Συνέδριο ΓΣΕΕ και άλλα ανέκδοτα

Τελειώνει εντός ολίγου το 34ο συνέδριο της ΓΣΕΕ που, ακολουθώντας τις τακτικές του ΟΟΣΑ, των G8 και άλλων δημοκρατικών δυνάμεων, αποφασίστηκε να γίνει δίπλα στους αγωνιζόμενους εργάτες, δηλαδή σε ένα 4στερο ξενοδοχείο στη Χαλκιδική.

Η ψηφοφορία για τη διοίκηση τελείωσε πριν λίγο και τα αποτελέσματα έχουν ως εξής (σε παρένθεση τα προηγούμενα αποτελέσματα):

ΠΑΣΚΕ 48,2% και 22 έδρες (45,9% και 21 έδρες)
ΔΑΚΕ 24,69% και 11 έδρες (26,96% και 12 έδρες)
ΔΑΣ 20,92% και 9 έδρες (20,92% και 9 έδρες)
Α.Π. 6,08% και 3 έδρες (6,23% και 3 έδρες)

Τίποτα περίεργο σχετικά με τα αποτελέσματα αν σκεφτεί κανείς το όργιο νοθείας που γίνεται σε δεκάδες σωματεία - φαντάσματα ανά την Ελλάδα και τα οποία καταγγέλει συνεχώς το ΠΑΜΕ και κατήγγειλε και η ΔΑΣ με πολύ συγκεκριμένα στοιχεία σε ανακοίνωση που έβγαλε τις προηγούμενες μέρες.

Είχαμε βέβαια και την αποχώρηση - ανέκδοτο της Αυτόνομης Παρέμβασης που θυμήθηκε ότι γίνονται και νοθείες στις εκλογές και αποχώρησε καταγγέλοντας τη συμπαιγνία ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και... ΠΑΜΕ (!!!) για τη νομιμοποίηση νόθων αντιπροσώπων.

Αυτοί που συνεργάστηκαν και συνεργάζονται συνεχώς με την ΠΑΣΚΕ ή/και τη ΔΑΚΕ σε δεκάδες Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, Κλαδικά, Επιχειρησιακά και Πρωτοβάθμια Σωματεία, αυτοί που σαμποτάρουν συνεχώς κάθε πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ και, κατά τα άλλα, κόπτονται για την ενότητα της εργατικής τάξης, αυτοί που τρέχουν συνεχώς για να κάνουν τους χειροκροτητές στις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, αυτοί που δεν βρήκαν ούτε μία λέξη να πουν για τις συγκεκριμένες καταγγελίες της ΔΑΣ, έχουν το θράσος να αυτοπαρουσιάζονται ως τιμητές της αξιοπιστίας των διαδικασιών εκλογής αντιπροσώπων και να εμπλέκουν το ΠΑΜΕ στην προσπάθεια νοθείας τους.

Άξιοι, άξιοι!

Ελπίζω τουλάχιστον η ΠΑΣΚΕ να τους στείλει και καμιά σαμπάνια δώρο ως ευχαριστώ για τη συμβολή τους στην τεράστια επιτυχία της. Χωρίς τις δικές τους ψήφους σε μια πλειάδα συνδικαλιστικών οργάνων, δεν θα τα είχε καταφέρει να έχει την άνοδο που είχε. Και αν δεν επιτεύχθηκε η αυτοδυναμία δεν πειράζει, θα έρθουν και άλλα συνέδρια!

Το ΠΑΜΕ να μην δυναμώνει και όλα τα άλλα διορθώνονται...

Positech Games

Είπα σε αυτο το post να ξεφύγω λίγο από τα συνηθισμένα και, αν και δεν είμαι αυτό που θα αποκαλούσε κανείς hardcore gamer, να γράψω δυο πράγματα για μια εταιρία δημιουργίας computer games, της οποίας την πορεία παρακολουθώ τα τελευταία χρόνια.

Πρόκειται για την Positech Games, μια εταιρία που αποτελείται ουσιαστικά από έναν άνθρωπο, τον Cliff Harris, πρώην προγραμματιστή σε μεγάλα στούντιο ανάπτυξης παιχνιδιών, ο οποίος αποφάσισε να θυσιάσει το σχετικά καλό και σταθερό εισόδημα που του άφηνε μέχρι τότε η εργασία του, προκειμένου να μπορέσει να αφιερωθεί στην ανάπτυξη παιχνιδιών που πραγματικά κάλυπταν τις ανάγκες του τόσο σαν παίχτη, όσο και σαν δημιουργού.

Την Positech την ανακάλυψα πριν από κάμποσα χρόνια, όταν έψαχνα για παιχνίδια που εντάσσονται στην κατηγορία των "πολιτικών εξομοιωτών". Ήταν η περίοδος που η Positech είχε βγάλει στην αγορά το Democracy, έναν αρκετά καλό πολιτικό εξομοιωτή, τον οποίο ακολούθησε το ακόμα καλύτερο Democracy 2. Πραγματικά, δεν έχω συναντήσει από τότε καλύτερη προσπάθεια ώστε να αποδοθεί τόσο ρεαλιστικά και φιλικά προς τον χρήστη ο τρόπος λειτουργίας και διασύνδεσης των διαφόρων τομέων της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής των σύγχρονων αστικών κοινωνιών.

Ακόμα πιο ενδιαφέρον όμως είχε για εμένα το επιχειρηματικό μοντέλο που αποφάσισε να ακολουθήσει ο Harris, καθώς προσεγγίζει σε μεγάλο βαθμό αυτό που έχω στο μυαλό μου όταν σκέφτομαι για αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών προς όφελος του απλού πολίτη, ανεξαρτήτως ιδιότητας (χρήστης, πελάτης, δημιουργός κλπ).

Περισσότερα και αναλυτικότερα μπορεί να διαβάσει κανείς στο blog του Harris ή στη σελίδα της Positech, ουσιαστικά όμως πρόκειται για τη σταθερή προσπάθεια για τη δημιουργία μιας κοινότητας που θα στηρίζει πραγματικά τον δημιουργό και το έργο του. Όπλα του ο σεβασμός στον πιθανό μελλοντικό ή ήδη υφιστάμενο πελάτη, η προσωποποιημένη και συνεχής εξυπηρέτηση, η ανοιχτή επικοινωνία, η δυνατότητα για modding των παιχνιδιών του, η προσπάθεια για παράκαμψη των μεσαζόντων κλπ.

Δεν ξέρω πόσο θα αντέξει να λειτουργεί έτσι η Positech, πραγματικά εύχομαι όμως να τα καταφέρει.

Ε, να λέμε και τίποτα θετικό (που λέει ο λόγος) για το ΠΑΣΟΚ

Α, όλα κι όλα. Το καλό πρέπει να λέγεται και να τονίζεται.

Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να συνεχίζει το έργο της ΝΔ (που συνέχιζε το έργο του ΠΑΣΟΚ, που συνέχιζε αυτό της ΝΔ κτλ) σε ότι αφορά την κατεδάφιση κάθε λογής λαϊκών δικαιωμάτων, αλλά τουλάχιστον σε έναν τομέα έχει ξεπεράσει κατά πολύ τη ΝΔ.

Ήδη μέσα στο 1ο εξάμηνο από τις εκλογές κατάφερε κάτι που για τη ΝΔ χρειάστηκαν μερικά χρόνια στην εξουσία για να το πετύχει. Κατάφερε να αποκτήσει τον δικό του Πάκη και τον δικό του Μανώλη.

Κατάφερε δηλαδή να αποκτήσει τον υπουργό-τσιμεντοκολώνα που δεν παραιτείται με τίποτα (Χρυσοχοΐδης) και τον βουλευτή-τσάμπα μάγκα που διαμαρτύρεται για τα επώδυνα μέτρα που πλήττουν τον λαό, αλλά συνεχώς τα ψηφίζει (Παπουτσής).

Αν καταφέρουν να κάνουν και τον Σημίτη να φτάσει τα 90 όπως ο Μητσοτάκουλας θα έχουν κάνει ένα μεγάλο βήμα για τη σύγκλιση των δύο κομμάτων στο επίπεδο του image (στο επίπεδο των θέσεων το έχουν πετύχει ήδη).

Άξιοι!

Τσιράκια...

Από την προχθεσινή ανακοίνωση της ΕΣΗΕΜΘ για την παρέμβαση του ΠΑΜΕ στο δελτίο της ΕΤ-3:

"Πάγια θέση της ΕΣΗΕΜ-Θ είναι ότι όποιος διακηρύσσει πως υπερασπίζεται την ελευθερία του λόγου οφείλει να το αποδεικνύει εμπράκτως, αναγνωρίζοντας στους δημοσιογράφους το δικαίωμα να καθορίζουν το περιεχόμενο του έργου που παράγουν με όλες τις προϋποθέσεις που ορίζει η εσωτερική ιεραρχία του Μέσου στο οποίο εργάζονται και σεβόμενοι τη δεοντολογία.

Όποιος στερεί από τους δημοσιογράφους το δικαίωμα αυτό, με το επιχείρημα ότι ο ίδιος γνωρίζει καλύτερα πώς πρέπει να ενημερωθεί το κοινό, παραβιάζει κατάφωρα τις αρχές της δημοκρατίας και της ελευθεροτυπίας."
 

Κοινώς, όπως παραδέχονται και οι ίδιοι, δημοκρατία και ελευθεροτυπία για αυτούς σημαίνει να διαστρεβλώνεις θέσεις, να αποκρύπτεις κινητοποιήσεις και γενικώς να κάνεις ότι σου λέει ο προϊστάμενος του Μέσου όπου δουλεύεις.

 

Τι να πει κανείς...

(Μυθ)ιστορία μιας ατάκας...

Ο Γιωργάκης έκανε όπως κάθε μέρα το καθιερωμένο του τζόκινγκ. Κάποια στιγμή δίψασε και σταμάτησε σε ένα περίπτερο για ένα μπουκαλάκι νερό. Καθώς ψώνιζε ρωτάει έναν νεαρό ντελιβερά που είχε σταματήσει εκεί για τσιγάρα.

"Εσυ φίλε τι είσαι διατεθειμένος να μας δώσεις για να σώσουμε τη χώρα;".

Για να πάρει την απάντηση

"Μπορείτε ευχαρίστως να πάρετε τ' αρχ... μου!"

Με δεδομένο λοιπόν ότι οι περισσότεροι Έλληνες παίρνουν αρχ... μισθό, δεν ήταν λογικό ο Γιωργάκης να θεωρήσει την απάντηση αυτή ως σαφή παραίνεση για το κόψιμο του 14ου μισθού;