτοβουλίας για την Αντισυστημική Αριστερά), ούτε για το ότι ο "πρώτος μεταξύ των έντεκα ίσων" Αλέξης μοίραζε υποψηφιότητες χωρίς να ρωτάει κανέναν με αποτέλεσμα να αναγκάζεται μετά να τις παίρνει πίσω (περίπτωση Στάθη), σε ποια ακριβώς πολεμική τακτική εκ μέρους των ΜΜΕ αντιστοιχεί;

Ο ΛΑΟΣ είχε την ευκαιρία να πετύχει την μεγάλη έκπληξη και την έχασε. Μπορεί να ανέβασε σε σχέση με το 2007 τις ψήφους και τα ποσοστά του, όμως αυτή η αύξηση ήταν αναντίστοιχη με τη φθορά της ΝΔ και απέχει παρασάγγας από το να τον αναδείξει στον δεύτερο ισότιμο πόλο της Δεξιάς. Ίσως να του κόστισε το συνεχές κυνηγητό στελεχών της ΝΔ και διασημοτήτων για την επάνδρωση των ψηφοδελτίων του, που από κάποιο σημείο και πέρα έφερνε περισσότερες αποτυχίες παρά επιτυχίες. Καταφέρνει πάντως να παγιώσει τη θέση του στο πολιτικό σκηνικό ως ο κατεξοχήν εκφραστή της λαϊκίστικης (και όχι λαϊκής) Δεξιάς και περιμένει να δεί τι ψάρια θα πιάσει μετά τη διαφαινόμενη εκλογή της Ντόρας ως προέδρου της ΝΔ, οπότε και αναμένεται να εμφανιστεί ως το συνεπές αντιΜητσοτακικό μέτωπο που θέλει να καθαρίσει τη Δεξιά από τη βρωμιά της "Αγίας Οικογένειας".

Οι Οικολόγοι τέλος πέτυχαν ένα αξιόλογο ποσοστό, εκμεταλλευόμενοι τη δικαιολογημένη ανησυχία του κόσμου για τις κλιματικές αλλαγές και τα περιβαλλοντικά προβλήματα εν γένει. Ήδη πάντως, με αφορμή την κίνηση του Γιωργάκη να προτείνει σε στέλεχός τους θέση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, έκαναν γνωστά σε ευρύτερο κοινό τα εσωκομματικά τους προβλήματα και διαμάχες που είχαν φροντίσει να παραμερίσουν εν όψει των φετινών εκλογικών αναμετρήσεων. Το πόσο θα αντέξουν θα εξαρτηθεί από το πόσο "σπρώξιμο" θα δεχθούν. Αν συνεχίσουν πάντως να μην θέλουν να παίξουν με τα μεγάλα παιδάκια, ίσως αναγκαστούν να πάρουν το κουβαδάκι τους σε άλλη παραλία.

Τσαντίρι αθλιότητας

2009-09-29T17:59:00.001+03:00

Επιτέλους λύθηκε η απορία.

Αλ-Τσαντίρι ξαφνικά μετά από τόσους μήνες; Και μάλιστα προεκλογικά;

Δεν είχαμε βέβαια καμία αμφιβολία, αλλά ποτέ δεν ξέρεις...

Τα πράγματα είναι απλά λοιπόν.

Είσαι απογοητευμένος; Έχεις απηυδήσει; Θές να κάνεις την ψήφο σου να έχει νόημα;

Ψήφισε ΠΑΣΟΚ. Δώς τους άλλη μία ευκαιρία. Ίσως να έχουν πάρει πλέον το μάθημά τους.

Τι; Πιστεύεις πως δεν έχουν αλλάξει; Πως θα κάνουν μία από τα ίδια;

Τότε ψήφισε Τσίπρα. Νέος, ωραίος και πολύ επιτυχημένος στο debate. Τώρα μάλιστα που έφυγε και ο Αλαβάνος είναι και "ανεξάρτητος".

Ούτε αυτοί σου κάνουν; Είναι πολύ αφερέγγυοι για τα γούστα σου; Σιχάθηκες τους συνεχείς καυγάδες για την καρέκλα;

Τοτε ένα μόνο σου μένει. Αποχή! Είναι trendy, είναι in, είναι η ουσιαστικότερη πολιτική επιλογή των νέων.

Προς θεού πάντως, μην το ρίξεις στο ΚΚΕ. Είναι ευθυνόφοβο και βλέπει παντού προβοκάτσιες.

Ευχαριστούμε φίλε Λάκη που μας άνοιξες τα μάτια!

Τι θα κάναμε χωρίς debate;

2009-09-27T04:19:00.002+03:00

Δεν μπορώ να καταλάβω όλους αυτούς που διαμαρτύρονται για τα debates και λένε ότι ήταν ανούσια, στηριγμένα σε παράλληλους μονόλογους, χωρίς να προσφέρουν τίποτα στη πολιτική αντιπαράθεση και επιχειρηματολογία κλπ. Σκεφτείτε τι θα συνέβαινε αν δεν είχαν γίνει.

Θα νομίζαμε ότι το πάγωμα των μισθών ή η μηδαμινή αύξησή τους αποτελεί δώρο προς την κατεύθυνση της αύξησης της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, αντί για υπεύθυνη και συνετή πολιτική απόφαση, στηριγμένη στην τρέχουσα οικονομική συγκυρία.

Θα νομίζαμε ότι τα stage αποτελούν προσφορά στους εργοδότες δωρεάν ανασφάλιστου εργατικού δυναμικού, αντί για ευκαιρία προς τους νέους εργαζόμενους να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους.

Θα νομίζαμε ότι είναι κατακριτέα μια επιχείρηση διαχείρησης αιολικών πάρκων που απασχολεί εργαζόμενους με ελάχιστο μισθό, ελαστικά ωράρια χωρίς πληρωμή υπερωριών, μηδαμινά ασφαλιστικά δικαιώματα, απαγορευμένη συνδικαλιστική δράση, αντί να την θεωρούμε πρότυπο "πράσινης ανάπτυξης".

Θα νομίζαμε ότι σημασία έχουν οι προτάσεις και οι αγώνες για την επίλυση των λαϊκών προβλημάτων, αντί για την απλή διαπίστωσή τους.

Θα νομίζαμε ότι τα κόμματα, ως συλλογικοί φορείς με συγκεκριμένα καταστατικά κείμενα, κανονισμούς λειτουργίας και εκλεγμένα όργανα, οφείλουν να λειτουργούν και να διοικούνται από τα μέλη τους, αντί να λειτουργούν ως επιχειρήσεις - τσιφλίκια του επιχειρηματία πρόεδρού τους.

Πραγματικά, τι θα κάναμε χωρίς debate;

"Αριστερή" νοοτροπία

2009-09-26T16:15:00.002+03:00

Επειδή Αριστερά διαχρονικά σημαίνει...

...να μην κάνεις αυτοσκοπό το κυνήγι της οποιασδήποτε καρέκλας (βουλευτικής, υπουργικής, δημαρχιακής κλπ.)

...να δείχνεις σεβασμό στους συντρόφους σου ακόμα και αν διαφωνείς μαζί τους σε κάποια θέματα

...ότι κάθε πρόσωπο του χώρου σου βάζει τη συλλογική εκπροσώπηση πάνω από την προβολή ατομικών θέσεων και απόψεων

...ότι δεν κυνηγάς σταυρούς ενάντια στους συνυποψήφιούς σου, αλλά ψήφους σε βάρος των αντιπάλων

...ότι μια εκλογική συνεργασία βασίζεται πάνω σε κοινές αρχές και απόψεις και όχι πάνω στα προσδοκώμενα αριθμητικά αποτελέσματα

αφιερώνω το παρακάτω βιντεάκι που αλίευσα μέσω του Ά8λιου σε όσους αριστερούς ή "αριστερούς" ακόμα πιστεύουν ότι το συνονθύλευμα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ πραγματικά εκφράζει μια σύγχρονη αντισυστημική Αριστερά που αγωνίζεται για την ανατροπή του συστήματος.

11/9/2001

2009-09-11T19:53:00.001+03:00

Τρίτη μεσημέρι... Τα μάτια έχουν αρχίσει να κλείνουν παραδομένα στη γλυκιά ζέστη του φθινοπωρινού απογεύματος. Παρατώ βιβλία, walkman και αναψυκτικά και τρέχω να βουλιάξω στο κρεβατάκι μου για έναν μισάωρο ύπνο. Ξέρετε, από αυτούς που όταν είσαι σε άδεια κρατούν 3 ώρες...

Ένας φίλος, δεινός αερομοντελιστής και φιλόδοξος πιλότος έρχεται τρέχοντας και μου φωνάζει: "Καλά, δεν βλέπεις τηλεόραση; Ένα αεροπλάνο έπεσε στους δίδυμους πύργους! Πρέπει να ήταν πολύ μαλάκας ο πιλότος για να το κατάφερε αυτό!".

Καρφωθήκαμε λοιπόν μπροστά στο χαζοκούτι, όπως πολλά εκατομμύρια μάτια ανά τον κόσμο έκαναν εκείνη τη στιγμή, συνεπαρμένοι από το πρωτόγνωρο και μεγαλειώδες του θεάματος. Και τότε...

Τα χαζόλογα και οι κρίσεις για την ικανότητα του πιλότου κόπηκαν μαχαίρι. "Και δεύτερο ατύχημα; Πάει πολύ...", σκεφτήκαμε.

Και ύστερα ο καταιγισμός από "πληροφορίες":

Αεροπειρατείες σε όλη τη χώρα!

Δεκάδες χιλιάδες νεκροί!

Χτυπήθηκε το Πεντάγωνο και ο Λευκός Οίκος!

Ψάχνουν πάνω από δέκα αεροπλάνα!

Μπορεί να βρίσκονταν μεχρι και εξήντα χιλιάδες άνθρωποι στα δύο κτίρια!

Στο στόχαστρο το κτίριο του ΟΗΕ!

Επιθέσεις και στις δύο ακτές!

Επιβεβαιωση για τουλάχιστον 15000 νεκρούς!

Και μετά... η κατάρρευση. Ένα ένα τα σύμβολα της οικονομικής ισχύος των ΗΠΑ κατέρρεαν μπροστά στα μάτια μας. Αν ήταν σοκ για εμάς, στην άλλη άκρη του κόσμου, φανταστείτε τι ένοιωσαν οι άνθρωποι που κυριολεκτικά κόντεψαν να φάνε τα κτίρια στο κεφάλι.

Τα πλάνα αλλάζουν. Δεν υπάρχουν πια φλεγόμενα κτίρια να ανεβάζουν την τηλεθέαση. Τώρα υπάρχουν άνθρωποι. Σκονισμένα μαλλιά, ματωμένα ρούχα, σκυθρωπά πρόσωπα. Και κυρίως... μάτια! Αχ, αυτά τα μάτια! Γεμάτα έκπληξη, φόβο, απελπισία, αγωνία, ανασφάλεια, απόγνωση, δέος...

Οι "πληροφορίες" αρχίζουν σιγά σιγά να γίνονται πληροφορίες. Καθώς σουρουπώνει, βραδυάζει και ξημερώνει (που μυαλό για ύπνο), μαζί με τον κουρνιαχτό στη Νέα Υόρκη καταλαγιάζει και το νέφος των συναισθημάτων μας από τον οπτικό βομβαρδισμό.

Οι πρώτες σκέψεις έρχονται αγκαλιά με τις πρώτες επίσημες δηλώσεις.

"Είμαστε όλοι Αμερικάνοι!". Έτσι, γενικά. Αμερικάνος το μεγαλοστέλεχος που καμάρωνε τη θέα από τον 80ο όροφο την ώρα που έδινε εντολές για την απόλυση χιλιάδων ατόμων στην άλλη άκρη του κόσμου. Αμερικάνα η καθαρίστρια που εκείνη την ώρα καθάριζε το διάδρομο έξω από το γραφείο του. Αμερικάνος ο στρατηγός που διέταζε άλλη μια αεροπορική επιδρομή στο ρημαγμένο από τον πρώτο πόλεμο, τον αεροπορικό αποκλεισμό και το εμπάργκο Ιρακ. Αμερικάνος και ο πυροσβέστης που ενώ έβλεπε το ατσάλι να λυγίζει χωνόταν ξανά μέσα στο κτίριο για να σώσει άλλον ένα συνάνθρωπό του. Και εμείς (θέλουν να) είμαστε με όλους...

Και οταν πέρασαν οι μέρες και άρχισαν τα "άξονας του κακού", "συμμαχία των προθύμων" και "όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας" αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε. Όπως, πολλοί υποστηρίζουν ότι ο 20ος αιώνας ουσιαστικά άρχισε το 1914 με τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ή το 1917 με την Οκτωβριανή Επανάσταση, έτσι και τελείωνε με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Ο 21ος αιώνας άρχισε...

Και είναι χτισμένος πάνω σε ανθρώπινα κορμιά, με αίμα, δάκρυα και πόνο, όπως ακριβώς τον ήθελαν τα γεράκια της Ουάσιγκτον όταν οραματίζονταν τον Νέο Αμερικάνικο 21ο Αιώνα.

ΥΓ. Το κείμενο αυτό γράφτηκε το 2006, στην πέμπτη επέτειο από τις επιθέσεις.

ΥΓ2. Το βράδυ των επιθέσεων η Α. Παπαρήγα έλεγε στην ομιλία της στη Θεσσαλονίκη: "Σημασία έχει να απαντήσουμε στο ερώτημα ποιος είχε το συμφέρον, το κίνητρο, να πράξει κάτι τέτοιο. Αν απαντήσουμε σ' αυτό, θα μπορέσουμε να δούμε την προέλευση της ενέργειας." Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε...

ΥΓ3. Αποσπάσματα από την ανακοίνωση της ΚΕ για τις επιθέσεις:

"Εκφράζει τη λύπη της για τα χιλιάδες θύματα και επισημαίνει ότι τέτοιες ενέργειες, με βάση τη διεθνή πείρα, συνιστούν «βούτυρο στο ψωμί» στους επιτελικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Χρησιμοποιούνται και αξιοποιούνται για να ανοίξει μια νέα σελίδα εγκληματικής επίθεσης κατά λαών, χωρών, λαϊκών κινημάτων, που αντιστέκονται στη «νέα τάξη πραγμάτων» σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Εναντίον εκείνων που διεκδικούν το δικαίωμα του κάθε λαού να αποφασίζει για το δρόμο εξέλιξης που θα πάρει η χώρα του, υπερασπίζονται τα σύνορα και τα κυριαρχικά τους δικαιώματα."

"Η νικηφόρα πάλη των λαών κατά της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, κατά της ταξικής εκμετάλλευσης, δε θα επιτευχθεί με κάποιες ενέργειες τύπου καμικάζι ή με αεροπλάνα που κουβαλούν μέσα τους το θάνατο και στρέφονται εναντίον αμάχων, αλλά με τη μαζική πολιτική δράση, τον ενωμένο ταξικό, διεθνιστικό αγώνα, με το ενιαίο μέτωπο της εργατικής τάξης και των άλλων καταπιεζόμενων λαϊκών στρωμάτων. Με τον σταθερά ανυποχώρητο αγώνα που αποτελεσματικά αντιμετωπίζει τις επιθέσεις σε βάρος του και ξέρει να υπερασπίζεται τις κατακτήσεις του."

"Σε τέτοιες συνθήκες είναι δύσκολο να βγει στην επιφάνεια ποιος καθοδήγησε την τρομοκρατική αυτή ενέργεια. Η ηγεσία των ΗΠΑ δεν έχει συμφέρον να λάμψει η αλήθεια, αλλά να κυριαρχήσει η υποψία εναντίον των αντιπάλων κρατών και λαών, ώστε να δικαιολογηθούν νέες επιθέσεις και ανομίες τους."

"Οι στόχοι που οι ΗΠΑ θέτουν στο στόχαστρό τους αφορούν χώρες και περιοχές στρατηγικής σημασίας, όπως είναι το Αφγανιστάν, το Ιράκ και άλλες αραβικές χώρες. Πρόκειται για επιδίωξη να κατακτηθούν ολοκληρωτικά όλοι οι πετρελαϊκοί δρόμοι, να ασκηθεί επιθετική πολιτική από τη μια εναντίον της Ρωσίας, εναντίον άλλων κρατών που προέκυψαν από τη διάλυση της ΕΣΣΔ, και από την άλλη εναντίον της Κίνας. Επίσης παραμένει στο ιδιαίτερο στόχαστρό τους η περιοχή της Μέσης Ανατολής."

"Η ΚΕ εκτιμά πως βρισκόμαστε μπροστά στην ανάπτυξη ενός ιδιαίτερα επικίνδυνου επιτελικού σχεδίου, που θα βάλει σε κίνδυνο την ασφάλεια, την ειρήνη και τη σταθερότητα σε ευρύτερες περιοχές του πλανήτη μας, με απρόβλεπτες συνέπειες στην πορεία, καθώς θα εμπλακούν ένα μεγάλο μέρος χωρών και οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις θα πάρουν πιο ανοιχτή μορφή.
Η ΚΕ του ΚΚΕ απορρίπτει την ψύχωση που αναπτύσσεται σε βάρος των μουσουλμανικών λαών, εναντίον των Αράβων. Καταδικάζει κάθε διάκριση λαών με βάση τον πολιτισμό και τη θρησκεία, τις θεωρίες περί σύγκρουσης πολιτισμών. Τέτοιες θεωρίες δε δίνουν μόνο άφεση αμαρτιών για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι ιμπεριαλιστές, επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν όλα τα εγκληματικά και φιλοπόλεμα σχέδια από δω και εμπρός."

"Για τον ελληνικό λαό οι συνέπειες θα είναι ακόμα πιο μεγάλες, λόγω και της γενικότερης κατάστασης στα Βαλκάνια, στην ευρύτερη περιοχή. Με πρόσχημα τους Ολυμπιακούς Αγώνες και κάτω από τις νέες πιέσεις των ΗΠΑ, η ελληνική κυβέρνηση θα προχωρήσει σε ένα νέο κύμα αυταρχισμού, σε νέα μέτρα περιστολής των δημοκρατικών και πολιτικών ελευθεριών, μπροστά στο νέο κύκλο των αντιλαϊκών μέτρων που σχεδιάζει (υγεία, συνταξιοδοτικό, ιδιωτικοποιήσεις, πρόνοια κ.ά.)."

Είναι προφανές ότι όντας κόμμα που ζει στην κοσμάρα του, εμπνεόμενο από νεκρές ιδέες, στηριγμένο σε απολιθωμένες σκέψεις και τυφλωμένο από τον στείρο και ανεξήγητο αντιαμερικανισμό του, έπεσε τραγικά έξω στις ερμηνείες, τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις του.

Επιστροφή...

2009-09-03T19:48:00.004+03:00

Καλές οι μακρόχρονες καλοκαιρινές διακοπές (απο το ίντερνετ εννοώ), αλλά καιρός να επιστρέφουμε στην καθημερινότητα σιγά σιγά.

Με αφορμή την τεράστια καταστροφή στην Βορειοανατολική Αττική απο τις φετινές πυρκαγιές, ένας φίλος μου συνέστησε να ρίξω μια ματιά στο site http://www.oxistoxyta.gr/ που έχουν δημιουργήσει κάτοικοι και φορείς της περιοχής. Αρκετά ενδιαφέρουσα προσπάθεια που δίνει αρκετές απαντήσεις για τις θέσεις των κατοίκων και δημιουργεί ακόμα περισσότερες ερωτήσεις σχετικά με την επιμονή να δημιουργηθεί πάση θυσία ΧΥΤΑ στη συγκεκριμένη περιοχή, επιβάλλοντάς τον ακόμα και με τα ΜΑΤ.

Δεν είναι ο ΧΥΤΑ όμως που θέλω να θίξω εδώ, αλλά κάποιες πρώτες σκέψεις σχετικά με την εξέλιξη της φωτιάς με αφορμή τη φωτογραφία με τα πυροσβεστικά οχήματα παραταγμένα δίπλα στα οχήματα του εργολάβου, καθώς και τις μαρτυρίες που αναφέρονται στο site.

Ποια η ανάγκη να φυλάνε τουλάχιστον 4 πυροσβεστικά οχήματα τα μηχανήματα του εργολάβου από τυχόν αναζωπύρωση;
Οι δύο κλούβες των ΜΑΤ που απομακρύνθηκαν με το ξέσπασμα της πυρκαγιάς τι δουλειά είχαν στην περιοχή Παρασκευή βράδυ; Προφανώς φυλούσαν τα μηχανήματα του ΧΥΤΑ, αλλά γιατί; Από πότε η φύλαξη ιδιωτικών χώρων και μηχανημάτων είναι δουλειά των ΜΑΤ;
Αν εμποδίστηκαν οι κάτοικοι να πάνε στο χώρο της φωτιάς με υδροφόρες, αυτό σημαίνει πως ο δρόμος ήταν κλειστός από την αστυνομία, άρα και ελεγχόμενος. Πώς τότε διέφυγαν οι εμπρηστές;
Κάποιος που πάει και βάζει φωτιά σε μια περιοχή που, από ότι διαβάζουμε στις εφημερίδες, εδώ και τρεις μήνες έχει γεμίσει αστυνομικούς, ΜΑΤατζήδες και ασφαλίτες, τί έχει; Μεγάλο θράσος, μεγάλα αρ....ια, μεγάλες "πλάτες", μεγάλα συμφέροντα, μεγάλη σιγουριά ότι δεν θα τον πειράξει κανείς;
Για τα δύο νέα μέτωπα που σύμφωνα με τις μαρτυρίες ξεπήδησαν το πρωί με απόσταση 5 χιλιομέτρων φταίνε ο κακός συντονισμός, οι λάθος εκτιμήσεις, οι φλεγόμενες αλεπούδες ή τα υπερ-κουκουνάρια;

Τέλος πάντων. Μαύρισε η ψυχή μας και φέτος. Καλό αγώνα στους κατοίκους εύχομαι και καλό κουράγιο να αντιμετωπίσουν αυτή την καταστροφή.

Η "Νίκη της Δημοκρατίας"...

2009-09-03T19:41:00.002+03:00

... ή, με άλλα λόγια, θέλει ο φασίστας να κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει!

Το ΠΑΣΟΚ πήρε το μήνυμα των Ευρωεκλογών

2009-06-26T19:22:00.004+03:00

Στην εκτίμηση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών αναφέρεται ότι η επίθεση που έχει ξεκινήσει από το 2007 με συνεχείς προβοκάτσιες εναντίον του ΚΚΕ αποκρούστηκε μεν με σχετική επιτυχία, κατάφερε ωστόσο να ανακόψει, έστω και λίγο, τη δυναμική που έχει αναπτυχθεί μέσα στην κοινωνία υπέρ του Κόμματος και της δράσης του, ή τουλάχιστον την έκφρασή της και στα εκλογικά αποτελέσματα.

Όπως φαίνεται και από την εισήγηση στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, αυτή η προβοκατόρικη τακτική εκτιμούν ότι απέδωσε κάποιους καρπούς. Εντελώς τυχαία λοιπόν, μερικές μέρες μετά τη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου βρέθηκε και πάλι στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας ο Πάγκαλος, να ξαναπιάνει το γνωστό τροπάρι για τα οικονομικά του ΚΚΕ και την άρνηση ελέγχου τους.

Τώρα όμως δεν έχουμε προεκλογική περίοδο, οπότε του πετάξαμε στη μούρη την τελευταία Έκθεση Ορκωτών Λογιστών για τον ισολογισμό του Κόμματος, καθώς και την Έκθεση της Επιτροπής Ελέγχου των Οικονομικών των Κομμάτων της Βουλής.

Ακόμα δεν έχουμε λάβει απάντηση...

ΥΓ1. Εκεί στο Κίνημα έχουν βρει πού πήγαν τα 1.000.000 μάρκα;

ΥΓ2. Οι Κ. Βρεττός (Βουλευτής ΠΑΣΟΚ) και Β. Αποστολάτος (Βουλευτής ΛΑΟΣ) που συνυπογράφουν την Έκθεση της Βουλής θα διαγραφούν από τα κόμματά τους επειδή δεν φρόντισαν να ενημερώσουν για αυτή τους "κύριους" Πάγκαλο και Καρατζαφέρη;

ΥΓ3. Ο δημοσιογραφίσκος της ΝΕΤ που σχολίασε ότι "σε κάποιον με τόσο μεγάλο ταλέντο συγχωρούνται τα πάντα" θα πήγαινε να αφήσει τα παιδιά του να περάσουν το καλοκαίρι τους στο ράντσο του Michael Jackson;

Μέσα Μαζικής... Ενημέρωσης (?)

2009-06-21T20:56:00.006+03:00

Το επίπεδο του Λαμπράκη, του Μπόμπολα και του Τεγόπουλου, των φυλλάδων τους και των "δημοσιογράφων", "αναλυτών" και "ρεπόρτερ" που απασχολούν το ξέρουμε εδώ και χρόνια, όπως και τους ρόλους που καλούνται κάθε φορά ανά διαστήματα να παίξουν και που, εντελώς τυχαία, είναι πάντα ενάντια στο πραγματικά επικίνδυνο λαϊκό κίνημα και τις εκφράσεις του. Έχει πλάκα όμως όταν ξεμπροστιάζονται στο ευρύ κοινό κάτι "αντικειμενικές" εφημερίδες με τα "έγκυρα" ρεπορτάζ τους και τις "αποκλειστικότητές" τους. Μετά λοιπόν τη συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Κομισιόν Ζακ Μπαρό στην Ελευθεροτυπία η οποία ποτέ δεν έγινε, ήρθαν τα "ρεπορτάζ" των έντυπων κυριακάτικων εκδόσεων του Βήματος και του Έθνους από τη χθεσινή συνάντηση Καραμανλή - Ερντογάν που επίσης δεν έγινε ποτέ. Μάλιστα μεταφέρουν εκτενώς και με κάθε λεπτομέρεια το κλίμα που επικράτησε, αλλά και το τι συζητήθηκε στην εν λόγω συνάντηση.

Πήξαμε στην έγκαιρη, έγκυρη και αντικειμενική ενημέρωση, ε;

Απλά...ΚΚΕ!

2009-06-06T18:58:00.001+03:00

Έτσι απλά, εμπρός για το διψήφιο ποσοστό και τον τρίτο Ευρωβουλευτή.

Καλή ψήφο Σύντροφοι!

Κακιούλες και απορίες εν' όψει Ευρωεκλογών

2009-05-26T18:56:00.004+03:00

Λέτε η «αθώα» εμμονή του ΛΑΟΣ για τον «Γερμανό» να οφείλεται στην τεράστια συμπάθεια των πολιτικών προγόνων του συγκεκριμένου χώρου προς κάτι άλλους Γερμανούς που είχαν βρεθεί προ καιρού στα μέρη μας;

Αλήθεια, την οικολογία ο Καφετζόπουλος την ανακάλυψε πριν ή μετά την περίοδο που έβγαινε καθημερινά στα τηλεοπτικά πάνελ ως η φωνή του σκεπτόμενου ΠΑΣΟΚ που προβληματίζεται για την κατάσταση του Κινήματος υπό την ηγεσία του Γιωργάκη;

Όταν οι τέσσερις ηγετικές ιδρυτικές φυσιογνωμίες του σχήματος στο οποίο συμμετέχεις προσεγγίζουν ή και ξεπερνούν στο σύνολο τα 250 χρόνια σε ηλικία, τα 100 χρόνια σε ενασχόληση με τα κοινά (με ή χωρίς κοινοβουλευτική παρουσία) και έχουν αλλάξει πολιτικό σχηματισμό τουλάχιστον δύο φορές ο καθένας τα τελευταία χρόνια, πόσο θράσος χρειάζεται κε Μαρκουλάκη να προσπαθείς να μας πείσεις πως δεν εκπροσωπείς επαγγελματίες πολιτικούς, αλλά σκεπτόμενους πολίτες που αποφάσισαν απλώς να αναλάβουν ΔΡΑΣΗ;

Ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας με απεμπλουτισμένο Ουράνιο σε ποια ακριβώς οικολογική δραστηριότητα εντάσσεται και υποστηρίχτηκε με τόση ζέση στο παρελθόν από τους Ευρωπαίους Πράσινους;

Αν στο «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» η ΝΔ εκφράζει την «Βαρβαρότητα», τότε το ΠΑΣΟΚ μάλλον εκφράζει το «ή», γιατί σίγουρα δεν εκφράζει τον «Σοσιαλισμό».

Όταν βλέπετε τον Γιωργάκη να κραυαγάζει «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» δεν σας έρχεται αυθόρμητα να φωνάξετε «Βαρβαρότητα! Βαρβαρότητα!»;

Πόσο χαρούμενος πρέπει να είναι κάποιος που θα δουλεύει σε μια «πράσινη» επιχείρηση 13 ώρες την ημέρα, θα πληρώνεται μόνο για τις 9 «ενεργές» ώρες, οι εργοδοτικές ασφαλιστικές του εισφορές θα καλύπτονται από το κράτος (δηλαδή από τον ίδιο), θα φορολογείται περισσότερο από το αφεντικό του λογω των φοροαπαλλαγών για την «πράσινη» επένδυση και θα δουλεύει 3 μέρες τη βδομάδα για 7 μήνες και 6 μέρες τη βδομάδα για 5 μήνες; (Για την απάντηση ρωτήστε το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τους Οικολόγους)

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι όργανο των μονοπωλίων και πρέπει να ανατραπεί, επειδή όμως είναι δύσκολο αυτό ας προσπαθήσουμε να την μεταρρυθμίσουμε ώστε να γίνει πιο ανθρώπινη, κάτι που όμως είναι μάταιο καθώς έχει σαφή καπιταλιστικό χαρακτήρα που δεν αλλάζει, αξίζει όμως μια προσπάθεια να τον «πειράξουμε» λίγο ώστε να ανταποκρίνεται περισσότερο στις ανθρώπινες ανάγκες και λιγότερο στα κέρδη, τα οποία βεβαίως πρέπει να εξαλειφθούν και άρα πρέπει να διαλυθεί η Ε.Ε. που τα στηρίζει καθώς είναι όργανο των μονοπωλίων, επειδή όμως είναι δύσκολο αυτό ας προσπαθήσουμε να τη μεταρρυθμίσουμε ώστε να γίνει πιο ανθρώπινη, κάτι που όμως είναι μάταιο κλπ... (Αν μπερδευτήκατε ζητήστε από τον ΣΥΡΙΖΑ να σας το ξεδιαλύνει)

Το σύνθημα «Ο πλούτος ανήκει σ’ αυτούς που τον παράγουν» και όσα αυτό συνεπάγεται εμπίπτει στην «κοινή λογική» που ευαγγελίζεστε ή δεν είναι όσο ΔΡΑΣτήριο θέλετε;

Να σταλούν παρακαλώ στον Περισσό οι εφοριακοί που, με τη συνοδεία εισαγγελέα, έλεγξαν τα οικονομικά της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, του ΛΑΟΣ, των Οικολόγων, της Ένωσης Κεντρώων, της Δράσης, των Δημοκρατικών, του...

Γιατί η «ελεύθερη αγορά» θέλει κανόνες και περιορισμούς για να λειτουργήσει;

Στο ερώτημα "Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ τι απαντά;

Αφού όλα τα επικείμενα μέτρα θα μας οδηγήσουν έξω από την κρίση, θα βελτιώσουν την καθημερινότητα του πολίτη και θα βάλουν τη βάση για μια ισχυρότερη Ελλάδα, γιατί συνεπάγονται πολιτικό κόστος και θα ανακοινωθούν μετά τις Ευρωεκλογές;

Όλοι όσοι προπαγανδίζουν ολημερίς κι οληνυχτίς την αποχή από τις Ευρωεκλογές, θα πάνε να ψηφίσουν;

Και μια απορία από παλαιότερο post:

Σαν πολλά πρωτοσέλιδα με γκάλοπ δεν έχουν δημοσιεύσει τον τελευταίο χρόνο κάποιοι που δεν καθορίζουν την πολιτική τους δραστηριότητα με βάση τις δημοσκοπήσεις;

Όλοι Πανσπουδαστική!

2009-05-13T08:00:00.000+03:00

Τι γιορτάσαμε στις 9 Μαΐου;

2009-05-12T21:21:00.004+03:00

Δελτίο Τύπου

Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν στο κέντρο της Αθήνας οι εκδηλώσεις του Σαββάτου για τον εορτασμό της Μέρας της Ευρώπης.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με μουσική εκδήλωση στην Πλ. Ομονοίας, όπου μεταξύ άλλων ακούστηκαν εμβατήρια, τα οποία ανέδειξαν την αποφασιστικότητα των παρευρισκομένων στην πορεία προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, καθώς και την εκτίμησή τους προς μεγάλους Γερμανούς καλλιτέχνες του παρελθόντος (π.χ. Βαγκνερ). Οι συμμετέχοντες φορούσαν μπλούζες με γερμανικά και κέλτικα σύμβολα, κάνοντας έτσι σαφή αναφορά στο κοινό ιστορικό παρελθόν των λαών της Ευρώπης, ιδιαίτερα κατά την περίοδο 1939-1945 που αποτέλεσε την πρώτη προσπάθεια ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης του 20ου αιώνα. Τα ίδια σύμβολα έφεραν και πάνω στις ασπίδες με τις οποίες ήταν εφοδιασμένοι, θέλοντας έτσι να δείξουν ότι η ιστορική μνήμη μπορεί να μας προστατεύσει απέναντι στις προκλήσεις του μέλλοντος. Επίσης σε μια κίνηση σαφούς αποδοκιμασίας των νέων μέτρων ποινικοποίησης της κουκούλας, ήταν όλοι εφοδιασμένοι με κουκούλες και κράνη.

Στη συνέχεια οι παρευρισκόμενοι ξεκίνησαν τις προετοιμασίες για την πορεία τους λέγοντας συνθήματα που συνδέονται με την ιστορική αυτή ημέρα, όπως συνθήματα που αναφέρονται στις βασικές αρχές της συνθήκης του Μάαστριχτ (π.χ. «Έξω οι ξένοι» - σαφής αναφορά στην ελευθερία κίνησης εργαζομένων), καθώς και συνθήματα που αναδεικνύουν την ιδιαιτερότητα του κάθε λαού μέσα στα πλαίσια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης (π.χ. «Η Ελλάδα στους Έλληνες»). Σαφής αναφορά στην ένδοξη ιστορία του λαού μας και τις αντιστασιακές του οργανώσεις αποτέλεσε και η εκφώνηση του συνθήματος «Αίμα. Τιμή. Χρυσή Αυγή».

Ακολούθησε πορεία προς το «άσυλο υποδοχής μεταναστών» που έχει διαμορφωθεί στους χώρους του παλαιού Εφετείου στην οδό Σωκράτους. Για την αντιμετώπιση της απελπιστικής κατάστασης στην οποία βρίσκονται όσοι διαμένουν εκεί, η πορεία, με την αγαστή συνεργασία της αστυνομίας, τους πρόσφερε πέτρες και καδρόνια προκειμένου να προχωρήσουν στην επιδιόρθωση του χώρου, καθώς και βομβίδες κρότου λάμψης για την απομάκρυνση των τρωκτικών και την αντιμετώπιση της έλλειψης ηλεκτρικού ρεύματος. Τους παρότρυναν επίσης να προχωρήσουν στην αποσυμφόρηση του χώρου φωνάζοντάς τους «Φύγετε από εδώ» κλπ. Υποσχέθηκαν τέλος πως θα επανέλθουν δριμύτεροι, προφανώς για να βοηθήσουν στην επίλυση και άλλων προβλημάτων του συγκεκριμένου χώρου.

Οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν με μουσικοχορευτικό δρώμενο στο οποίο συμμετείχαν πολιτιστικές ομάδες της αστυνομίας, των συμμετεχόντων στην πορεία και των ομάδων υποστήριξης των μεταναστών.

ΥΓ. Μετά την επιτυχία αυτών των εκδηλώσεων γίνεται φανερό πως όσοι επιμένουν να θυμούνται και να γιορτάζουν την 9η Μαΐου ως Μέρα της Αντιφασιστική Νίκης των Λαών, είναι κολλημένοι στο παρελθόν και δεν μπορούν να αντιληφθούν τις προκλήσεις του παρόντος και τις ευκαιρίες του μέλλοντος.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε επίσης και τα:

http://www.news247.gr/a/42!86425

http://afroditealsalech.blogspot.com/2009/05/blog-post_10.html

Εργατική Πρωτομαγιά - Κόκκινη Πρωτομαγιά

2009-05-01T03:20:00.012+03:00

Δεν ήθελα να γράψω τίποτα ιδιαίτερο για την Πρωτομαγιά. Λίγο να ψάξει κανείς θα βρεί άπειρα αφιερώματα, χρονολόγια, αναλύσεις, σκέψεις από κάθε ιδεολογική σκοπιά. Δεν γίνεται όμως Πρωτομαγιά χωρίς ανάμνηση των εργατικών αγώνων και των νεκρών τους, όπως δεν νοείται Πρωτομαγιά χωρίς να τιμούμε το Γιάννη Ρίτσο που γεννήθηκε σαν σήμερα πριν από 100 χρόνια. Σε όλους αυτούς λοιπόν αφιερωμένος ο "Επιτάφιος", ένα από τα συγκλονιστικότερα έργα της ελληνικής, ίσως και παγκόσμιας, λογοτεχνίας, ένας ύμνος στους νεκρούς της εργατικής τάξης, μια υπόσχεση πως θα τους τιμούμε πάντα μέσα από τους δικούς μας αγώνες.

Το ιστορικό πρωτοσέλιδο του

Ριζοσπάστη στις 10/5/36

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ

(αποσπάσματα)

(Θεσσαλονίκη. Μάης του 1936. Μια μάνα, καταμεσής του δρόμου, μοιρολογάει το σκοτωμένο παιδί της. Γύρω της και πάνω της, βουίζουν και σπάζουν τα κύματα των διαδηλωτών των απεργών καπνεργατών. Εκείνη συνεχίζει το θρήνο της):

Γιε μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου,
πουλάκι της φτωχιάς αυλής, ανθέ της ερημιάς μου,

πώς κλείσαν τα ματάκια σου και δε θωρείς που κλαίω
και δε σαλεύεις, δε γρικάς τα που πικρά σου λέω;

Γιόκα μου, εσύ που γιάτρευες κάθε παράπονο μου,
που μάντευες τι πέρναγα κάτου απ᾿ το τσίνορο μου,

τώρα δε με παρηγοράς και δε μου βγάζεις άχνα
και δε μαντεύεις τις πληγές που τρώνε μου τα σπλάχνα;

Πουλί μου, εσύ που μούφερνες νεράκι στην παλάμη
πως δε θωρείς που δέρνουμαι και τρέμω σαν καλάμι;

Στη στράτα εδώ καταμεσής τ᾿ άσπρα μαλλιά μου λύνω
και σου σκεπάζω της μορφής το μαραμένο κρίνο.

Φιλώ το παγωμένο σου χειλάκι που σωπαίνει
κι είναι σα να μου θύμωσε και σφαλιγμένο μένει.

Δε μου μιλείς κι η δόλια εγώ τον κόρφο δες, ανοίγω
και στα βυζιά που βύζαξες τα νύχια, γιε μου, μπήγω.

ΙΙ

Κορώνα μου, αντιστύλι μου, χαρά των γερατειώ μου,
ήλιε της βαρυχειμωνιάς, λιγνοκυπάρισσό μου,

πώς μ' άφησες να σέρνουμαι και να πονώ μονάχη
χωρίς γουλιά, σταλιά νερό και φως κι ανθό κι αστάχυ;

Με τα ματάκια σου έβλεπα της ζωής κάθε λουλούδι,
με τα χειλάκια σου έλεγα τ' αυγερινό τραγούδι.

Με τα χεράκια σου τα δυο, τα χιλιοχαϊδεμένα,
όλη τη γης αγκάλιαζα κι όλ' είτανε για μένα.

Νιότη απ' τη νιότη σου έπαιρνα κι ακομη αχνογελούσα,
τα γερατειά δεν τρόμαζα, το θάνατο αψηφούσα.

Και τώρα πού θα κρατηθώ, πού θα σταθώ, που θάμπω,
που απόμεινα ξερό δεντρί σε χιονισμένο κάμπο;

Γιε μου, αν δε σου 'ναι βολετό να 'ρθεις ξανά σιμά μου,
πάρε μαζί σου εμένανε, γλυκειά μου συντροφιά μου.

Κι αν είν' τα πόδια μου λιγνά, μπορώ να πορπατήσω
κι αν κουραστείς, στον κόρφο μου, γλυκά θα σε κρατήσω.

ΙΙΙ

Μαλλιά σγουρά που πάνω τους τα δάχτυλα περνούσα
τις νύχτες που κοιμόσουνα και πλάι σου ξαγρυπνούσα.

Φρύδι μου, γαϊτανόφρυδο και κοντυλογραμμένο,
καμάρα που το βλέμμα μου κούρνιαζε αναπαμένο.

Μάτια γλαρά που μέσα τους αντίφεγγαν τα μάκρη
πρωινού ουρανού, και πάσκιζα μην τα θαμπώσει δάκρυ.

Χείλι μου μοσκομύριστο που ως λάλαγες ανθίζαν
λιθάρια και ξερόδεντρα κι αηδόνια φτερουγίζαν.

Στήθεια πλατιά σαν τα στρωτά φτερούγια της τρυγόνας
που πάνωθε τους κόπαζε κ' η πίκρα μου κι ο αγώνας.

Μπούτια γερά σαν πέρδικες κλειστές στα παντελόνια
που οι κόρες τα καμάρωναν το δείλι απ᾿ τα μπαλκόνια.

Και γω, μη μου βασκάνουνε, λεβέντη μου, τέτοιο άντρα,
σου κρέμαγα το φυλαχτό με τη γαλάζια χάντρα.

Μυριόριζο, μυριόφυλλο κ᾿ ευωδιαστό μου δάσο,
πως να πιστέψω η άμοιρη πως μπόραε να σε χάσω;

ΙV

Γιε μου, ποιά Μοίρα στο 'γραφε και ποιά μου το 'χε γράψει
τέτοιον καημό, τέτοια φωτιά στα στήθεια μου ν' ανάψει;

Πουρνό - πουρνό μου ξύπνησες, μου πλύθηκες, μου ελούστης
πριχού σημάνει την αυγή μακριά ο καμπανοκρούστης.

Κοίταες μην έφεξε συχνά - πυκνά απ' το παραθύρι
και βιαζόσουν σα να 'τανε να πας σε πανηγύρι.

Είχες τα μάτια σκοτεινά, σφιγμένο το σαγόνι
κι είσουν στην τόλμη σου γλυκός, ταύρος μαζί κι αηδόνι.

Και γω η φτωχειά κ' η ανέμελη και γω η τρελλή κ' η σκύλα,
σου 'ψηνα το φασκόμηλο κι αχνή η ματιά μου εφίλα

μια - μια τις χάρες σου, καλέ, και το λαμπρό σου θώρι
κι αγαλλόμουν και γέλαγα σαν τρυφερούλα κόρη,

Κι ουδέ κακόβαλ στιγμή κι ουδ' έτρεξα ξοπίσω
τα στήθεια μου να βάλω μπρος τα βόλια να κρατήσω.

Κι έφτασ' αργά κι, ω, που ποτές μην έφτανε τέτοια ώρα
κι, ω, κάλλιο να γκρεμίζονταν στο καύκαλό μου η χώρα.

Σήκω, γλυκέ μου, αργήσαμε· ψηλώνει ο ήλιος· έλα,
και το φαγάκι σου ερημο θα κρύωσε στην πιατέλα.

Η μπλέ σου η μπλούζα της δουλειάς στην πόρτα κρεμασμένη
θα καρτεράει τη σάρκα σου τη μαρμαρογλυμμένη.

Θα καρτεράει το κρύο νερό το δροσερό σου στόμα,
θα καρτεράει τα χνώτα σου τ᾿ ασβεστωμένο δώμα.

Θα καρτεράει κ᾿ η γάτα μας στα πόδια σου να παίξει
κι ο ήλιος αργός θα καρτερα στα μάτια σου να φέξει.

Θα καρτεράει κ᾿ η ρούγα μας τ᾿ αδρό περπάτημά σου
κ᾿ οἱ γρίλιες οἱ μισάνοιχτες τ᾿ αηδονολάλημά σου.

Και τα συντρόφια σου, καλέ, που τις βραδιές ερχόνταν
και λέαν και λέαν κι απ᾿ τα ίδια τους τα λόγια εφλογιζόνταν

και μπάζανε στο σπίτι μας το φώς, την πλάση ακέρια,
παιδί μου, θα σε καρτεράν να κάνετε νυχτέρια.

Και γώ θα καρτεράω σκυφτή βραδί και μεσημέρι
ναρθει α καλός μου, α θάνατος, κοντά σου να με φέρει.

Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω,
άνοιξη, γιε, που αγάπαγες κι ανέβαινες απάνω

στο λιακωτό και κοίταζες και δίχως να χορταίνεις
άρμεγες με τα μάτια σου το φως της οικουμένης.

Και με το δάχτυλο απλωτό μου τά 'δειχνες ένα-ένα
τα όσα γλυκά, τα όσα καλά κι αχνά και ροδισμένα

και μού 'δειχνες τη θάλασσα να φέγγει πέρα, λάδι,
και τα δεντρά και τα βουνά στο γαλανό μαγνάδι

και τα μικρά και τα φτωχά, πουλιά, μερμήγκια, θάμνα,
κι αυτές τις διαμαντόπετρες που ίδρωνε δίπλα η στάμνα.

Μα, γιόκα μου, κι αν μού 'δειχνες τ' αστέρια και τα πλάτια,
τά 'βλεπα εγώ πιο λαμπερά στα θαλασσιά σου μάτια.

Και μου ιστορούσες με φωνή γλυκειά, ζεστή κι αντρίκια
τόσα όσα μήτε του γιαλού δε φτάνουν τα χαλίκια

και μού 'λεες, γιε, πως όλ' αυτά τα ωραία θά 'ναι δικά μας,
και τώρα εσβήστης κ' έσβησε το φέγγος κ' η φωτιά μας.

VIII

Πού πέταξε τ' αγόρι μου; πού πήγε; πού μ' αφήνει;
Χωρίς πουλάκι το κλουβί, χωρίς νεράκι η κρήνη.

Δεν έμενες, καρδούλα μου, στ' άσπρο μικρούλι σπίτι,
να σ' έχω σαν αφέντη μου, να σ' έχω σαν σπουργίτι,

να ταΐζω σε στη φούχτα μου σπυρί - σπυρί τη ζωή μου
και μες στον ίσκιο σου να ζω, καμαρωτό δεντρί μου.

Καμιάς κοπέλας θησαυρό δε στάθηκες να πάρεις∙
έφευγες πάντα εμπρός λαμπρός και πάντα καβαλλάρης.

Κ' είταν χαρά σου να σκορπάς, και δόξα σου να παίρνουν,
ν' ανασηκώνεις απ' τη γης τα όσα βογγούν και γέρνουν.

Κι όλα τα πλούτια σου, γλυκέ, στον κόσμο εχάριζές τα
κι όλα τα χάρισες, κ' εμέ μ' αφήκες δίχως ζέστα.

Γιε μου, δεν ξέρω αν πρέπει μου να σκύβω, να σπαράζω,
για πρέπει μου όρθια να σταθώ, να σε χιλιοδοξάζω.

Πότε τις χάρες σου, μια - μια, τις παίζω κομπολόι,
πότε ξανά, λυγμό - λυγμό, τις δένω μοιρολόι.

Ω Παναγιά μου, αν είσουνα, καθώς εγώ, μητέρα,
βοήθεια στο γιό μου θα 'στελνες τον Άγγελο από πέρα.

Κι, αχ, Θέ μου, Θέ μου, αν είσουν Θεος κι αν είμασταν παιδιά σου
θα πόναγες καθώς εγώ, τα δόλια πλάσματά σου.

Κι αν είσουν δίκειος, δίκαια θα μοίραζες την πλάση,
κάθε πουλί, κάθε παιδί να φάει και να χορτάσει.

Γιέ μου, καλά μου τα 'λεγε το γνωστικό σου αχείλι
κάθε φορά που ορμήνευε, κάθε φορά που εμίλει:

Εμείς ταγίζουμε ζωή στο χέρι: περιστέρι,
κ᾿ εμείς ουτ᾿ ένα ψίχουλο δεν έχουμε στο χέρι.

Εμείς κρατάμε όλη τη γης μες στ᾿ αργασμένα μπράτσα
και σκιάχτρα στέκουνται οι Θεοί κι αφέντη έχουνε φάτσα.

Αχ, γιέ μου, πια δε μου 'μεινε καμιά χαρά και πίστη,
και το χλωμό και το στερνό καντήλι μας εσβήστη.

Και, τώρα, επά σε ποιά φωτιά τα χέρια μου θ᾿ ανοίγω,
τα παγωμένα χέρια μου ναν τα ζεστάνω λίγο;

XVII

Βασίλεψες, αστέρι μου, βασίλεψε όλη η πλάση,
κι ο ήλιος, κουβάρι ολόμαυρο, το φέγγος του έχει μάσει.

Κόσμος περνά και με σκουντά, στρατός και με πατάει
κ' εμέ το μάτι ουδέ γυρνά κι ουδέ σε παρατάει.

Και δες, μ' ανασηκώνουνε χιλιάδες γιους ξανοίγω,
μα, γιόκα μου, απ' το πλάγι σου δε δύνουμαι να φύγω.

Όμοια ως εσένα μου μιλάν και με παρηγοράνε
και την τραγιάσκα σου έχουνε, τα ρούχα σου φοράνε.

Την άχνα απ' την ανάσα σου νοιώθω στο μάγουλο μου,
αχ, κ' ένα φως, μεγάλο φως, στο βάθος πλέει του δρόμου.

Τα μάτια μου σκουπίζει τα μια φωτεινή παλάμη,
αχ, κ ή λαλιά σου, γιόκα μου, στο σπλάχνο μου έχει δράμει.

Και να που ανασηκώθηκα∙ το πόδι στέκει ακόμα∙
φως ιλαρό, λεβέντη μου, μ' ανέβασε απ' το χώμα.

Τώρα οι σημαίες σε ντύσανε. Παιδί μου, εσύ, κοιμήσου,
και γω τραβάω στ' αδέρφια σου και παίρνω τη φωνή σου.

Γλυκέ μου, εσύ δε χάθηκες, μέσα στις φλέβες μου είσαι.
Γιε μου, στις φλέβες ολουνών, έμπα βαθιά και ζήσε.

Δες, πλάγι μας περνούν πολλοί, περνούν καβαλαραίοι,
όλοι στητοί και δυνατοί και σαν κι εσένα ωραίοι.

Ανάμεσά τους, γιόκα μου, θωρώ σε αναστημένο,
το θώρι σου στο θώρι τους μυριοζωγραφισμένο.

Κι εγώ η φτωχή κι εγώ η λιγνή, μεγάλη μέσα σ’ όλους,
με τα μεγάλα νύχια μου κόβω τη γη σε σβώλους.

Και τους πετάω κατάμουτρα στους λύκους και στ’ αγρίμια
που μου ’καναν της όψης σου το κρούσταλλο συντρίμμια.

Κι ακολουθάς και συ νεκρός, κι ο κόμπος του λυγμού μας
δένεται κόμπος του σκοινιού για το λαιμό του οχτρού μας.

Κι ως το ’θελες (ως το ’λεγες τα βράδια με το λύχνο)
ασκώνω το σκεβρό κορμί και τη γροθιά μου δείχνω.

Κι αντίς τ’ άφταιγα στήθια να γδέρνω, δες, βαδίζω
και πίσω από τα δάκρυα μου τον ήλιο αντικρίζω.

Γιε μου, στ’ αδέλφια σου τραβώ και σμίγω την οργή μου,
σου πήρα το ντουφέκι σου κοιμήσου, εσύ, πουλί μου.

Περί Αντικομμουνισμού

2009-04-26T14:55:00.003+03:00

Τόσο καιρό δεν προλάβαινα να γράψω τίποτα και έτσι άφησα πολλά πράγματα να περάσουν έτσι ασχολίαστα. Μεταξύ αυτών και η άθλια επίθεση του Πάγκαλου στο ΚΚΕ (για πολλοστή φορά) και η ακόμη πιο άθλια απόπειρα του Γιωργάκη να τη δικαιολογήσει και εκλογικεύσει με τρόπο που δεν θα δυσαρεστήσει όσους από τους αριστερούς ψηφοφόρους του σέβονται το Κόμμα, τους ανθρώπους του, την ιστορία του, τους αγώνες του.

Αντί απάντησης αναδημοσιεύω τα τρία άρθρα του Νίκου Μπογιόπουλου στο Ριζοσπάστη αυτή την εβδομάδα. Πιστεύω τα λένε όλα...

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

«Ενα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: Το φάντασμα του κομμουνισμού. Ολες οι δυνάμεις της γηρασμένης Ευρώπης έχουν συνάψει ιερά συμμαχία για να καταπολεμήσουν το φάντασμα αυτό. Ο πάπας και ο τσάρος, ο Μέτερνιχ και ο Γκιζό, οι γάλλοι ριζοσπάστες και οι γερμανοί αξιωματικοί».

Πρόκειται για το προοίμιο του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου». Γράφτηκε από τους Μαρξ και Ενγκελς πριν από 161 χρόνια. Θα μπορούσε να έχει γραφτεί πριν από δέκα μέρες. Με διαφορετικά πλέον τα ονόματα που την απαρτίζουν, η «ιερά συμμαχία» όλου του αστικού πολιτικού προσωπικού που συμμετέχουν στο «δημοκρατικό» ευρωκοινοβούλιο, εξέδωσαν το νέο τους ψήφισμα - συνέχεια του προηγούμενο περιβόητου αντικομμουνιστικού μνημονίου - σύμφωνα με το οποίο ο «ολοκληρωτικός κομμουνισμός» συνιστά ένα «έγκλημα» συνώνυμο του ναζισμού...

Να λοιπόν που οι Ευρωπαίοι Χριστιανοδημοκράτες, μαζί με τους Σοσιαλιστές, τους Φιλελεύθερους και τους Πράσινους, συνενώθηκαν κάτω από το πνεύμα ενός κοινού σημείου που διαπνέει την ιδεολογία τους: Τον αντικομμουνισμό.
Μια ιδεολογία που όσο υπήρχε το σοσιαλιστικό στρατόπεδο δεν περιορίστηκε στη στείρα και τη βαθιά συντηρητική σκουριά των αστών «δημοκρατών», που σε κάθε λαϊκή διεκδίκηση έβλεπαν «κομμουνιστικό δάκτυλο» και «συνοδοιπόρους», αλλά έγινε και η βασική προμετωπίδα των καθεστώτων (με τα οποία συμμάχησαν οι αστικές «δημοκρατίες»), που με φανερή ολοκληρωτική, δικτατορική και φασιστική μορφή, όπως η χούντα στην Ελλάδα το '67, τυράννησαν λαούς και χώρες.
Στα προηγούμενα, και ειδικά μετά την ανατροπή των σοσιαλιστικών χωρών, ο αντικομμουνισμός, δίπλα στην ανυπαρξία κάποιου σοβαρού θεωρητικού επιχειρήματος, ήρθε να προσθέσει και την ιστορική παραχάραξη, την ιστορική πλαστογράφηση μετατρέποντάς την σε επίσημη πολιτική απόφαση.

Προς τι - είναι μια εύλογη απορία - όλη αυτή η επίθεση σε μια ιδεολογία «τελειωμένη», «παλιωμένη», «ηττημένη», όπως η κομμουνιστική; Γιατί τέτοια επιμονή ο σημερινός πολιτικός συσχετισμός στην Ευρώπη να αξιοποιηθεί, ώστε να διαμορφωθεί μια «ιστορική» αντικομμουνιστική παρακαταθήκη για το μέλλον;
Ισως γιατί το μέλλον δε φαίνεται να εξελίσσεται και τόσο σίγουρο για όσους καθορίζουν το παρόν...
Οι μέθοδοι, τα μέσα, αλλά και οι διακηρυγμένες προθέσεις των αντικομμουνιστών του Ευρωκοινοβουλίου, όπως περιέχονται στο ίδιο αυτό το τελευταίο τους ψήφισμα, προδίδει και τις πραγματικές τους στοχεύσεις.
Διαβάζουμε, για παράδειγμα, στην πρόταση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, να ζητείται η καταδίκη του κομμουνισμού να λειτουργήσει σαν «προειδοποίηση προς τις μελλοντικές γενιές», πράγμα που θα επιτευχθεί με την «ενίσχυση των υπαρχόντων σχετικών χρηματοοικονομικών μέσων», προκειμένου να μπει σε εφαρμογή η «αναθεώρηση και ενημέρωση των ευρωπαϊκών σχολικών βιβλίων ιστορίας, προκειμένου να διδάσκονται όλοι οι μαθητές τις καταστροφικές συνέπειες των ολοκληρωτικών δικτατοριών»... Με περίπου ανάλογη φρασεολογία, στη δική τους πρόταση ψηφίσματος οι Φιλελεύθεροι ζητούσαν «να ενισχυθεί η διδασκαλία της ευρωπαϊκής ιστορίας» και οι Πράσινοι «μια συνολική επαναξιολόγηση της ευρωπαϊκής ιστορίας». Οσο για τους Σοσιαλιστές, διατείνονται τη θέση (την οποία αναμηρύκασε ο Γιώργος Παπανδρέου στην επιστολή του προς την Αλέκα Παπαρήγα - θέμα για το οποίο θα αναφερθούμε στα επόμενα σημειώματα της στήλης) ότι δεν υπάρχει «μονοπώλιο στην ερμηνεία της ιστορίας».
Προφανώς στα εγχειρίδια της ...«αντιμονοπωλιακής» προσέγγισης της ιστορίας όλων των παραπάνω, η ΕΣΣΔ δεν είναι η χώρα που έδωσε 20 εκατομμύρια νεκρούς στον αγώνα του Ανθρώπου κατά του ναζισμού και οι κομμουνιστές δεν είναι οι πρώτοι (και πολλές φορές οι μόνοι) που πάλεψαν και συνέτριψαν αυτό το «φίδι».

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

Στο χτεσινό σημείωμα της στήλης αναφερθήκαμε στο πρόσφατο αντικομμουνιστικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, το οποίο ήρθε να προστεθεί στο προ τριετίας αντικομμουνιστικό μνημόνιο, όπου, χωρίς περιστροφές, ομολογείτο ο βαθύτερος λόγος της αντικομμουνιστικής υστερίας των «κεφαλών» της ΕΕ: Ο κομμουνισμός είναι «εγκλημα». Και τα «εγκλήματά του», εξηγούσε το μνημόνιο στο εισηγητικό του μέρος, είναι απότοκο «της θεωρίας της πάλης των τάξεων»!

Η πάλη των τάξεων, λοιπόν... Αυτή είναι που πρέπει να «καταργηθεί». Που «δεν κολλάει» με την εποχή της «συναίνεσης», του «διαλόγου», της «κοινωνικής ειρήνης», της «συναδέλφωσης» μεταξύ κεφαλαιοκρατών και εργατών, με τους δεύτερους, τους εργάτες, να πληρώνουν, και όταν υπάρχει ανάκαμψη, και όταν υπάρχει κρίση.

Αφού, όμως, η πάλη των τάξεων δε γίνεται να «καταργηθεί» μέσω διαταγμάτων, θα πρέπει να συκοφαντηθεί, να ελεεινολογηθεί, να προβοκαριστεί, να στιγματιστεί και όπου είναι δυνατόν να ποινικοποιηθεί η δράση των κομμουνιστών. Εκείνων, δηλαδή, που δεν υποκλίνονται στο αμετάκλητο της αστικής κοινωνίας, καθώς «η ιστορία όλων των κοινωνιών που υπήρξαν μέχρι σήμερα είναι η ιστορία των ταξικών αγώνων», που πρωτοστατούν στην «οργάνωση των προλετάριων σε τάξη και συνακόλουθα σε πολιτικό κόμμα», που διακηρύσσουν ότι σκοπός τους είναι «η ανατροπή της αστικής κυριαρχίας, η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο», με στόχο την κατάργηση όλων των τάξεων και τη μετάβαση σε μια μη εκμεταλλευτική, αταξική κοινωνία, όπου «στη θέση της παλιάς αστικής κοινωνίας, με τις τάξεις και τις ταξικές της αντιθέσεις, θα έχουμε μια ένωση, μέσα στην οποία η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός θα είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων» («Κομμουνιστικό Μανιφέστο»).

Είναι προφανές ότι αυτή η προοπτική, της απελευθέρωσης του ανθρώπου από τα δεσμά της εκμετάλλευσης, δε ...συμφέρει όσους κατέχουν τις αλυσίδες της εκμετάλλευσης. Κι αφού δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν σε επίπεδο ιδεών με τους κομμουνιστές, κατασκευάζουν την «ιστορία» στα μέτρα τους, έτσι ώστε να φαίνεται πως πίσω από τις κομμουνιστικές ιδέες υπάρχει κάτι το «εγκληματογόνο» και η απόδειξη περί τούτου είναι οι «εγκληματικές» πράξεις του κομμουνιστικού «ολοκληρωτισμού» που είναι συνώνυμος του ναζισμού!
Μάρτυράς τους, δε, η «Ιστορία»! Ετσι, στο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, στο πλαίσιο αυτού του (αντι)ιστορικού «κόψε - ράψε», ζητούν «να καθιερωθεί η 23η Αυγούστου ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης» κατά του κομμουνισμού και του ναζισμού. Γιατί η 23η Αυγούστου; Επειδή αυτήν την ημερομηνία, στις 23 Αυγούστου 1939, υπογράφτηκε το «σύμφωνο Μολότοφ - Ρίμπεντροπ». Να, επομένως, τα «ντοκουμέντα» της «σύμπλευσης» κομμουνισμού - ναζισμού. Μέχρι και σύμφωνο μη επίθεσης υπέγραψαν!

Τι δε λένε οι τυφλοπόντικες της Ιστορίας; Οτι εκείνο το σύμφωνο υπογράφτηκε μόνον αφότου επί μήνες η Αγγλία και η Γαλλία αρνούνταν να υπογράψουν με την ΕΣΣΔ συμφωνία κοινής δράσης εναντίον του ναζισμού. Οτι όλο αυτό το διάστημα ο ένας ιμπεριαλιστικός άξονας, των αστικών κοινοβουλευτικών δημοκρατιών της Ευρώπης, επιδίωκε να στραφεί μια ώρα αρχύτερα ο άλλος ιμπεριαλιστικός άξονας, της Γερμανίας, κατά της Σοβιετικής Ενωσης. Οτι μέσα σε αυτές τις συνθήκες η ΕΣΣΔ χρειαζόταν ικανό διάστημα να οργανωθεί μπροστά στην επικείμενη και αναπόφευκτη πολεμική επίθεση από τη Γερμανία. Και ότι κάθε αντικειμενικός και αμερόληπτος ιστορικός έχει αναγνωρίσει ότι εκείνο το σύμφωνο αποδείχτηκε μια ευφυής κίνηση της ΕΣΣΔ, που της έδωσε το χρόνο να προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει και, τελικά, να συντρίψει το ναζισμό.

Τι δε λένε, επίσης: Οτι υπάρχει μια άλλη ημερομηνία που θα μπορούσε να αποτελέσει πραγματική επέτειο καταδίκης του ναζισμού και όσων τροφοδοτούν, συναλλάσσονται και ανοίγουν το δρόμο στους ολοκληρωτισμούς. Είναι η 30ή του Σεπτέμβρη. Είναι η μέρα (30 Σεπτέμβρη 1938 - ένα χρόνο πριν το σύμφωνο Μολότοφ - Ρίμπεντροπ), που στο Μόναχο, οι Χίτλερ και Μουσολίνι υπέγραψαν μαζί με τους αρχηγούς των κυβερνήσεων της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, το ομώνυμο «σύμφωνο του Μονάχου», με το οποίο οι «δημοκρατίες της Δύσης», στο πλαίσιο του «κατευνασμού» του φασισμού, έδιναν το πράσινο φως στο ναζισμό να εισβάλει στην Τσεχοσλοβακία, να την διαμελίσει, ανοίγοντας έτσι το δρόμο στον όλεθρο και οδηγώντας την ανθρωπότητα στην τραγωδία του Β' Παγκόσμιου Πολέμου.

Αυτή, βέβαια, η ημερομηνία απουσιάζει από το αντικομμουνιστικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου...

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

Οποιος διαφωνεί με τον μαρξισμό, όποιος απεύχεται και αντιμάχεται την προοπτική του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού από την άποψη της δικής του ταξικής θέσης ή της δικής του ταξικής ανάλυσης, δικαιούται να βρίσκεται σε σχέση αντιπαράθεσης με το ΚΚΕ. Δικαίωμα και υποχρέωση την οποία, βεβαίως, αντιστοίχως έχει και το ΚΚΕ απέναντι στους φορείς και τα κόμματα τα οποία εκπροσωπούν αντίπαλα ταξικά συμφέροντα.

Τα παραπάνω σημαίνουν: Πολιτική κριτική, πολιτική αντιπαράθεση, ακόμα και πολιτική πολεμική. Αλλά ο αντικομμουνισμός, όσο κι αν (ανά τις εποχές) καμώνεται ότι κυκλοφορεί με το ένδυμα της «πολιτικής κριτικής», είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό. Είναι η τακτική του ψέματος, είναι η τακτική της συκοφαντίας, είναι η τακτική της προβοκάτσιας και της λάσπης, είναι η τακτική της διαστρέβλωσης θέσεων, της παραποίησης απόψεων και της πλαστογράφησης ιστορικών δεδομένων.

***

Εντέλει, ο αντικομμουνισμός δεν αντιμετωπίζει την κομμουνιστική κοσμοθεωρία ως μια επιστήμη με έστω «αβάσιμα» συμπεράσματα, δεν αντιπαραθέτει στη «μη αποδεκτή» ιδεολογία του μαρξισμού - λενινισμού τον πολιτικό του αντίλογο, δε βλέπει στη δράση των κομμουνιστών την πολιτική δράση των πολιτικών του αντιπάλων.
Ο αντικομμουνισμός εκείνο που επιζητά είναι να εμφανίζει - και κάτω από συγκεκριμένους πολιτικούς συσχετισμούς να επιβάλλει - την κομμουνιστική ιδεολογία και την κομμουνιστική πολιτική δράση σαν «ποινικό αδίκημα»! Να την καταστήσει «κολάσιμη» στην κοινωνική συνείδηση. Επομένως, απέναντι στον κομμουνισμό και τους κομμουνιστές εκείνο που επισείεται σαν μέσο «πολιτικής αντιπαράθεσης» δεν είναι το πολιτικό επιχείρημα αλλά η απειλή, δεν είναι η δύναμη της πειθούς στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης ιδεών ενώπιον του λαού, αλλά η επιβολή του «νόμου»!

Στην Ελλάδα, για να περιοριστούμε στο τελευταίο διάστημα, ο αντικομμουνισμός, βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη. Οι φορείς του μετέρχονται διαφόρων μέσων και τακτικών:
Από συκοφαντίες (για παράδειγμα, η λάσπη κατά του ΚΚΕ εκ μέρους του ΛΑ.Ο.Σ., στελεχών του ΠΑΣΟΚ και μερίδας του Τύπου ότι «ενέχεται» στο σκάνδαλο «Γερμανός»),
μέχρι απειλές και υποδείξεις προς τους κομμουνιστές να προβούν σε «δηλώσεις νομιμοφροσύνης» (για παράδειγμα τα λεγόμενα Πάγκαλου ότι το ΚΚΕ κινείται «στα όρια της νομιμότητας» και τα άρθρα του Πρετεντέρη περί τού αν το ΚΚΕ αναγνωρίζει τον περιορισμό στην πολιτική του δραστηριότητα που ορίζει το Σύνταγμα).

Παρεμπιπτόντως, ας ενημερώσει κάποιος το «Βήμα» και τον αρθρογράφο του που πασχίζει να μάθει αν το ΚΚΕ συμφωνεί με το αστικό Σύνταγμα της Ελλάδας
(για το οποίο οι τάχα μου υπέρμαχοί του καλό είναι να μας πουν πότε υπερασπίστηκαν τις τυπικές διατάξεις του περί δημόσιας και δωρεάν Παιδείας, Υγείας, εργασίας για όλους κ.λπ., όταν αυτές κουρελιάζονται συνεχώς και αδιαλείπτως)
ότι το ΚΚΕ, δημόσια, ανοιχτά και ως δικαιούται, έχει καταψηφίσει όλες τις «θεωρήσεις» και όλες τις αναθεωρήσεις του Συντάγματος, αρχής γενομένης από το 1975 όπου ο Καραμανλής επανέφερε το Σύνταγμα του '52, με το οποίο οι κομμουνιστές στέλνονταν στις εξορίες και στις φυλακές...
Επίσης, οι ίδιοι, που νιώθουν αλλεργία με το σύνθημα «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» - προφανώς γιατί ως πολιτική προπαγάνδα συμπυκνώνει καίρια και εύληπτα για τις λαϊκές μάζες την αντίθεση των κομμουνιστών με το σύστημα όπου «νόμος είναι το δίκιο του κεφαλαιοκράτη» - καλό είναι να μας πουν:
Εφόσον η πλειοψηφία του λαού αποφασίσει ότι η πολιτική που εξυπηρετεί και προασπίζεται τα συμφέροντα των λίγων πρέπει να καταργηθεί και να ανατραπεί, όπως παλεύει το ΚΚΕ, τι θα κάνουν; Θα σεβαστούν την επιθυμία του λαού; Τι πιο δημοκρατικό από την πλειοψηφία του λαού. Συμφωνούν;...

***

Ας επιστρέψουμε στον πυρήνα του αντικομμουνισμού, που τελευταία προωθείται και μέσω της «σταλινο-παραφιλολογίας», που όπως νομίζουν οι φορείς της λειτουργεί σαν υπόμνηση του «εγκληματογόνου» της φύσης του ΚΚΕ.

Ειδικώς αυτό, λοιπόν, το «εγκληματογόνο», είναι που χρειάζεται να έχει και την ...ιστορική του τεκμηρίωση. Την οποία ανέλαβε ο ...Πάγκαλος, που εμφανίστηκε για να πει ανάμεσα στα άλλα «ευγενικά» (όπως για τους ψηφοφόρους του ΚΚΕ που είναι «μειωμένης πολιτικής αντίληψης και αισθητικού επιπέδου»), ότι αν κέρδιζε το ΚΚΕ στον Εμφύλιο τότε θα εκτελούσε τους «αντιφρονούντες», τα μισά από τα ίδια τα στελέχη του και ίσως και τις γάτες από την Ελασσόνα και πάνω...

Οπως αποδείχτηκε από την απαντητική επιστολή του Γιώργου Παπανδρέου προς την Αλέκα Παπαρήγα, αυτός ο εμετικός και πρωτόγονος αντικομμουνισμός της εποχής των κονσερβοκουτιών, δεν αφορά σε ένα πρόσωπο, αλλά αποτελεί επιλογή της ίδιας της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ ως κόμματος.

Με αυτόν τον τρόπο, όμως, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, επιλέγοντας για τους μικροκομματικούς σκοπούς της τον αντικομμουνισμό ως εργαλείο της αντιπαράθεσής της με το ΚΚΕ, καθιστά τα πράγματα, όντως, επικίνδυνα.
Τι είπε ο κ. Παπανδρέου, αναγορεύοντας τον χυδαίο αντικομμουνισμό του Πάγκαλου σε «ιστορική ερμηνεία» (!) εκ μέρους όλου του ΠΑΣΟΚ: Οτι «κανείς δεν μονοπωλεί την ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων», ως εκ τούτου ο καθένας μπορεί να έχει όποια «ερμηνεία» θέλει, ο καθένας μπορεί να διακινεί όποια «αλήθεια» θέλει, εν ολίγοις ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει!
Μόνο που εδώ μιλάμε για Ιστορία. Και είναι άλλο πράγμα η Ιστορία, κι άλλο πράγμα το τι μπορεί να ισχυρίζεται ο ένας ή ο άλλος. Και στην Ιστορία (ίσως πράγματι να μην το έχει αντιληφθεί ο κ. Παπανδρέου μέσα στον ...αντιμονοπωλιακό του οίστρο) υπάρχει «μονοπώλιο», υπάρχει δηλαδή τρόπος αντικειμενικός και αμερόληπτος για να κρίνεις και να τοποθετηθείς: Είναι το «μονοπώλιο» της Επιστήμης, με την έννοια των ντοκουμέντων, των στοιχείων, των μαρτυριών, των αποδείξεων.

***

Τα ντοκουμέντα υπάρχουν. Και λένε, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ΟΗΕ, ότι στον ένα χρόνο από τη Βάρκιζα, ήταν οι νικητές του κατοπινού Εμφυλίου που είχαν προβεί σε συλλήψεις 85.000 πολιτών, σε 2.289 δολοφονίες αντρών και γυναικών, σε χιλιάδες βασανισμούς, λεηλασίες, βιασμούς και καταστροφές ενάντια στη ζωή και την περιουσία των κομμουνιστών, αριστερών, δημοκρατών και προοδευτικών ανθρώπων της Ελλάδας.

Επομένως, ποιος έχει δίκιο κατά τον κ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ; Τα ντοκουμέντα ή αυτά που έλεγαν οι ταγματασφαλίτες ότι, δηλαδή, καλά κάνανε και σκότωναν τους κομμουνιστές γιατί το ΚΚΕ ήταν «αντεθνικό» και «ξενοκίνητο», ή ότι καλά κάνανε οι γερμανοτσολιάδες που μετά πήγανε με τους Αγγλους μετά με τους Αμερικάνους, γιατί στο ΕΑΜ ήταν «ΕΑΜοβούλγαροι» και οι Κουκουέδες ήταν «κατάσκοποι»;

Ποιος έχει δίκιο; Αυτός που λέει ότι οι κομμουνιστές, αν κέρδιζαν, θα σκότωναν ή τα ντοκουμέντα που λένε ότι αυτοί που τελικά κέρδισαν ήταν οι δολοφόνοι, που έστησαν 15.000 έκτακτα στρατοδικεία, που έριξαν στα μπουντρούμια πάνω από 60.000 ανθρώπους, που μόνο στη Μακρόνησο έστειλαν για «αναμόρφωση» 100.000 κομμουνιστές, αριστερούς και δημοκράτες;

Αν, λοιπόν, ο καθένας έχει δικαίωμα να λέει ό,τι θέλει, τότε «δικαίωμά του» και του Χίτλερ που έλεγε ότι οι Εβραίοι ήταν η καταστροφή του κόσμου...
Τα πράγματα, όμως, δεν είναι έτσι. Ούτε ο Πάγκαλος, ούτε ο Παπανδρέου μπορούν να λένε ό,τι θέλουν. Οι αντικομμουνιστές το ξέρουν, αλλά είναι τέτοιος ο πολιτικός καιροσκοπισμός τους που δεν έχουν αναστολή να τον χρησιμοποιήσουν ακόμα κι όταν στρέφεται εναντίον τους.

Εν κατακλείδι: Ο αντικομμουνισμός καμία σχέση δεν έχει με την έννοια της πολιτικής διαπάλης.Ιστορικά, δε, έχει αποδειχτεί και μάλιστα περίτρανα ότι η ποινικοποίηση της κομμουνιστικής δράσης ισοδυναμεί όχι απλώς με καμπανάκι, αλλά με συναγερμό για την υπεράσπιση των δημοκρατικών και πολιτικών ελευθεριών σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, καθώς η φαλκίδευσή τους, την οποία προωθεί ο αντικομμουνισμός, δεν αφορά μόνο στους κομμουνιστές, αλλά στοχεύει ολόκληρη την κοινωνία.

Εσύ τί σύνεδρος είσαι; (Ένα τεστ του Κομμα-πόλιταν)

2009-02-25T21:18:00.003+02:00

1) Πλησιάζει συνέδριο του κόμματός σου. Είσαι σύνεδρος επειδή

α) είχες εκλεγεί κάποια στιγμή στο παρελθόν, οπότε γιατί να μην πας και τώρα;
β) εκλέχτηκες από την οργάνωσή σου με βάση τις απόψεις σου πάνω στο θέμα του συνεδρίου

2) Στο συνέδριο καλείσαι να τοποθετηθείς πάνω σε κάποια κείμενα που:

α) τα πήρες στα χέρια σου λίγες μέρες πριν το συνέδριο, όπως και μια περίληψή τους για να σε διευκολύνει στην ανάγνωση

β) τα πήρες στα χέρια σου μερικούς μήνες πριν για να τα διαβάσεις και να προτείνεις διορθώσεις, αλλαγές κλπ

3)Τα κείμενα αυτά κατεβαίνουν στο συνέδριο

α) κατευθείαν απο την ηγεσία του κόμματος. Πού να μπλέκεις τώρα με τα μέλη...

β) αφού έχουν διαβαστεί, συζητηθεί και ψηφιστεί από τα μέλη.

4) Στο συνέδριο τελικά εκπροσωπείς

α) τον εαυτό σου. Σάμπως συζήτησες με κανέναν τις απόψεις σου ή ζήτησες να σε ψηφίσει με βάση αυτές;

β) την οργάνωσή σου που σε άκουσε, σε έκρινε και σε ψήφισε.

5) Στο συνέδριο συναντάς

α) κάτι φίλους που βρισκόσασταν κάποτε στο δρόμο αλλά τελευταία συναντιέστε μόνο στα συνέδρια.

β) τους ίδιους που συναντάς στο δρόμο, στη δουλειά, στη συγκέντρωση, στην απεργία, στην πορεία, στην περιφρούρηση, στην εξόρμηση, στην ...

6) Το συνέδριο γίνεται ενώ πλησιάζουν εκλογές. Βλέπεις τα ηγετικά στελέχη

α) να γκρινιάζουν για τις εκλόγιμες θέσεις, αυτοί που τις έχουν μην τις χάσουν και αυτοί που τις θέλουν μήπως δεν τις πάρουν.

β) να ασχολούνται με τη συνολική πορεία και στρατηγική του κόμματος, τμήμα της οποίας είναι και οι εκλογικές μάχες. Άλλωστε και οι εκλόγιμες θέσεις είναι κομματικές χρεώσεις και όχι προσωπικά τσιφλίκια.

7) Στόχος του κόμματός σου (τουλάχιστον στα λόγια) είναι η ανατροπή του καπιταλισμού. Τα κείμενα που συζητάς

α) περιλαμβάνουν κάμποσους τρόπους που αυτός μπορεί να μεταρρυθμιστεί ώστε να γίνει πιο ανθρώπινος και μετά βλέπουμε...

β) περιλαμβάνουν εκτιμήσεις για τη στρατηγική που θα φέρει αυτή την ανατροπή, καθώς και για τα βήματα που πρέπει να γίνουν και τα λάθη που πρέπει να αποφευχθούν κατά την οικοδόμηση του νέου συστήματος μετά την ανατροπή του.

8) Πλησιάζει η ώρα που μπορείς να μιλήσεις. Εσύ

α) κάνεις την πάπια, όπως και πολλοί άλλοι. Εδώ δεν πρόλαβες να διαβάσεις ούτε την περίληψη του κειμένου, θέλουν και τη γνώμη σου;

β) ανεβαίνεις στο βήμα και μεταφέρεις την εμπειρία από τη δράση της οργάνωσής σου, κάνεις κριτική όπου χρειάζεται, αλλά και αυτοκριτική εάν χρειάζεται, λες τη γνώμη σου επί των κειμένων και προτείνεις τυχόν αλλαγές ή διορθώσεις που εκτιμάς ότι ίσως χρειάζονται

9) Ψηφοφορίες επί των κειμένων. Εσύ

α) δεν ψηφίζεις, όπως και το 1/3 των συνέδρων. Δεν τα διάβασες, δεν έχουν καμία αλλαγή μετά τη συζήτηση, δεν έχεις να δώσεις λόγο σε κανέναν, έχει και μπάλα το βράδυ... Ώρα να φεύγουμε λοιπόν.

β) ψηφίζεις με βάση την προσωπική άποψη επί των τελικών κειμένων, αλλά και τις απόψεις που έχουν στο μεταξύ εκφραστεί στο συνέδριο.

10) Μετά το συνέδριο

α) δεν άλλαξε και τίποτα. Πάλι κάνεις ότι σου φαίνεται σωστό ανεξαρτήτως αποφάσεων. Άλλωστε και να διαφωνείς σε κάτι από όσα ψηφίστηκαν σε καλύπτουν οι απόψεις της εσωκομματικής αντιπολίτευσης.

β) ώρα για εφαρμογή των αποφάσεων. Ακόμα και να διαφωνείς σε κάτι το εφαρμόζεις ώστε να μπορεί να κριθεί η αποτελεσματικότητά του στην πράξη.

Αποτελέσματα

1) Περισσότερα α: Μπράβο, είσαι ένας γνήσιος οπαδός του σοσιαλισμού, πάντα με ελευθερία και δημοκρατία. Σε προβληματίζει λίγο η ποιότητα αυτής της μελλοντικής δημοκρατίας αν μοιάζει με όσα έζησες στο συνέδριο, αλλά τουλάχιστον δεν είσαι δογματικός σαν μερικούς μερικούς.

2) Περισσότερα β: Είσαι δογματικός, σταλινικός, κολλημένος στο παρελθόν, σεχταριστής, διασπαστής του κινήματος, στήριγμα του συστήματος, αντιδημοκράτης, προδότης του έθνους, υπονομευτής των εξεγέρσεων, κινούμενος στα όρια της νομιμότητας, ηλίθιος, προσωπολάτρης και πάνω απ' όλα περήφανος όταν βλέπεις ποιοι σε χαρακτηρίζουν έτσι.

18ο Συνέδριο

2009-02-17T17:36:00.007+02:00

Επιτέλους, έφτασε η ώρα!

Μετά από μερικούς μήνες συζητήσεων για τη διαμόρφωση των Θέσεων και περίπου 5 μήνες προσυνεδριακού διαλόγου, ξεκινά αύριο το 18ο Συνέδριο του Κόμματος.

Η σχετική αφίσα τα λέει όλα. "ΚΚΕ ΙΣΧΥΡΟ - ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ".

Γερά μυαλά, γερή καρδιά και γερά πόδια να 'χουμε για να το καταφέρουμε.

Καλή επιτυχια Σύντροφοι!

ΥΓ1: Σε όλους αυτούς τους καλοθελητές που αγωνιούν για την πορεία του Κόμματος και μας έχουν ταράξει αυτές τις μέρες στα ιστορικά αφιερώματα και τις εμβριθείς αναλύσεις, αφιερώνω την αφισούλα στα δεξιά (από το Φιλολαϊκό).

ΥΓ2: Δεν μας ............ ρε Κούλογλου!

Κακιούλες...

2009-02-12T19:35:00.006+02:00

Σαν πολλές δημοσκοπήσεις δεν έχουν παραγγείλει τελευταία (τρεις μέσα σε ενάμιση μήνα) κάποιοι που δεν πολιτεύονται σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων;

Σαν πολύ δεν καπελώνουν κάτι κινήσεις πολιτών για οικολογικά θέματα εκπροσωπώντας τις αυτόκλητα σε ραντεβού με τους κοινωνικούς τους αντιπάλους κάποιοι που απεχθάνονται το καπέλωμα των κινητοποιήσεων;

Σαν πολύ δεν υπερασπίζονται τα επιχειρηματικά κέρδη ορισμένων μόνο επιχειρηματιών και συγκεκριμένων επιχειρήσεων κάποιοι που βάζουν τον άνθρωπο πάνω από τα κέρδη;

Σαν πολλές ασυνέπειες λόγων (διαμαρτυρίες για αναγνώριση ΚΕΣ, 65ωρο, parking Κύπρου/Πατησίων, stage) και πράξεων (έκκληση για αναγνώριση ΚΕΣ, θετικές ψήφοι για 65ωρο και parking Κύπρου/Πατησίων, εφαρμογή stage) δεν μαζεύονται για κάποιους που πορεύονται με σημαία το σοσιαλισμό (πάντα με ελευθερία και δημοκρατία για να μην τους μπερδεύουμε με τους "κολλημένους");

Σαν πολύ παζάρι δεν πέφτει για τις εκλόγιμες θέσεις του ευρωψηφοδελτίου τους από κάποιους που πορεύονται με σημαία την ιδεολογία τους για το καλό της ανθρωπότητας και του κοινωνικού συνόλου;

Σαν πολλά κοινά σλόγκαν δεν ξεστομίζουν εδώ και καιρό κάποιοι όμοροι χώροι που κατά τα άλλα βρίσκουν πολλά που τους χωρίζουν και δεν τους επιτρέπουν να συνεργαστούν;

Σαν πολύ εύκολα δεν υιοθετούν τα ναζιστικά επιχειρήματα και την γκαιμπελική προπαγάνδα κάποιοι εξεγερμένοι, γνήσιοι συνεχιστές της Εθνικής Αντίστασης;

Σαν πολλές συμβουλές για να σιγουρέψουμε τα βήματά μας προς τον Κομμουνισμό δεν μας δίνουν κάποιοι που βγάζουν καντήλες και μόνο που σκέφτονται κάτι κακές λεξούλες που αρχίζουν από Σοβ... και τελειώνουν σε ...ωση;

Ξέρω, ξέρω... Είμαι κακεντρεχής, ανενημέρωτος, απομονωμένος, δογματικός και σταλινικός.

Ε, και;

Ελευθερία, δημοκρατία, δικαιώματα...

2009-01-26T20:18:00.005+02:00

Ένας 75χρονος οικοδόμος που έκανε χρήση του "δικαιώματός" του στην "ενεργό γήρανση" σκοτώθηκε πέφτοντας από ύψος 5 μέτρων την ώρα που εργαζόταν σε οικοδομή.

Ένας 60χρονος εργάτης λατομείου που αξιοποιούσε χαρούμενος την "ευκαιρία να αυξήσει τη σύνταξή του" μαζεύοντας κάποια επιπλέον ένσημα τις τελευταίες βδομάδες πριν κάνει την αίτησή του, συνεθλίβη από τρυπάνι βράχου την ώρα που έσκαβε υποδοχές για εκρηκτικά.

Εργαζόμενος απολύεται από τα Τζάμπο γιατί δεν σεβάστηκε την "εργασιακή ειρήνη" και τον "κοινωνικό εταιρισμό" και, άκουσον άκουσον, δήλωσε ότι θα απεργήσει! Και το 'κανε!

Εργοδότης, αφού "εκφοβίζεται" από απολυμένη εργάτρια και τον πρόεδρο του σωματείου της, της καταβάλει τα δεδουλευμένα της σε προσημειωμένα χαρτονομίσματα. Αμέσως μετα η "αδέκαστη", "αμερόληπτη" και "υπερασπιζόμενη την κοινωνία και την τάξη" αστυνομία συλλαμβάνει εργάτρια και συνδικαλιστή για εκβιασμό.

3000 Έλληνες κάθε χρονο δεν αξιοποιούν τις "ευκαιρίες" που προσφέρει ο ιδιωτικός τομέας υγείας για μια θέση σε ΜΕΘ σε ιδιωτική κλινική της Ελλάδας ή του εξωτερικού και... πεθαίνουν!

Πακιστανός μετανάστης δεν σεβάστηκε την "αγωνιώδη προσπάθεια" των αστυνομικών οργάνων να του "γνωρίσουν την ελληνική φιλοξενία" χωρίς να του αφήσουν σημάδι και, θρασύτατα, μελάνιασε!

Προϊστάμενος καταστήματος, μη θέλοντας να "αδικήσει" κανέναν από τους σκληρά εργαζόμενους τον προηγούμενο χρόνο υπαλλήλους του, βγάζει σε κλήρωση... μια απόλυση! Νικήτρια μια νεαρή κοπέλα που, αντί να χαρεί για την "επαγγελματική ευκαιρία" που ανοίχτηκε μπροστά της, τον "καρφωσε" στο τοπικό Εργατικό Κέντρο.

Τοπικοί φορείς, Δασαρχείο, Επιτροπή Αρχιτεκτονικού Ελέγχου της Νομαρχίας, δημοτικοί σύμβουλοι, βουλευτές και κάτοικοι της περιοχής των Πατησίων δεν κατανοούν τις "οικολογικές ευαισθησίες" και τον "μακρόπνοο σχεδιασμό" του Ν. Κακλαμάνη, αναγκάζοντάς τον να στείλει τα συνεργεία του Δήμου στις 4 το πρωί, με την "ηθική υποστήριξη" των ΜΑΤ, προκειμένου να "καθαρίσουν" τον χώρο στη γωνία Πατησίων και Κύπρου από τα "γερασμένα" δέντρα προκειμένου να "αξιοποιηθεί" για τη δημιουργία parking.

Έλεος πια!

Όχι άλλη "ελευθερία"!

Όχι άλλη "δημοκρατία"!

Όχι άλλα "δικαιώματα"!

Μπαφιάσαμε!

Αστακός 18/1/2009

2009-01-19T20:27:00.002+02:00

Συγκλονιστική ήταν η χθεσινή κινητοποίηση της ΚΝΕ στον Αστακό και ο συμβολικός αποκλεισμός του λιμανιού στο Πλατυγιάλι. Πολύς κόσμος, σε μια κίνηση που "μέτρησε" στην τοπική κοινωνία, σύμφωνα με τα σχόλια που μας μεταφέρθηκαν από ντόπιους φίλους και οπαδούς του Κόμματος, αλλά και από απλό κόσμο που κατέβηκε στην παραλία για να μας δει. Με δεδομένο πως μιλάμε για το πρώτο αμιγώς ιδιωτικό και όχι ιδιωτικοποιημένο λιμάνι της χώρας, το οποίο πέρα από τη μεταφορά πολεμικού υλικού έχει ήδη αξιοποιηθεί ως απεργοσπαστικός μηχανισμός στις απεργίες των λιμενεργατών αλλά και ως κερκόπορτα για την εγκατάσταση εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής με τη χρήση λιθάνθρακα, καταλαβαίνουμε ότι είναι μια περιοχή που δεν πρέπει να την αφήσουμε στην τύχη της. Για φωτογραφίες από την κινητοποίηση μπορείτε να μπείτε στον λογαριασμό της ΚΝΕ στο Flickr (http://www.flickr.com/photos/kne/sets/72157612695156429/).

Τι είδα, τι δεν είδα...

2009-01-06T19:49:00.008+02:00

Πολλά και σημαντικά έχουν συμβεί από την τελευταία φορά που postara. Γεγονότα που δεν αφήνουν και πολλές νότες αισιοδοξίας στον οριζοντα. Ίσα ίσα που επιβεβαιώνουν πως όχι απλώς Καπιταλισμός και κρίση πάνε χεράκι χεράκι, αλλά και πως το ξεπέρασμα καθε κρίσης στα πλαίσια του Καπιταλισμού τροφοδοτείται με ανθρώπινη σάρκα και ανθρώπινα μυαλά. Τί είδα (ή δεν είδα ενώ θα έπρεπε) λοιπόν αυτές τις μέρες;

Δεν είδα κανέναν από όλους αυτούς που κόπτονται δήθεν για τις ανάγκες και τους προβληματισμούς της νεολαίας και αυτοαναγορεύονται σε "γνήσιους" εκφραστές της, να ασχολείται σοβαρά με το γεγονός ότι κάποιος "άγνωστος" πυροβόλησε στα τυφλά εναντίων μαθητών, πολύ περισσότερο που αυτοί δεν ήταν απλά τυχαίοι μαθητές αλλά εκλεγμένοι εκπρόσωποι των συμμαθητών τους. Αρκούσαν μερικοί χριστουγεννιάτικοι κουραμπιέδες για να καλύψουν με την άχνη τους το γεγονός.

Είδα όλους αυτούς που δεν νοιάστηκαν ποτέ για τις χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και εμπορικά καταστήματα που κλείνουν κάθε χρόνο, αυτούς που θεωρούν την απελευθέρωση των απολύσεων ως απαραίτητο μέτρο για την τόνωση της οικονομίας, αυτούς που ψηφίσαν και με τα δύο χέρια αυξήσεις του 1€ την ημέρα, αυτούς που θεωρούν πολυτέλεια κάθε εργατικό δικαίωμα και υπονόμευση της οικονομίας κάθε κίνηση για την υπεράσπισή του, ξαφνικά να νοιάζονται για τους κακόμοιρους εργαζόμενους στα καταστήματα της Αθήνας που οι κακοί συνδικαλιστές δεν τους αφήνουν να βγάλουν το ψωμί τους και ζητάνε για λογαριασμό τους, άκουσον άκουσον, μία ΟΛΟΚΛΗΡΗ μέρα ξεκούρασης την εβδομάδα!

Δεν είδα μία έστω ανάλυση στις εφημερίδες της "δημοκρατικής" και "σκεπτόμενης" Αριστεράς σχετική με το ποιος ωφελείται από τις καταστροφές του προηγούμενου εικοσαήμερου και τις προβοκάτσιες που εκτυλίχθηκαν μέσα σε αυτές η που τις ακολούθησαν. Πολύ περισσότερο ποιος ωφελείται από τα δύο χτυπήματα του "Επαναστατικού Αγώνα" εναντίον των ΜΑΤ. Από τις φωτεινές εξαιρέσεις το άρθρο του Ρούσσου Βρανά στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" (διαβάστε το στο http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4491832&ct=2). Ας το διαβάσουν αυτό όλοι αυτοί που γεμίζουν τις αναλύσεις τους με σκέψεις για το "νέο επαναστατικό υποκείμενο" και προβληματισμούς για την "ανικανότητα" της Αστυνομίας.

Είδα να προσπαθεί να γίνει συμψηφισμός ανάμεσα στα δύο τραγικά γεγονότα, της εκτέλεσης του Γρηγορόπουλου και της παρολίγο εκτέλεσης του Μαντζούνη, με πρωτοστάτες τα φασιστοειδή του ΛΑΟΣ, λες και είναι ασύμβατο να λυπάται κανείς και να εξοργίζεται και για τα δύο γεγονότα, λες και δεν είναι και τα δύο περιστατικά κρίκοι στην ίδια αλυσίδα.

Δεν είδα κανέναν από τους "δημοκρατικούς σοσιαλιστές" και τους "εραστές του εφικτού" λάτρεις της ΕΕ και του Μπαράκ Ομπάμα να ψελλίζουν οτιδήποτε για την πολιτική ίσων αποστάσεων των μεν και την πολύ εύγλωττη σιωπή του δε σχετικά με την εισβολή στη Γάζα. Πού να 'ξεραν οι αντιστασιακοί του Β' Παγκοσμίου ότι όλοι αυτοί που διεκδικούν την τιμή να λέγονται συνεχιστές τους, με την στάση τους απέναντι στο Ισραήλ και τους συμμάχους του που το δικαιολογούν, τους βαφτίζουν σήμερα τρομοκράτες και τους βάζουν στο ίδιο επίπεδο με την Γκεστάπο και την Βέρμαχτ (τους ταγματασφαλίτες δεν τους αναφέρω γιατί πρόλαβε να τους τιμήσει και αποκαταστήσει δεόντως το μεταπολεμικό κράτος).

Είδα την "ανίκανη" και "αναποτελεσματική" Αστυνομία να μεταφέρει μέσα σε ελάχιστο χρόνο τον άτυχο ΜΑΤατζή στο νοσοκομείο, κίνηση που όπως λένε οι γιατροί του σώζει μέχρι στιγμής τη ζωή, να αποκλείει σε χρόνο dt ολόκληρες περιοχές του κέντρου, να προχωράει σε προσαγωγές υπόπτων, να μετακινεί προς εξέταση για ίχνη αυτοκίνητα, να εισβάλλει σε μαγαζιά και σε σπίτια υπόπτων ή "γνωστών αγνώστων" προς αναζήτηση στοιχείων, και όλα αυτά μέσα σε ένα βράδυ. Οποιαδήποτε ομοιότητα με τις περιπτώσεις Γρηγορόπουλου και Παπλωματά... απλά δεν υπάρχει!

Δεν είδα όλους αυτούς που "φοβούνται" για την δημοκρατία μας και για την κοινωνικη συνοχή μετά τις τελευταίες προβοκάτσιες, να βγάζουν ούτε μισή λέξη για τη δολοφονική επίθεση ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, ένα από τα κλασσικότερα παραδείγματα έκφρασης ταξικού και ρατσιστικού μίσους που έχουμε δει τον τελευταίο καιρό. Είναι γνωστό πως για αυτούς δημοκρατία υπάρχει μόνο όσο η κάλπη βγάζει τα αποτελέσματα που θέλουν. Από εκεί και πέρα, στάχτη και BURBERRY's (για να δανειστώ ένα από τα πιο έξυπνα λογοπαίγνια των ημερών).

Με αυτές τις σκέψεις έφυγε το 2008, με αυτές μπήκε το 2009. Καλή και αγωνιστική χρονιά σε όλους. Και μην ξεχνάτε ότι ζώντας σε εποχή περάσματος από τον Καπιταλισμό στο Σοσιαλισμό κάθε χρόνος που περνάει μας φέρνει ένα βήμα κοντύτερα στον στρατηγικό μας στόχο. Ας κάνουμε με τη δράση μας λιγότερα τα βήματα που απαιτούνται μέχρι εκεί.

Ευχετήρια κάρτα

2008-12-19T10:30:00.005+02:00

Επειδή μας τα έχουν κάνει τσουρέκια με τη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα που δήθεν πλήττεται από τις διαδηλώσεις, η παρακάτω ευχετήρια κάρτα πιστεύω πως αντικατοπτρίζει πλήρως τα επιχειρήματά τους. Που συνοψίζονται στη φράση "Μας νοιάζει η κονόμα και προστατεύουμε ότι μπορεί να συντελέσει σε αυτή".

Αφιερωμένη στους "κακόμοιρους" εμπόρους της Ερμού, της Σκουφά και άλλων λαϊκών περιοχών που πριν 20 μέρες βαρούσαν μύγες και τους έφταιγε η κρίση που έχει αφήσει τον κόσμο χωρίς λεφτά και τώρα "ξαφνικά" τους φταίνε οι διαδηλώσεις.

ΥΓ. Για τον Παπλωματά δεν θα γράψω ακομα. Μόνο μια υπενθύμιση ότι η τρομοκρατία ποτέ δεν έφερε αποτέλεσμα απέναντι στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ.

ΥΓ2. Δυστυχώς δεν μπορώ να θυμηθώ σε ποιο blog βρήκα τη φωτογραφία ώστε να το αναφέρω ως πηγή. Ζητώ προκαταβολικά συγνώμη.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις

2008-12-18T14:22:00.007+02:00

Παραθέτω τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που δημοσιεύθηκαν τις τελευταίες ημέρες.

Δημοσκόπηση της ALCO για το Πρώτο Θέμα (14/12/2008)

Δημοσκόπηση της FOCUS για την Real News (14/12/2008)

Δημοσκόπηση της VPRC για το tvxs.gr και την Αυγή (18/12/2008)

Τα Όσκαρ των ημερών

2008-12-16T22:07:00.001+02:00

Μια και έχουν αρχίσει να ανακοινώνονται οι υποψηφιότητες για διάφορες βραβεύσεις στο χώρο του κινηματογράφου, είπα να απονείμω και εγώ τα δικά μου Όσκαρ. Και οι νικητές είναι...

Καλύτερης ταινίας: La Haine - Το Μίσος, του Mathieu Kassovitz, με τους Vincent Cassel, Said Taghmaoui. Πάντα επίκαιρη σε τέτοιες περιόδους.

Α' Ανδρικού Ρόλου: Εξ ημισείας στον Αλέξη Κούγια και τον Επαμεινώνδα Κορκονέα, για τον ρόλο τους ως ζευγάρι σαδιστών δολοφόνων που πυροβολούν το ήδη νεκρό θύμα τους ξανά και ξανά.

Α' Γυναικείου Ρόλου: Κατερίνα Παπακώστα, για το ρεσιτάλ της ως αδίστακτη μέγαιρα με την γεμάτη υπονοούμενα δήλωσή της: "Δεν ξέρουμε σε ποιον πολιτικό χώρο άνηκε ο 15χρονος".

Β' Ανδρικού Ρόλου: Γεράσιμος Γιακουμάτος, για τον ρόλο του ως οργίλου κουμπουροφόρου Ελληνάρα που αντιμετωπίζει την ήττα στο γήπεδο ως εθνική καταστροφή και ένδειξη εθνικής μειοδοσίας, ενώ την εκτέλεση ενός 15χρονου ως ένα ψιλοαδιάφορο γεγονός απο αυτά που απλώς συμβαίνουν.

Β' Γυναικείου Ρόλου: Ανίτα Πάνια, ως αναγνώριση του ρόλου της ως "επαναστατική πρωτοπορία" της εποχής μας. Κακιούλες περί ξεπουλήματος της προσωπικής ζωής, εκμετάλλευσης της ανθρώπινης ιδιαιτερότητας, ψευτοτσαμπουκαλισμού λόγω γνωριμιών κλπ αγνοήθηκαν ως κακοήθειες.
Καλύτερης σκηνοθεσίας: Γνωστοί/άγνωστοι. Για το στήσιμο του γνωστού σκηνικού που αποπροσανατολίζει από τα θέματα της επικαιρότητας και συκοφαντεί το μαζικό κίνημα και τους αγώνες του λαού.

Καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου: ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για τις κατηγορίες περί σύμπλευσης ΚΚΕ-ΝΔ, περί σταλινικού, δογματικού, περιχαρακωμένου, συντηρητικού ΚΚΕ, περί διασπαστικού ΠΑΜΕ, περί "Πανσπουδαστικής 8" κλπ. Θα έπαιρναν του πρωτότυπου σεναρίου αλλά τα έχουμε ξανακούσει και από αλλού.

Καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου: Εξ ημισείας στον Αλέξη Κούγια και τον Επαμεινώνδα Κορκονέα για την υπερασπιστική γραμμή που ακολουθούν. Η ιδέα για τον ιπτάμενο δίσκο που περνούσε και πάνω στον οποίο εξοστρακίστηκε η σφαίρα ήταν καταπληκτική. Τι, δεν την έχουν χρησιμοποιήσει ακόμα; Ε, πού θα πάει...;

Καλύτερης ξενόγλωσης ταινίας: Στις μαθητικές, φοιτητικές και λοιπές κινητοποιήσεις των ημερών. Με τόσα "γαλλικά" που έχουν σούρει στην ΕΛ.ΑΣ. το αξίζουν.

Καλύτερων σκηνικών: Σε αυτούς που "άναψαν" το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ίσως η εικόνα που αποδίδει καλύτερα το κλίμα των προηγούμενων ημερών.

Καλύτερης φωτογραφίας: Κώστας Τσιρώνης, για την επιμονή του να δημοσιευθεί η φωτογραφία του αστυνομικού που σημαδεύει με το όπλο του τους διαδηλωτές, έστω και αν του κόστισε τη δουλειά του.

Καλύτερων κοστουμιών: Στα παλληκάρια της Ασφάλειας που για άλλη μια φορά ντύθηκαν επιτυχημένα τη στολή του "Αντιεξουσιαστή", του "Αναρχικού", ίσως και του "Αγανακτισμένου Πολίτη".

Καλύτερου ντοκυμαντέρ: ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για την προσπάθειά τους να μας γνωρίσουν την Αθήνα ψάχνοντας για την απεργιακή τους πορεία. Θα γίνει στο Πεδίο του Άρεως; Θα γίνει στο Σύνταγμα; Θα γίνει στην Κλαυθμώνος και μετά στο Σύνταγμα; Ακόμα και τώρα που έγινε δεν το έχουν σιγουρέψει.

Καλύτερου μοντάζ: Σε όλα σχεδόν τα ΜΜΕ που πετσόκοψαν τα πλάνα των κινητοποιήσεων προκειμένου να δείξουν μόνο τα επεισόδια και τις συμπλοκές.

Καλύτερου μακιγιάζ: Στην πλειοψηφία των συμμετεχόντων στα τηλεοπτικά πάνελ, για τα προσωπεία της αγωνίας που φόρεσαν, αγωνίας για τη νεολαία, για τις δουλειές των εργαζομένων στα μαγαζιά που κάηκαν, για τα μαθήματα που χάνονται στα υπό κατάληψη σχολεία, για των κοινωνικό ιστό που διαρρηγνύεται, για τη δυσφήμιση της Ελλάδας στο εξωτερικό, για...

Καλύτερης μουσικής επένδυσης: Στις μαθητικές κινητοποιήσεις για τα, πραγματικά εμπνευσμένα, συνθήματά τους.

Καλύτερου τραγουδιού: Παύλος Σιδηρόπουλος - Κάποτε θα 'ρθουν. Λέει πολλά για τη στάση μερικών μερικών...

Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων: ΕΛ.ΑΣ., για τη συμμετοχή της στην ταινία "Τα Στρουμφάκια και τα παιδιά του Σρεκ στην Αθήνα". Δράση (κυνηγητά με κουκουλοφόρους) και δράμα (ήταν πολλά τα δακρυγόνα) με φόντο τη χειμερινή (καιόμενη) Αθήνα.

Καλύτερου ήχου: Άδωνις Γεωργιάδης. Θέλετε και δικαιολόγηση; Απλά το καλύτερο ουρλιαχτό από την εποχή του πρώτου Halloween.

Καλύτερων ηχητικών εφέ: MEGA Channel, για την πρωτοβουλία του να ντύσει την πρώτη μετάδοση του βίντεο με τους πυροβολισμούς των δύο ειδικών φρουρών με ήχους από συνθήματα και καταστροφές.

Καλύτερων οπτικών εφέ: Όλα σχεδόν τα ΜΜΕ, για το κατόρθωμά τους να εξαφανίσουν για άλλη μια φορά τις δεκάδες χιλιάδες κόσμου που παρευρέθηκαν στις πορείες και τις εκδηλώσεις που διοργάνωσαν το ΚΚΕ, το ΠΑΜΕ, τα Συντονιστικά των μαθητών κλπ.

Τιμητικό Όσκαρ: Στον Αλέξη και την οικογένειά του.

Οργή και αηδία

2008-12-14T22:08:00.004+02:00

Πραγματικά, δεν ξέρω τι να πρωτογράψω εδώ σήμερα. Έχει στηθεί ένα τόσο σουρεαλιστικό αλλά απόλυτα αληθινό σκηνικό γύρω μας αυτές τις μέρες που έχει κάνει το μυαλό μου να χάνεται μέσα σε έναν κυκεώνα σκέψεων που δεν λένε να μπουν σε μια σειρά. Είμαι τόσο οργισμένος και αηδιασμένος που αν ήμουν emo θα είχα περισσότερες χαρακιές από ότι τα μαστιχόδεντρα, ενώ αν ήμουν trendy θα είχα ήδη ανοικοδομήσει την κατεστραμμένη Ερμού με το shopping therapy.

Πώς να χαρακτηρίσει κανείς έναν (υπ)άνθρωπο σαν τον Κούγια, αλλά και τον περίγυρό του. Θα μπορούσαμε να του απονείμουμε τον τίτλο του Απόλυτου Συμβόλου του Συστήματος αλλά μάλλον θα προσβάλλαμε την αισθητική και την "επαναστατικότητα" κάτι αριστερούληδων που θα έλεγαν ότι δεν υπάρχει τόση σαπίλα γύρω μας, απλώς ένα φτιασιδωματάκι χρειάζεται για να γίνουν όλα όπως πρέπει. Πόσο να αντέξει όμως κανείς όταν βλέπει όλους αυτούς που με κάθε ευκαιρία τον έβγαζαν στα κανάλια για να μιλήσει επί παντός επιστητού, τώρα να χύνουν δάκρυα για το νεκρό παιδάκι που τόσο πρόσβαλε με τις δηλώσεις του.

Τι να πει κανείς και για τους "επαναστάτες του εφικτού" που μέσα στην πρεμούρα τους να πουλήσουν την εικόνα του επαναστάτη για λίγα ψηφουλάκια δεν περίμεναν καν τις πρώτες, πραγματικά αυθόρμητες, μαθητικές κινητοποιήσεις, αλλά φρόντισαν να ανάγουν σε νεολαιίστικη εξέγερση την τυφλή καταστροφική εκτόνωση που είδαμε τις πρώτες μέρες μετά το φονικό. Έχουν μάλιστα τόσο σκυλιάσει για το γεγονός πως, για άλλη μια φορά, δεν τους χαριστήκαμε καθόλου αλλά αναδείξαμε το ρόλο και τις προθέσεις τους, ώστε έχουν επιδωθεί σε ένα απίστευτο ρεσιτάλ υβρεολογίας και μαύρης προπαγάνδας που δεν πρέπει να τα είχαν χρησιμοποιήσει ούτε την εποχή της διάσπασης.

Δεν έχω το κουράγιο ούτε να ασχοληθώ με τα "αντικειμενικά" ΜΜΕ, που φρόντισαν για άλλη μια φορά να εξαφανίσουν κάθε τι οργανωμένο, μαζικό και διεκδικητικό πραγματοποιήθηκε αυτές τις μέρες, προβάλλοντας οτιδήποτε ανώδυνο για το σύστημα συνέβαινε και φροντίζοντας για την ενεργοποίηση των μικροαστικών συντηρητικών αντανακλαστικών της κοινωνίας μας, μπας και παρατείνουν τη ζωή αυτής της σαπίλας που εκφράζουν και από την οποία τρέφονται.

Δεν θέλω να συνεχίσω άλλο. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να συνεχίσω άλλο. Τα blog λειτουργούν λίγο και ως κρεβάτια ψυχανάλυσης, αλλά δεν πρέπει να το παρακάνουμε. Ραντεβού λοιπόν στο δρόμο, Τετάρτη 17/12, στις 18:00, στην Ομόνοια. Πρέπει να είμαστε όλοι εκεί. 65ωρο βλέπετε...

Απεργία 10/12/2008

2008-12-11T18:27:00.004+02:00

Σύμφωνα με τα ΜΜΕ η Ομόνοια ήταν άδεια, στην Αγ. Κωνσταντίνου και την Πειραιώς μαρσάριζαν ευτυχισμένα τα μηχανάκια, με λίγα λόγια... εμείς δεν υπήρξαμε! Αντί επιχειρημάτων...φωτογραφίες!

Και μέσα στον κακό χαμό... δημοσκοπήσεις!

2008-12-10T20:43:00.007+02:00

Είτε ως εργαλεία διαμόρφωσης (και όχι καταγραφής) της κοινής γνώμης, είτε ως στιγμιαίες αποτυπώσεις των απόψεων της κοινωνίας, είτε ως εργαλεία στυγνής προπαγάνδας, οι δημοσκοπήσεις είναι στη ζωή μας. Άνευ σχολίων λοιπόν τις παραθέτω ως αριθμητικά δεδομένα.

Δημοσκόπηση της MARC για το Έθνος της Κυριακής (7/12/2008)

Εξαμηνιαίες Τάσεις της MRB (9/12/2008)

Χιλιάδες στο δρόμο η απάντηση.

2008-12-10T17:19:00.004+02:00

Χιλιάδες κόσμου πορεύθηκαν τη Δευτέρα, χθες και σήμερα στους δρόμους της Αθήνας. Πορείες δυναμικές, με παλμό, με μαζικότητα, αλλά και οργανωμένες, περιφρουρημένες, με σαφές σχέδιο και πλάνο, στις οποίες δεν άνοιξε ούτε ρουθούνι. Γι' αυτό άλλωστε δεν τις έδειξε σχεδόν κανένα "ανεξάρτητο" ΜΜΕ.

Δεν πειράζει, εμείς θα εξακολουθήσουμε το χαβά μας. Άλλωστε, όσο περισσότερες χιλιάδες στο δρόμο, τόσο δυσκολότερο να τους κρύψουν από τον κόσμο. Οι δεκάδες υπάλληλοι και καταστηματάρχες που μας παρακολουθούσαν σιωπηλοί από τα μισοκατεστραμμένα μαγαζιά τους τη Δευτέρα, ας συγκρίνουν ότι έζησαν και είδαν με τα μάτια τους με όσα είδαν το βράδυ όταν γύρισαν στα σπίτια τους.

Και ο νοών, νοείτω...

Ερωτήσεις και απαντήσεις

2008-12-07T17:07:00.020+02:00

Γιατί blog;

Γιατί τώρα;

Τι θα γράφεις εδώ πέρα;

Γιατί, τελικά, αυτός ο τίτλος;

Ερωτήματα που έρχονται και ξανάρχονται στη σκέψη μου καθώς ξεκινάω αυτό το πρώτο post. Απαντήσεις υπάρχουν σίγουρα, το πόσο επαρκείς όμως είναι δεν το ξέρω.

Γιατί blog, λοιπόν; Τί έχει να προσφέρει στην ελληνική blogόσφαιρα η δική μου προσπάθεια; Σίγουρα δεν κατέχω ούτε την τέχνη, ούτε την τεχνική του γραψίματος, οπότε τυχόν νύξεις για ποιότητα κλπ. δεν αντέχουν ούτε στιγμή. Ποικιλία ίσως; Μια σύντομη αναζήτηση στο google καταρρίπτει και αυτό το επιχείρημα. Τα ίδια λίγο πολύ τα γράφουν και άλλοι και σίγουρα τα σκέφτονται ακόμα περισσότεροι. Από τη δική μου πλευρά θα έλεγα πως μάλλον πρόκειται για ικανοποίηση της ανάγκης να βγουν προς τα έξω σκέψεις και προβληματισμοί που όσο εγκλωβίζονται τόσο μετατρέπονται σε οργή, αλλά και γκρίνια. Άλλωστε πόσα να αντέξουν και οι φίλοι και γνωστοί; Κάποια στιγμή φτάνουν και αυτοί στα όριά τους.

Γιατί τώρα; Το σωστό ερώτημα μάλλον είναι "Γιατί όχι νωρίτερα;". Ίσως τα χθεσινά γεγονότα με τη δολοφονία του 16χρονου στα Εξάρχεια να αποτέλεσαν τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Όχι μόνο αυτό καθαυτό το γεγονός, αλλά και το τι ακολούθησε σε επίπεδο λόγου και πράξεων. Όλη αυτή η τυφλή καταστροφική εκτόνωση της συσσωρευμένης αγανάκτησης του κόσμου συνοδευόμενη από μια απίστευτη κλάψα μικροαστικού συντηρητισμού από τα τηλεοπτικά πάνελ μου έδωσε την ελάχιστη ώθηση που χρειαζόμουν.

Το περιεχόμενο του blog δεν μπορώ να το προσδιορίσω. Λόγω ιδιοσυγκρασίας και ενδιαφερόντων θα έλεγα πως θα κινείται γύρω από την πολιτική, όμως σίγουρα δεν θα μένει μόνο εκεί. Και σίγουρα δεν θα είναι αμερόληπτο...

Όσο για τον τίτλο... Ίσως ήταν το δυσκολότερο κομμάτι μέχρι να αποφασίσω. Πολλά ονοματα στο μυαλό, άλλα καλύτερα, άλλα χειρότερα, άλλα δανεισμένα από γραπτά φίλων, ξενόγλωσσα, ελληνικά κλπ. Όμως όταν ξανασκέφτηκα ότι ζούμε

σε έναν πλανήτη που μπορεί να ταΐσει πολλαπλάσιο πληθυσμό από όσον έχει αλλά εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα
σε μια εποχή που ενώ τα τεχνολογικά και επιστημονικά επιτεύγματα των τελευταίων δύο αιώνων μας επιτρέπουν να δουλεύουμε λιγότερο και πιο ξεκούραστα για να απολαμβάνουμε περισσότερα, κάποιοι μας ζητούν να δουλεύουμε έως και 13 ώρες/ημέρα με αντάλλαγμα ψίχουλα
με μια δικαιοσύνη που θεωρεί ποινικο αδίκημα και τρομοκρατική πράξη και την σκέψη μόνο ότι μπορεί να υπάρχει διαφορετικός τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας
σε μια εποχή που η κρίση και κάθε κρίση του καπιταλισμού δίνει το δικαίωμα στην Ιστορία να μας κλείνει το μάτι και να μας καλεί να την βοηθήσουμε να κάνει ένα ακόμα απόφασιστικό βήμα προς τα μπρος

τότε αβίαστα μου ήρθε στο μυαλό το χρώμα των ελπίδων μας, το χρώμα των προσδοκιών μας, το χρώμα των βεβαιοτήτων μας, το χρώμα των ονείρων μας...

Κόκκινο!